บทที่ 1439 เหยื่อ

คนหนึ่งยกมือขึ้นคำนับ ถามด้วยน้ำเสียงเย็นชา “ไม่รู้ว่านักพรตมาจากสำนักใด ถึงสั่งสอนศิษย์ที่ชั่วร้ายเช่นนี้มา?”

“ในเมื่อเป็นศิษย์ของนักพรต เช่นนั้นก็ควรลงมือกำจัดสิ่งสกปรกให้สะอาด”

“ศิษย์จำนวนมากเสียชีวิตอย่างอนาถในหุบเขาเชื่อมเมฆา นักพรตไม่คิดจะให้คำอธิบายหน่อยหรือ?”

“นั่นสิ ศิษย์ไม่ดี นับเป็นความผิดของอาจารย์ นักพรตควรทำตัวเป็นแบบอย่าง!”

ในช่วงเวลาหนึ่ง ทุกคนมีความคิดเห็นที่แตกต่างกัน และความขัดแย้งก็กระจายเป็นวงกว้าง

เย่จิ่งอวี้ก้าวไปข้างหน้าและกล่าวว่า “บุตรชายทั้งเก้าของพญามังกรล้วนแตกต่างกัน แม้ว่าท่านนักพรตจะเป็นอาจารย์ แต่เราไม่สามารถรู้ใจคนอื่นได้อย่างแท้จริง ชิงฮุยมีเจตนาปกปิด ท่านนักพรตจะรู้ได้อย่างไร หรือว่าแต่ละสำนักไม่มีศิษย์กบฏในสำนักกระนั้นหรือ”

ทุกคนรู้ว่าเขาคือฮ่องเต้ จึงหุบปากทันที

ประชาชนจะกลัวทางการนั้นเป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ ไม่ต้องพูดถึงว่าอีกฝ่ายเป็นผู้มีอำนาจสูงสุด แม้จะอายุน้อย แต่อำนาจบารมีของเขาก็ไม่สามารถดูแคลนได้

เมื่อมีความเงียบงัน คนหนึ่งก็แค่นเสียงอย่างเย็นชา “แม้ว่าเราจะเคารพเจ้าในฐานะฮ่องเต้ แต่การออกศึกที่เป่ยไห่ไม่ใช่กองทัพของราชสำนัก แม้แต่ในหุบเขาเชื่อมเมฆาในยามนี้ ล้วนเกิดจากนักพรตเต๋าน้อยนั้น พวกเราต้องการคำอธิบาย ก็ไม่มีอะไรที่ไม่ถูกต้อง”

ทันทีที่เขาเอ่ยปาก ทุกคนก็คล้อยตามทันที

“เห็นด้วยอย่างยิ่ง พวกเราก็เป็นราษฎรทั่วไปในใต้หล้า ฮ่องเต้ควรปฏิบัติต่อทุกคนอย่างเท่าเทียมกัน ให้รางวัลและลงโทษชัดเจน”

อินชิงเสวียนขมวดคิ้ว เห็นได้ชัดเจนเลยว่ากำลังปั่นกระแส

“อาอวี้...”

ก่อนที่อินชิงเสวียนจะพูดจบ เย่จิ่งอวี้ก็มาถึงตรงหน้าชายคนนั้นแล้ว ชี้ไปที่กลางคิ้วของเขา ดึงข้อมือ และหมอกสีดำก็ถูกดึงออกมา

“มิน่าเล่าผู้ที่เป็นคนริเริ่มทั้งสองครั้งล้วนเป็นเจ้า ที่แท้ก็คือกลุ่มกบฏเฟยเหยา”

เขากระตุ้นพลังจากจุดตันเถียน และดึงหมอกสีดำทั้งหมดออกจากร่างกายของชายคนนั้น ซึ่งผสมกับกำลังภายในของเขาเองด้วย