ตอนที่ 8 พื้นที่เก็บของถูกอัปเกรดอีกครั้ง

ความคิดหนึ่งผุดขึ้นในสมองเธอทันที หลังเทียบราคาในร้านขายของสัตว์เลี้ยงกับตัวเลือกมากมายบนอินเทอร์เน็ต แคโรไลน์ตัดสินใจสั่งทรายแมวทางออนไลน์

เธอสั่งจำนวนมาก สั่งมาเป็นพันๆ ถุง มีหลากหลายแบบ แต่ละถุงโดยเฉลี่ยราคาเพียงแปดเหรียญเท่านั้น

ในช่วงนี้ การขนทรายแมวทั้งหมดเข้าไปในพื้นที่เก็บของของเธอคงเป็นการออกกำลังกายที่หนักหน่วงพอสมควร

ตอนนี้ท้องของแคโรไลน์เริ่มร้องดัง

ขณะที่เธอกำลังจะออกจากร้าน จู่ ๆ ก็รู้สึกได้ถึงความอุ่นวาบตรงอก

หัวใจของเธอเต้นแรงขึ้นทันที

ครั้งสุดท้ายที่รู้สึกแบบนี้ คือวันที่เธอเจอแร่ทองคำที่สามารถอัปเกรดพื้นที่เก็บของที่แขวนอยู่ตรงอกของเธอได้

แคโรไลน์รีบหันมองไปรอบๆ

บนเคาน์เตอร์ของร้านสัตว์เลี้ยง มีหินก้อนหนึ่งวางอยู่ มีป้ายเขียนว่า “แผ่นหินจากภูเขาเทอร์เรอร์”

หินนั้นมีขนาดเท่าฝ่ามือ สีเทาเข้มปนดำ ดูภายนอกธรรมดา

แต่แคโรไลน์รู้แน่แก่ใจว่ามันต้องมีบางอย่างพิเศษอยู่ข้างใน!

เธอเดินวนรอบหินนั้นสองสามรอบ ทำทีเหมือนกำลังสนใจ แล้วถามเจ้าของร้านว่า “หินนี่มาจากภูเขาเทอร์เรอร์จริงๆ เหรอคะ?”

เจ้าของร้านมองตามแล้วยิ้ม “อ๋อ หินก้อนนั้นน่ะเหรอ ผมซื้อมาตอนขึ้นเขาเทอร์เรอร์นั่นแหละ มีขายเต็มไปหมดเลย ผมแค่คิดว่ามันดูเท่ดีเลยซื้อกลับมา ของพวกนี้เขาเรียกกันว่าแผ่นหินจากภูเขาเทอร์เรอร์ ค่อนข้างเป็นของที่คนรู้จักเลยล่ะ”

แคโรไลน์ยิ้ม “ขอซื้อต่อได้ไหมคะ กำลังปรับปรุงบ้านอยู่ พอดีอยากได้หินจากภูเขาเทอร์เรอร์มาตกแต่งสวน แต่ยังไม่เคยมีเวลาไปเองเลย”

เจ้าของร้านหัวเราะเบาๆ “ของแบบนี้คงไม่แพงหรอก ผมก็ไม่ได้ซื้อมาแพงอะไร แต่ถ้าคุณชอบ เอาไปเลยก็ได้ ถือว่าเป็นของแถมจากวันนี้นะ แต่ถ้ามันตกแต่งแล้วออกมาไม่สวย อย่าว่ากันล่ะ”

แคโรไลน์หัวเราะรับกับมุกของเขาและรับปากว่าจะไม่โทษเขาแน่ เธอแค่คิดว่ามันคงดีถ้าได้เอาไปตั้งไว้ในบ้าน

ไม่ว่าเธอจะยืนยันแค่ไหน เจ้าของร้านก็ไม่ยอมรับเงินจากเธอ สุดท้ายแคโรไลน์เลยซื้อของเพิ่มจากร้านเขาอีกชุดใหญ่แทน

ก่อนหน้านี้เธอซื้อขนมรสไก่ เนื้อวัว กวาง และเป็ดไปหมดแล้ว

ดังนั้นรอบนี้เลยต้องซื้อรสปลาซาร์ดีน ปลาคอด และปลาแซลมอนเพิ่ม

เรเว่นดูไม่พอใจนัก มันมองเธอด้วยหางตาเป็นระยะ เหมือนกำลังบ่นว่าเธอใช้เงินฟุ่มเฟือยเกินไป

พอออกจากร้านขายของสัตว์เลี้ยง แคโรไลน์ก็ลูบหัวมันเบาๆ อย่างปลอบใจ “คิดซะว่าเก็บขนมไว้ให้แฟนในอนาคตก็แล้วกันนะ ถ้าแกเจอสาวที่ชอบรสพวกนี้ขึ้นมาจะได้มีไว้แบ่งให้ไง”

เธอไม่แน่ใจว่าเรเว่นเข้าใจไหม แต่สีหน้ามันยังบูดเหมือนเดิม

แคโรไลน์ไม่มีเวลามานั่งกังวลเรื่องนั้น เธอรีบกลับไปที่รถแล้วหยิบก้อนหินออกมา

เมื่อแน่ใจว่าไม่มีใครอยู่ใกล้ เธอจึงเพ่งสมาธิ แล้วหินก้อนนั้นก็หายวับเข้าไปในพื้นที่เก็บของของเธอ

ทันใดนั้น หินก้อนนั้นก็แตกสลายเป็นผงเหมือนตอนที่เธอใส่แร่ทองคำเข้าไป

ประกายแสงสีฟาเจิดจ้าจำนวนมากพุ่งกระจายออกมามากกว่าครั้งก่อนหลายเท่า!

เมื่อประกายเหล่านั้นแผ่กระจายไปทั่ว ทั่วพื้นที่เก็บของก็เริ่มสั่นสะเทือนรุนแรง

แคโรไลน์เบิกตากว้างด้วยความตกใจ

จู่ๆ ก็มีบ้านหลังเล็กๆ ปรากฏขึ้นตรงกลางพื้นที่เก็บของ

และก่อนที่เธอจะทันตั้งตัว ร่างของเธอก็ถูกดึงเข้าไปอยู่ในพื้นที่เก็บของนั้นเอง

พื้นที่เก็บของของเธอได้รับการอัปเกรดอีกครั้ง คราวนี้เธอสามารถเข้าไปอยู่ข้างในได้จริงๆ แล้ว!

แคโรไลน์มองไปรอบๆ อย่างประหลาดใจพลางเอื้อมมือไปแตะสิ่งของใกล้ตัว

แม้จะไม่มีลมพัด แต่บรรยากาศกลับสดชื่นจนหายใจได้สบายเหลือเชื่อ

เธอเปิดประตูบ้านหลังเล็กเข้าไปข้างใน ข้างในนั้นว่างเปล่า มีพื้นที่ราว 400 ตารางฟุต

หน้าประตูมีแปลงเล็กๆ อยู่หนึ่งแปลง

ดินสีดำสนิทดูอุดมสมบูรณ์มาก

บนพื้นมีเชือกเส้นหนึ่งยาวประมาณหกฟุตวางอยู่

ดูจากตำแหน่งแล้ว มันคือจุดเดียวกับที่เธอเคยโยนเมล็ดพันธ์ทิ้งไว้เมื่อวาน

งั้นแปลว่า… ฉัน โยน เมล็ดพันธ์ลง ไป แล้วมัน ก็ งอกเป็นเชือกงั้นเหรอ ?