บทที่ 5

สัญญารักมาเฟียร้าย : ตอนที่ 4

"โนอาร์ประธานบริษัท เอ็นโอ กรุ๊ป เป็นบริษัทนำ-เข้าส่งออกรถยนต์รายใหญ่ของประเทศ เรียกได้ว่าในวงการรถยนต์คันหรูไม่มีใครไม่รู้จักนักธุรกิจหนุ่มคนนี้ และยังไม่หมดเพียงเท่านั้น นักธุรกิจหนุ่มไฟแรงยังถือหุ้นส่วนกับอีกหลายบริษัททั้งในประเทศไทยและต่างประเทศ ผู้บริหารทั่วโลกอยากร่วมงามกับนักธุรกิจหนุ่มหล่อที่มากความสามารถ...." ไอรีนอ่านบทความพาดหัวข่าวของสำนักข่าวแห่งหนึ่งพร้อมกับเบะปากมองบนกับการอวยยศอวยตำแหน่ง ต่างกับสิ่งที่เธอเจอมาอย่างสิ้นเชิง

นานนับชั่วโมงที่ไอรีนนั่งหาข้อมูลเกี่ยวกับผู้ชายคนนั้นอย่างมุ่งมั่น "คนอย่างไอรีนก็ไม่ยอมให้ใครมาหยามได้เหมือนกัน ตายเป็นตาย" คนตัวเล็กผลุนผลันหยิบกระเป๋าสะพายและกุญแจรถออกจากห้องทันที ใบหน้าหวานเรียบนิ่งเต็มไปด้วยความโกรธที่ปะทุอยู่ตลอดเวลา

@บริษัท เอ็นโอ กรุ๊ป

ภายในห้องทำงานของประธานบริษัท ชายหนุ่มท่าทางน่าเกรงขามกำลังจดจ่อกับเอกสารตรงหน้าที่เขาต้องเซนต์เพื่ออนุมัติโปรเจคต่างๆ ใบหน้าคมคายเรียบนิ่งไร้ซึ่งความรู้สึก บรรยากาศภายในห้องเงียบสงัดไม่มีแม้แต่เสียงรบกวน

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

"ขออนุญาตครับ"

"เอกสารที่นายสั่งครับ ประวัติของผู้หญิงคนนั้น" ลูกน้องคนสนิทวางแฟ้มประวัติที่เขาไปตามสืบมาได้ลงตรงหน้าชายหนุ่ม

โนอาร์ปรายตามองเอกสารชุดใหม่ที่ลูกน้องคนสนิทนำมาวางเพียงนิด

"ไม่มีประวัติเสียหายครับ และก็เป็นพริตตี้สาวชื่อดังของประเทศไทย แต่ที่น่าแปลก..."

"ออกไป" น้ำเสียงเข้มพูดแทรกทันทีไม่รอให้ลูกน้องคนสนิทพูดจบ

"ครับ" ธันวาก้มหัวให้เป็นการทำความเคารพก่อนจะหมุนตัวกลับ

"เตรียมต้อนรับแขกคนพิเศษด้วยละ" โนอาร์พูดขึ้นไล่หลังลูกน้องคนสนิท ทำให้ธันวาหยุดฝีเท้าก่อนจะหันมามองหน้าเจ้านายหนุ่มด้วยความสงสัย แต่ได้ความนิ่งเฉยตอบกลับมา

โนอาร์ละความสนใจจากเอกสารตรงหน้า และเอ็นหลังพิงกับพนักเก้าอี้ก่อนจะหยิบบุหรี่ราคาแพงขึ้นมาสูบ พ่นควันขาวคลุ้งไปทั่ว ดวงตาคมกริบมองประวัติพร้อมกับรูปถ่ายหญิงสาวตรงหน้าด้วยสายตาเรียบเฉย "เหมือนจะเจอแจ็คพอตนะ" ริมฝีปากหนายกยิ้มมุมปาก

หญิงสาวร่างบางสวมชุดเดรสสีดำรัดรูปสั้นเหนือเข่ากำลังยืนอยู่หน้าบริษัทยักษ์ใหญ่ใจกลางเมือง เธอใช้เวลาไม่นานในการขับรถมาที่นี่ ด้วยสมัยนี้มีแค่จีพีเอสก็พาไปได้ทุกที และในการหาที่อยู่ของบริษัทยักษ์ใหญ่ขนาดนี้มันไม่ใช่เรื่องยาก

"เอาวะ" ไอรีนสูดลมหายใจเข้าปอดลึกๆ ก่อนจะเดินนวยนาดด้วยเข้าบริษัททันที

"ขอพบคุณโนอาร์ค่ะ"

"นัดไว้หรือเปล่าคะ" พนักงานต้อนรับหน้าเคาน์เตอร์ของบริษัทถามกลับ

"เอ่อ...ไม่ได้นัดค่ะ" ไอรีนเริ่มหน้าถอดสี แต่พยายามทำใจดีสู้เสือ

"ท่านประธานไม่รับแขกที่ไม่ได้นัดล่วงหน้านะคะ"

"แล้วเขาอยู่ไหม"

"เขา?" พนักงานต้อนรับเอียงคอถามด้วยความสงสัยกับสรรพนามที่หญิงสาวตรงหน้าถามมา

"ไอ้...เอ่อ คุณโนอาร์อะค่ะ"

"ท่านประธานพึ่งเข้าบริษัทมาเมื่อสักครู่นี้ค่ะ ถ้ามีเรื่องสำคัญอะไรฝากดิฉันไว้ได้เลยเดี๋ยวดิฉันรายงานท่านประธานให้ค่ะ"

"งั้นรบกวนคุณโทรหาเขาบอกว่า "ไอรีน" มาขอพบ ฉันเชื่อว่าแค่ได้ยินชื่อฉันเขาก็ยอมให้เข้าหา แต่ถ้าเธอยังกีดกันไม่ให้ฉันขึ้นไป ไม่แน่ที่ตรงนี้อาจมีคนทำแทนก็ได้นะ" มือบางกำหมัดแน่นพยายามข่มความตื่นเต้นและพูดออกมาด้วยความมั่นใจ ริมฝีปากบางกระตุกยิ้มอย่างเหนือกว่า ทั้งๆที่เธอไม่อยากทำอะไรแบบนี้เลย นอกจากจะข่มคนอื่นแล้วยังพานทำให้โดนเกลียดอีก

"สักครู่นะคะ"

ไอรีนยืนรอลุ้นอย่างใจจดใจจ่อเมื่อเห็นพนักงานต้อนรับโทรศัพท์หาคนที่เธอต้องการเจอ

"คุณผู้หญิงคะ ท่านประธานให้คุณขึ้นไปพบได้เลยค่ะ ลิฟต์อยู่ทางขวามือ กดไปชั้นบนสุดได้เลยค่ะ" พนักงานสาวรีบก้มหัวให้ไอรีนทันทีเธอน่าจะเป็นคนสำคัญจริงๆ มันยากมากที่จะมีคนไม่ได้นัดล่วงหน้าเข้าพบได้ แต่แค่เธอพูดชื่อหญิงสาว ท่านประธานของเธอก็ยอมให้ขึ้นไปอย่างง่ายดาย สร้างความสงสัยให้กับพนักงานตรงนั้นไม่น้อย