บทที่ 3

สัญญารักมาเฟียร้าย : ตอนที่ 2

“สวัสดีค่ะคุณโนอาร์ ขอบคุณที่สนใจรถหรูของโชว์รูมเรานะคะ” หญิงวัยกลางคนรีบเข้ามาทักทายด้วยรอยยิ้มอย่างเป็นมิตร แต่อีกคนกลับแสดงสีหน้าเรียบนิ่งกลับมาราวกับไม่สนใจ

ไอรีนมองเหตุการณ์อยู่ข้างหลังหญิงวัยกลางคนรับรู้ได้ถึงความอันตรายที่อยู่ในตัวของชายหนุ่มร่างสูงคนนี้

“เดี๋ยววันนี้ปรางจะให้น้องไอรีนแนะนำรายละเอียดต่างๆนะคะ” หญิงวัยกลางคนพูดพร้อมกับดันตัวไอรีนมาประจันหน้ากับโนอาร์อีกครั้ง

“……” โนอาร์ปรายตามองคนตัวเล็กด้วยใบหน้าไร้ความรู้สึก

“..สวัสดีค่ะ” ไอรีนก้มหัวให้แล้วกล่าวทักทายอย่างจำยอม เพราะมันคือสิ่งที่เธอต้องรับผิดชอบ

“รถคันนี้ผลิตเพียงเก้าสิบเก้าคันทั่วโลกได้กระจายไปหลายประเทศหนึ่งในนั้นคือประเทศไทย และมีเพียงบริษัทเราแค่หนึ่งเดียวที่ได้รับหน้าที่ดูแลรถสปอร์ตคันหรูโฉมงามคันนี้ค่ะ พละกำลังอยู่ที่ห้าร้อยเก้าสิบแรงม้า อัตราเร่งศูนย์ถึงเก้าสิบหกกิโลเมตรต่อชั่วโมง ทำได้ในเวลาเพียงสามจุดเจ็ดวินาที”

“ถ้าเธอจะเอาข้อมูลในอินเทอร์เน็ตมาพูดพร่ำให้ฉันฟังก็ไสหัวออกไปซะ!” น้ำเสียงเรียบนิ่งพูดแทรกในตอนที่เธอกำลังอธิบายข้อมูลของรถสปอร์ตคันหรู

"ห๊ะ....คะ?"

"ฉันพึ่งรู้ว่ารถราคาขนาดนี้ใช้คนไร้มาตรฐานมาคุยกับแขก ไม่รู้ว่าการแต่งตัวของเธอคุยเรื่องรถหรือต่อรองเรื่องขึ้นเตียงกันแน่" โนอาร์มองตั้งแต่หัวจรดปลายเท้าเธออีกครั้งมัน

คำพูดของเขาทำให้คนที่อยู่ใกล้ๆได้ยินและตกตะลึงกับคำดูถูกที่ชายหนุ่มพูดออกมาแต่ไม่มีใครกล้าสวนกลับ

"....." สายตาและคำพูดของเขาทำให้เธอกำหมัดแน่นพยายามควบคุมอารมณ์โกรธเพราะตอนนี้เธอกำลังอยู่ในหน้าที่ ถ้าเจอกันนอกเหนือเวลางานรับรองเลยว่าเธอไม่ยอมแน่

"งั้นเชิญคุณโนอาร์ดูได้ตามสบายเลยค่ะ ถ้าสงสัยตรงไหนสอบถามดิฉันเพิ่มเติมได้ค่ะ" ไอรีนปั้นหน้ายิ้มบางๆราวกับไม่โกรธสิ่งที่เขาพูด ดวงตากลมโตจ้องคนตรงหน้า

"หึ...ปากเธอยิ้มแต่สายตาเธอกำลังด่าฉันอยู่นะ เสแสร้งเก่งดี"

"นิ่คุณ..." ไอรีนโพล่งคำพูดออกมาอย่างลืมตัว เพราะความโกรธยิ่งทวีคูณขึ้นเรื่อยๆจนเธอทนไม่ไหว

"ปรางต้องขอโทษด้วยนะคะถ้าเกิดโชว์รูมของเราทำให้คุณโนอาร์ไม่พอใจตรงไหน" หญิงสาววัยกลางคนเห็นท่าไม่ดีเลยรีบเข้ามาช่วยกู้สถานการณ์ตึงเครียด ก่อนจะหันไปพยักหน้าให้ไอรีนใจเย็น

"นี่น่ะเหรอที่บอกเป็นบริษัทเดียวที่นำเข้ารถคันนี้ ฉันคิดว่ายืนฟังอยู่เต็นท์รถมือสอง"

"ขอโทษจริงๆค่ะ ปรางเป็นคนให้น้องไอรีนเขามาแทนเซลล์ของโชว์รูม คิดว่า..." ยังไม่ทันที่เธอจะพูดจบก็ถูกแทรกด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่งของคนตรงหน้า

"คิดว่าจะใช้เต้าอ่อยให้ฉันซื้อรถ?" โนอาร์เลิกคิ้วถามอย่างดูถูก เขาไม่อยากฟังคำพูดไร้สาระของคนพวกนี้

"มันจะมากไปแล้วนะ ถ้าไม่ซื้อก็ไม่ต้องมาดูถูกกันขนาดนี้ และไอ้เต้าที่คุณว่าต่อให้โลกนี้มีแค่คุณคนเดียวฉันก็ไม่ยอมเอาเต้าให้คุณเหมือนกัน" ไอรีนพูดอย่างเหลืออดเพราะเธอทนต่อไปไม่ไหวแล้วเหมือนกัน เธอยอมไม่รับค่าตัวซะดีกว่าถ้ายังต้องมายิ้มให้กับคำพูดดูถูกของเขา

ทุกคนตกใจคำพูดของไอรีนต่างพากันส่ายหัวราวกับเธอกำลังเปิดประตูต้อนรับพายุทอร์นาโดลูกใหญ่ที่พร้อมทำลายล้าง มีเพียงแค่ชายหนุ่มตรงหน้าเธอคนเดียวที่แสดงสีหน้าเรียบเฉยไม่สะทกสะท้านอะไรเลย

"หึ~..." สายตาคมจ้องใบหน้าของหญิงสาวก่อนจะเดินเข้ามาใกล้กว่าเดิม ทำให้เขาและเธอยืนห่างกันไม่ถึงคืบ