บทที่ 262 สิ่งที่สนใจคือ ชุดเจ้าสาว

บทที่ 262 สิ่งที่สนใจคือ ชุดเจ้าสาว

เย้นหว่านตกตะลึงแบบไม่มีอะไรเทียบเช่นกันที่โห้หลีเฉินลงมือฉีกชุดของอาจารย์ฟีโรเจ๊ก แต่นอกจากความตกใจแล้ว เธอกลับไม่ได้แค้นเคือง ราวกับเชื่อโดยจิตใต้สำนึกว่าโห้หลีเฉินจะไม่ทำเรื่องที่ทำร้ายคนไม่เป็นประโยชน์แบบนี้

และเขาก็เคยพูด เขาจะแก้ไขปัญหา

ถึงแม้ว่าฉีกเสื้อผ้านี้ พอดูขึ้นมาก็ไม่เหมือนลักษณะที่แก้ไขปัญหา……

เย้นหว่านอารมณ์ตึงแน่นอยู่ สายตามองไปเสื้อผ้าชุดนั้น เพียงแค่มอง เธอกลับตะลึงค้างไปทั้งตัว

เห็นเพียงการออกแบบคอเสื้อแบบเดิมของชุดนั้น ถูกฉีกเอียงลงมา เปลี่ยนเป็นการออกแบบเกาะอกไปแล้ว

โดยปกติรูปแบบการออกแบบเปลี่ยนไป เสน่ห์อันน่าดื่มด่ำของมันก็เปลี่ยนไปทั้งหมด ทว่าคอเสื้อของชุดนี้ถึงแม้ถูกฉีกแล้ว แต่กลับไม่มีการเปลี่ยนแปลงเสน่ห์อันน่าดื่มด่ำของมันสักนิด แม้กระทั่งยังเปลี่ยนไปเป็นน่าดึงดูดยิ่งขึ้นอีก

สิ่งที่ยิ่งน่ามหัศจรรย์คือเดิมทีนางแบบที่ถูกกดทับ ชั่วขณะหนึ่งกลับเปลี่ยนมาสวยโดดเด่นขึ้นมา ถึงแม้จะเป็นเพียงแค่นางแบบที่เป็นหุ่น และตอนที่สามารถมองเห็นเสื้อผ้าชุดนี้ได้ ก็สังเกตถึงหุ่นที่สวมชุดด้วยเช่นกัน

และหุ่นตัวนี้ถูกขับให้โดดเด่นขึ้นมาอย่างมากที่สุด ราวกับชุดราตรีนี้สั่งทำเพื่อรูปร่างของมัน

แม้จะเป็นเพียงนางแบบที่เป็นหุ่นยังสร้างผลลัพธ์แบบนี้ได้ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงหากคนจริงใส่ขึ้นมานั่นจะสวยงามมากแค่ไหน

“คุณ คุณแก้ไขปัญหานี้ได้จริงๆ!”

เย้นหว่านปิดปากเอาไว้อย่างตกใจ ประหลาดใจจนพูดไม่ออก

เธอคิดว่าโห้หลีเฉินเพียงแต่พูดเฉยๆ วาดหวังโดยจิตใต้สำนึกว่าเขาอาจจะทำสำเร็จ แต่ในความเป็นจริงตอนที่เขาทำได้จริง เธอพึ่งรู้สึกถึงความเป็นไปไม่ได้มากมายแค่ไหน

ต้องรู้ว่าผลงานชุดนี้สามารถมาถึงการแสดงที่นี่ ค้นหาวิธีในการแก้ไข ซึ่งพิสูจน์ว่าอาจารย์ฟีโรเจ๊กไม่มีทางแก้ไขได้ แต่แม้กระทั่งอาจจะมีนักออกแบบใหญ่ต่างชาติมากมายต่างก็ลองมาแล้ว

ตอนนี้วางอยู่ที่นี่ แต่เหล่านักออกแบบที่มาชมต่างหมดหนทาง กระทั่งคนมากมายแม้แต่ปัญหายังมองไม่ออก

ดังนั้นจึงพอที่จะเห็นได้ถึงความยากของปัญหานี้ และเหมือนจะไม่เกินคาด หลังจากวันนี้ผ่านไป เป็นไปได้มากว่าปัญหาของเสื้อผ้าชุดนี้จะกลายเป็นหนึ่งในปัญหายากที่จะแก้ไขไม่ได้ในวงการออกแบบ

แต่อย่างไรเย้นหว่านก็คาดไม่ถึงว่าคนมืออาชีพมากขนาดนั้นล้วนไม่มีทาง กลับถูกโห้หลีเฉินแก้ไขอย่างเรียบง่ายมุทะลุ

ไม่กี่วันก่อนแม้แต่การออกแบบเสื้อผ้าเขาก็ยังไม่เคยสัมผัสเลย!

คิดรวมดูทั้งหมด โห้หลีเฉินเพิ่งเรียนการออกแบบมาไม่กี่วัน แม้กระทั่งยังไม่มีครูมืออาชีพมาสอนด้วย แค่อ่านหนังสือสองสามเล่มเท่านั้นเอง

แต่ระดับความรู้ลึกซึ้งของเขากลับสูงมากขนาดนี้เลย

ถึงแม้จะแค่ดึงคอเสื้อของชุดนั้นออกมา เปลี่ยนรูปแบบไป แต่การดึงตามใจชอบแบบนี้ ก็เป็นมุมมองจากผู้เชี่ยวชาญ และจะไม่ทำตามอำเภอใจสักนิดเดียว

แม้แต่เส้นรัศมีวงกลมที่ลาดเอียง ล้วนเต็มไปด้วยฝีมือและศิลปะ

การลงมือนี้ ถ้าไม่ใช่ก่อนหน้านี้เย้นหว่านรู้จักโห้หลีเฉินดีมาก อาจจะคิดว่าเขาเป็นนักออกแบบใหญ่ที่มีประสบการณ์โชกโชนด้วยซ้ำ

คนคนนี้ พรสวรรค์ช่างเกินเลยไปหน่อยหรือเปล่า?

หรือว่านี่เดิมทีไม่สามารถใช้พรสวรรค์มาอธิบายได้มั้ง นี่เดิมทีก็คือปีศาจ!

คนอื่นพึ่งได้สติกลับมา ตอนที่มองเห็นผลงาน เหมือนแต่ละคนต่างตกใจจนพูดอะไรไม่ออก

ปัญหายากของชุดตัวนี้ คาดไม่ถึงจะถูกแก้ไขได้จริง

“คุณโห้ เป็นมือที่พระเจ้าประทานให้จริงๆ”

“เก่งกาจเหลือเกิน! คิดไม่ถึงว่าคุณโห้ไม่เพียงฉลาดทางธุรกิจ ในด้านการออกแบบยังมีความรู้ลึกซึ้งมากขนาดนี้ด้วย!”

“น่านับถืออย่างยิ่ง ทำให้พวกเราเหล่านี้อับอายจนไม่มีที่จะไปหลบเลย”

“ถ้าคุณโห้เข้ามาในวงการออกแบบได้ ลงมือออกแบบเสื้อผ้าสักชุด นั่นต้องเป็นผลงานที่สวยน่าดึงดูดทั้งโลกอย่างแน่นอน”

ผู้คนค่อยๆ ชมเปาะด้วยความตื่นตะลึง บนหน้าแต่ละคนเหมือนเลื่อมใสต่อโห้หลีเฉินกันหมด