บทที่ 1284 สามวัน

ทางสู่วิถีแห่งสวรรค์

ทุกคนมาถึงปากหุบเขาแล้ว

ชาวยุทธ์หลายคนที่ติดตามพวกเขาได้กลิ่นของทางสู่วิถีแห่งสวรรค์แล้ว ต่างวิ่งไปดูที่ปากหุบเขา

“หรือว่าทางสู่วิถีแห่งสวรรค์อยู่ที่นี่?”

“ที่นี่แค่มองก็รู้ว่ามีฮวงจุ้ยดี”

“ทำไมเราไม่ปรึกษากันก่อน แล้วเพิ่มเงินอีกหน่อย แทนที่จะรอถึงสามวันหลังจากนั้น”

ไม่ใช่เรื่องง่ายสำหรับพวกเขาที่จะพบกับโอกาสที่ยิ่งใหญ่เช่นนี้ ทุกลมหายใจแห่งการรอคอยนั้นทรมานจิตใจพวกเขามาก

“ถูกต้อง ดังคำกล่าวที่ว่า เงินสามารถทำให้ผีมาปั่นหินได้ คนที่อาศัยอยู่ในตำหนักเทพไม่ใช่เทพเจ้าจริงๆ เสียหน่อย”

หลังจากที่คนผู้นั้นพูดจบ เขาก็หันกลับมาพูดกับเหมยชิงเกออย่างเกรี้ยวกราดว่า “เจ้าตำหนักเหมย ข้าเห็นว่าท่านเป็นคนพูดจาตรงไปตรงมา พวกเราอย่าอ้อมค้อมกันอีกเลย เราต้องจ่ายเงินเท่าไหร่ถึงจะไปดูทางสู่วิถีแห่งสวรรค์ได้เดี๋ยวนี้ ท่านบอกราคามาได้เลย”

คนข้างๆ พูดคล้อยตามทันที “ถูกต้อง แค่สามวันเท่านั้น จะเร็วขึ้นหนึ่งวันหรือช้ากว่านั้นหนึ่งวันก็ต่างกันไม่มากหรอก”

“เจ้าตำหนักเหมยเสนอมาเถอะ ผู้ที่มีกำลังก็เข้าไปได้ แบบนี้ยุติธรรมมาก!”

เมื่อเห็นทุกคนอยู่ในความสับสนผลหม่าน เหมยชิงเกอก็ขมวดคิ้ว เป็นพวกฝูงชนวุ่นวายจริงๆ

“ไม่ได้”

นางขยับริมฝีปากสีแดงสดเบาๆ พูดอย่างเย็นชา “ตกลงกันแล้วว่าหลังจากนี้สามวัน ก็ต้องสามวัน จะขาดหรือเกินไปหนึ่งชั่วยาม สิบห้านาที หรือชั่วขณะหนึ่งก็ไม่ได้”

เมื่อเห็นท่วงท่าวางอำนาจของเหมยชิงเกอ เหล่าชาวยุทธ์ก็เงียบลงมาก

ชายอ้วนใบหน้าปรุประหัวเราะแห้งๆ แล้วพูดว่า “เจ้าตำหนักเหมย พวกเราล้วนเป็นชาวยุทธ์ เหตุใดต้องทำให้ถึงที่สุดขนาดนี้ด้วย”

เหมยชิงเกอเงยหน้าขึ้น เห็นลูกไฟในดวงตาลุกโชน

ขณะนี้ คนที่อยู่ข้างหลังกล่าวว่า “ไม่ต้องพูดไร้สาระกับพวกเขา ปากหุบเขาอยู่ตรงหน้าแล้ว เราบุกเข้าไปพร้อมกันก็สิ้นเรื่องแล้วไม่ใช่รึ”

ทันทีที่พูดจบ คนผู้นั้นก็ใช้วิชาตัวเบาเหาะเข้าไปในหุบเขา