ตอนที่200 รู้สึกโชคดีที่ได้เจอคุณ

ตอนที่200 รู้สึกโชคดีที่ได้เจอคุณ

ไป๋เสว่เอ๋อได้ยินเขาอธิบายเช่นนั้น ทำสีหน้าจริงจังถามขึ้น “ใช่ที่ดินแถบทางตะวันตกของเมืองที่เผยอี้เคยเซ็นสัญญาไว้รึเปล่า?”

เผยลี่เชินพยักหน้า พูดขึ้นด้วยความนิ่งขรึม “ใช่ โครงการเพิ่งจะเริ่มขึ้นเมื่อไม่นาน วันนี้กลับมีคนมาก่อเรื่องวุ่นวาย ทำให้เกี่ยวโยงไปถึงเรื่องความขัดแย้งที่มีปัญหากับที่ดินตรงนั้น”

ไป๋เสว่เอ๋อเข้าใจเรื่องราวขึ้นมาทันที ความสงสัยภายในใจที่มีอยู่เมื่อครู่กลับหายไปอย่างสิ้นเชิง

ตอนแรกหล่อนเห็นเผยลี่เชินกับผู้หญิงคนอื่นอยู่ด้วยกันสองต่อสอง จึงเกิดความไม่สบายใจอย่างมาก แต่เมื่อหล่อนใจเย็นลง สังเกตดูกริยาท่าทางที่ดูเกรงใจกันทั้งสองฝ่าย และไม่มีเรื่องคลุมเครืออะไร

และเมื่อได้ฟังสิ่งที่เผยลี่เชินอธิบายเมื่อครู่ หล่อนจึงเข้าใจทุกอย่างได้ทันที

เผยลี่เชินพูดต่อ “ปัญหาความขัดแย้งครั้งนี้เกิดขึ้นมาอย่างกะทันหัน มีเรื่องน่าสงสัยมากมาย เมื่อต้นเดือนที่ผ่านมาบริษัทเพิ่งจะเริ่มดำเนินการโครงการนี้ โดยเริ่มก่อสร้างแล้ว ช่วงแรกทุกอย่างเป็นไปด้วยดี แต่ไม่คิดเลยว่าจู่ๆผู้ประกอบการร้านค้าต่างๆกลับมาก่อเรื่องขึ้น ร้องของให้พวกเราหาขอตกลงให้”

ไป๋เสว่เอ๋อขมวดคิ้วตามเขา “ปัญหาค้างคาแบบนี้เดิมทีก็ยุ่งยากมากพอแล้ว เผยอี้กลับไม่สนใจอะไรเซ็นยินยอมมาได้ ดูจากสถานการณ์แล้ว เกรงว่าคงไม่สงบง่ายๆแน่นอน”

เมื่อกู้หลี่เหลียงเห็นทั้งสองพูดคุยเรื่องงานกัน จนลืมเขาสนิท เขารีบพูดบ่นด้วยความไม่พอใจ “ทำไมพวกคุณถึงทำกันแบบนี้ ฉันอยู่ด้ายข้างนี่...”

เขายังพูดไม่ทันจบ เผยลี่เชินกับไป๋เสว่เอ๋อต่างพากันหันมามองเขาด้วยสายตาเคร่งขรึม

กู้หลี่เหลียงเข้าใจพร้อมเงียบปิดปากทันที ไม่กล้าพูดอะไรต่อ

เขายกมือทั้งสองขึ้นมา แสดงท่าทีว่าขอยอมแพ้ รีบถอนหายใจและเดินไปอีกข้างหนึ่ง

ไป๋เสว่เอ๋อดึงสติกลับมา มองไปที่เผยลี่เชินอีกครั้ง ถามขึ้น “งั้นจะทำยังไงกันต่อ?”

“ค่อยว่ากัน” เผยลี่เชินหันหน้าไปทางบาร์เธนเดอร์ สั่งวิสกี้เย็นหนึ่งแก้ว จากนั้นก็เปลี่ยนหัวข้อพูดคุย “ไปเอาชุดราตรีมาแล้วยัง?”

ไป๋เสว่เอ๋อได้ยินเขาถามเรื่องนี้ อึ้งไปครู่หนึ่ง จากนั้นพยักหน้าตอบกลับ “เรียบร้อยแล้วค่ะ”

เรื่องของเหอหย่าหานหากไม่พูดคงจะดีกว่า เรื่องเล็กน้อยแค่นี้ เกรงว่าจะอึดอัดใจกัน

“อื้ม” เผยลี่เชินดื่มวิสกี้หนึ่งอึก ยักคิ้วให้ไป๋เสว่เอ๋อ “งั้น กลับบ้านกันไหม?”

ไป๋เสว่เอ๋อยิ้มและตอบกลับ “โอเคค่ะ”

ทั้งสองยิ้มให้ซึ่งกันและกัน กำลังจะกลับออกไป แต่ทว่ากลับละเลยกู้หลี่เหลียงที่ยืนอยู่ด้านข้าง

กู้หลี่เหลียงมองดูทั้งสองที่กำลังจะเดินออกไป ทั้งโกรธทั้งหัวเราะ “พวกคุณ....”

ทั้งค่ำคืนนี้ เขาต้องมานั่งเป็นก้างระหว่างคู่รัก อีกทั้งยังถูกปล่อยละเลย แถมยังบริการเครื่องดื่มและอาหารเย็นฟรี แต่ทำไมกลับรู้สึกว่าตัวเองไม่มีตัวตนเลยนะ?

ไป๋เสว่เอ๋อกับเผยลี่เชินเดินออกมาจากโยวหลาน เมื่อขึ้นรถไป โทรศัพท์ของเผยลี่เชินก็ดังขึ้น

เผยลี่เชินมองดูหน้าจอโทรศัพท์ด้วยสายตาเบิกกว้าง สีหน้าไม่เปลี่ยนแปลง ยกมือขึ้นมากดตัดสายอย่างไม่ลังเล

ไป๋เสว่เอ๋อรู้สึกสงสัย จึงถามขึ้น “ทำไมตัดสายล่ะ?”

“เป็นเรื่องฮั้นต๋าสแควร์แน่นอน เขาให้ความเห็นที่สร้างสรรค์ไม่ได้ ไม่ต้องฟังเขาพูดบ่นให้ฟังไปเลยดีกว่า” เผยลี่เชินพูดด้วยน้ำเสียงนิ่งเรียบ “ช่วงนี้เขาอยู่เรื่องการจัดงานแต่ง ปัญหาต่างๆมากมายโยนมาให้ผมหมด ถ้าไม่ใช่เพราะตระกูลเผย ผมคงไม่ยุ่งแน่นอน”

เผยอี้ทำงานที่บริษัทมาหลายปีแล้ว แต่ไม่ว่าทำเรื่องอะไรก็เหมือนเด็กตลอด เรื่องอะไรที่เขาแก้ปัญหาด้วยตัวเองไม่ได้ ก็จะผลักภาระมาให้เผยลี่เชินเสมอ ไม่ว่ายังไงก็ตาม ทุกอย่างเป็นธุรกิจของตระกูลเผย คุณท่านเผยคอยกดดันอยู่ ถ้าเผยลี่เชินจะทำไม่สนใจคงไม่ได้

ไป๋เสว่เอ๋อเข้าใจความรู้สึกเขา แต่ก็ต้องพูดเตือนเขาไว้ “แต่เรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องเล็กๆเลยนะ พวกคุณต้องแก้ไขด้วยการทำสัญญา”

เผยลี่เชินเงยหน้าขึ้น “ผมรู้ พรุ่งนี้เขาก็ต้องไปร่วมงานวันเกิดของลุงเหอ ถึงตอนนั้นค่อยพูดต่อหน้ากันก็ได้”