บทที่ 1327 ทฤษฎีแก่นวิญญาณ

เมื่อเห็นท่าทีที่เคร่งขรึมของนักพรตเทียนชิง หัวใจของอินชิงเสวียนก็สั่นไหว เดินออกจากโรงเตี๊ยม

ในขณะนี้ยังไม่รู้ว่ามีตัวอะไรที่หนีออกมาจากวิถีแห่งสวรรค์ นักพรตเต๋าคนนี้ดูแข็งแกร่งยิ่งนัก ทั้งยังรู้ศาสตร์แห่งการทำนาย ทำไมไม่ยืมมือของเขาล่ะ...

“ท่านนักพรตเห็นอะไรหรือ”

อินชิงเสวียนเหลือบมองท้องฟ้า แล้วแสร้งถามทำเป็นไม่เข้าใจ

แต่ในใจกลับเดาได้ว่า น่าจะเกี่ยวข้องกับสิ่งชั่วร้ายนั้น

นักพรตเทียนชิงหันกลับมาอย่างช้าๆ

“เกรงว่าแม่นางคงจะรู้มานานแล้วว่ามีบางอย่างผิดปกติเกิดขึ้นที่นี่”

อินชิงเสวียนพยักหน้าและกล่าวว่า “ท่านสามีเคยยกย่องท่านนักพรตว่ามีพรสวรรค์น่าทึ่ง ไม่มีใครเทียบได้ บัดนี้ได้พบ คู่ควรกับชื่อเสียงจริงๆ ที่นี่มีบางอย่างแปลกๆ เกิดขึ้นจริง”

“อ้อ ข้าอยากฟังรายละเอียด”

อินชิงเสวียนไม่ได้ปิดบังสิ่งใด เล่าเรื่องวิถีแห่งสวรรค์ให้นักพรตเทียนชิงฟังอย่างละเอียด

นักพรตเทียนชิงพยักหน้าและกล่าวว่า “เช่นนี้นี่เอง เมื่อครู่ข้ามองไปที่เมฆดำ ก็ตระหนักว่าพลังแห่งฟ้าดินไม่ถูกต้อง ที่แท้มีวิญญาณชั่วร้ายก่อความวุ่นวายที่นี่นี่เอง”

เขายกมือขึ้นชี้ จากนั้นก็ได้ยินเสียงพรึบเบาๆ ปราณกระบี่ในมือก็ทำลายเมฆดำที่อยู่เหนือหัว ทันใดนั้นดวงอาทิตย์ก็ส่องแสงลงมา ท้องฟ้าครามใสเมฆขาวลอยเด่น

เย่จิ่งหลานนั่งอยู่ที่หน้าต่าง เห็นทุกอย่างอย่างชัดเจนมาก ในใจอดไม่ได้ที่จะตกใจ

นักพรตเต๋าคนนี้มีพลังขนาดนี้เลย หากเขาต้องการพาตัวเองไปจริงๆ เกรงว่าจะหลบซ่อนไม่พ้น เว้นแต่จะหลบเข้าไปซ่อนตัวอยู่ในมิติตอนนี้ ไม่งั้นเมื่อใดที่มีแรงกดดันมาถึงตัว ก็ยากที่จะเข้าไปได้อีก