ตอนที่198 ช่วยฉันหน่อยสิ

จะว่าไปทำให้ไม่พอใจ ก็อาจจะไม่ใช่แบบนั้น

ไป๋เสว่เอ๋อหัวเราะ มองไปที่ Sara “เรื่องของผู้หญิงทั่วไปแค่นั้นเองค่ะ”

Saraเป็นคนฉลาด มีไหวพริบ เมื่อได้ฟังบทสนทนาเมื่อครู่หล่อนก็พอเดาออก อีกทั้งหล่อนก็รู้อยู่แล้วว่าเหอหย่าหานแอบชอบเผยลี่เชิน เรื่องนี้คนใกล้ชิดและคนวงในล้วนรู้กันดี

สำหรับเรื่องชุดราตรี Saraรู้สึกผิดมิใช่น้อย กระโปรงของไป๋เสว่เอ๋อถูกคนอื่นแย่งไปต่อหน้า หล่อนอยากจะทำชุดใหม่ของหล่อนให้ดีขึ้นไปอีก

หล่อนยิ้มให้ไป๋เสว่เอ๋อ กระพริบตาไปมา จากนั้นพูดขึ้น “เสว่เอ๋อ เธอตามฉันมา มาดูชุดนี้กัน”

ไป๋เสว่เอ๋อเดินตามหล่อนไปถึงสุดทางของออฟฟิศ Saraยกมือขึ้นเปิดม่านในตู้ข้างในสุดออก “ครืด” เมื่อไป๋เสว่เอ๋อเห็นชุดราตรีที่อยู่ในตู้กระจก ตาของหล่อนส่องสว่างเป็นประกายขึ้นมาทันที....

เมื่อนำชุดใส่ถุงเรียบร้อย ไป๋เสว่เอ๋อถือถุงหิ้วขนาดใหญ่ไว้ในมือ เดินออกจากอาคารซิงกวาง ตอนที่หล่อนเดินทางมาถึงฟ้าก็เริ่มมืดครึ้มแล้ว กระทั้งตอนนี้ ฝนเริ่มตกโปรยปรายลงมา

ถนนฝั่งที่หล่อนยืนอยู่เรียกรถค่อนข้างยาก หล่อนจึงคิดจะข้ามถนนไปก่อนแล้วค่อยเรียก แต่ตอนนี้เป็นเวลาเร่งด่วนพอดี บนถนนมีรถวิ่งสวนไปมาหนานแน่น การจราจรติดขัด

หล่อนมองดูรถที่ติดบนถนนยาวเป็นหางว่าว จึงคิดจะเดินข้ามไปเลย แต่เมื่อก้าวออกไปได้ครู่เดียว ขณะเดินไปถึงทางเท้า จู่ๆก็มีรถสามล้อขับตามมาด้านหลัง

ไป๋เสว่เอ๋อเห็นเช่นนั้นจึงรีบเดินหลบออกทันที คนขับรถสามล้อก็หักหลบอย่างรวดเร็ว รถของเขาจึงขับไปชนกับฟุตบาทถนนด้านหน้า

“โครม” เสียงชนดังขึ้น รถที่เก่าโทรมอยู่แล้วถูกชนเข้าไปพังยับนิดหน่อย แต่ไม่ถึงกับเจ๊งทั้งคัน

“เธอทำอะไรของเธอ! ไม่ดูตาม้าตาเรือหรือไงห้ะ!”

ชายที่มีหนวดเครายาว สีหน้าโหดเหี้ยม เขาพึมพำด่าว่า รีบกระโดดลงมาจากรถสามล้อเพื่อตรวจดูสภาพรถ เมื่อเห็นล้อรถเบี้ยว เขาก็รีบมาขวางไป๋เสว่เอ๋อเอาไว้

“เพราะเธอคนเดียว รถถึงพังได้ขนาดนี้! เธอต้องชดใช้!”

ไป๋เสว่เอ๋อตกใจตะลึง เพราะหล่อนเห็นว่ารถติดยาวบนถนนจึงตัดสินใจเดินข้ามมาเลย อีกอย่าง ถึงแม้ว่าจะไม่มีหล่อน เกรงว่ารถสามล้อคันนี้ก็คงเบรคไม่ทันเช่นกัน

ผู้คนรอบข้างแถวนั้นต่างพากันมามุ่งดูพวกเขา และไม่มีใครที่จะออกมาพูดแทนไป๋เสว่เอ๋อ

แน่นอนว่าคนขับรถสามล้อเห็นไป๋เสว่เอ๋อสวยเด่นเป็นสง่า และยังเป็นผู้หญิงที่เดินอยู่คนเดียว จึงคิดว่าน่าจะหลอกได้แน่นอน ดังนั้นเขาจึงตั้งใจขับชนไปที่ฟุตบาท

ไป๋เสว่เอ๋อเป็นคนที่ไม่ได้ถูกรังแกหรือหลอกลวงได้ง่ายๆ หล่อนหยิบมือถือออกมา ไม่พูดพร่ำอะไรมาก “งั้นก็แจ้งตำรวจ ใครผิดใครถูกให้ตำรวจมาสอบสวน ยังไงตรงนี้ก็มีกล้องวงจรปิด”

ไป๋เสว่เอ๋อเลื่อนหน้าจอมือถือไปมา ชี้ไปทีเสาข้างถนน จากนั้นก็กดหมายเลขโทรศัพท์

เมื่อผู้ชายคนนั้นเห็นว่าไป๋เสว่เอ๋อไม่หลงกล และยังจะโทรแจ้งตำรวจ เขากังวลกระวนกระวายขึ้นมาทันที รีบเดินก้าวเข้ามา ยื่นแขนออกมาจับมือของหล่อนไว้

ไป๋เสว่เอ๋อตกใจมาก รีบสะบัดมือของผู้ชายคนนั้นออก “นายจะทำอะไร!”

เมื่อเวลาผ่านไป เกิดการยื้อแย่งกันขึ้น ผู้ชายคนนั้นจับไป๋เสว่เอ๋อที่เป็นผู้หญิงไร้เรี่ยวแรงไว้ ถกแขนเสื้อขึ้นมา ทำท่าเหมือนจะใช้กำลังกับหล่อน

ไป๋เสว่เอ๋อรู้สึกว่าวันนี้ตัวเองดวงซวยเหลือเกิน ถ้าไม่ชดใช้เงิน คงจะต้องทะเลาะยืดเยื้อกับผู้ชายคนนี้ต่อหน้าสาธารณชนแน่นอน หล่อนกำลังคิดว่าจะแก้ไขปัญหานี้ยังไง จู่ๆบนถนนที่มีรถจอดติดอยู่มากมาย มีประตูของรถปอร์เช่สีแดงคันหนึ่งถูกเปิดออก

กู้หลี่เหลียงรีบเดินเข้ามาตรงที่เกิดเหตุ เมื่อแน่ใจว่าเป็นไป๋เสว่เอ๋อ เขารีบเขากันด้าหน้าหล่อนไว้ จ้องมองไปที่ผู้ชายสารเลว ยักคิ้วขึ้น

“พี่ชาย นี่กำลังคิดจะทำร้ายร่างกันผู้หญิงงั้นเหรอ?”

ผู้ชายคนนั้นคาดไม่ถึงเลยว่าจู่ๆจะมีคนออกมาช่วยหล่อนไว้ เขาตกใจตะลึง ตากนั้นพูดขึ้น “แกเป็นใคร!”

“นายไม่ต้องสนใจว่าฉันเป็นใคร แต่ผู้หญิงคนนี้ ไม่ใช่คนที่จะมาแตะต้องได้ง่ายๆ รถของนายแค่ซ่อมแซมปรับให้เข้าที่ก็ใช้ได้แล้ว จะไปมีเรื่องอะไรเยอะแยะ ถ้าจะเถียงยืดเยื้อกันไปอีก ฉันขอไม่เอาเรื่องกับนายข้างถนนแบบนี้ก็แล้วกัน”

กู้หลี่เหลียงพูดพลาง ถกแขนเสื้อทั้งสองด้านขึ้น

ผู้ชายคนนั้นขี้ขลาดขึ้นมาทันที ไม่กล้าที่จะทำอะไรต่อ สีหน้าซีดเจื่อนอย่างเห็นได้ชัด สุดท้ายกลัวจนไม่กล้าพูดอะไรออกมาอีก

ความคิดเห็น