EP.04 แทนคำขอโทษ (2)

“ทำไมจะไม่มีสิทธิ์ในเมื่อน้าเป็นภรรยาของพ่อคุณแล้วก็มีสิทธิ์เป็นแม่เลี้ยงของคุณเหมือนกัน”

“อย่ามาอ้างสิทธิ์! พวกเธอสองแม่ลูกมันก็เป็นได้แค่กาฝากของบ้านนี้เท่านั้น ฉันไม่นับแกสองแม่ลูกเป็นคนในครอบครัว” นัยน์ตากลมแข็งกร้าวขึ้นเมื่ออีกฝ่ายอ้างสิทธิ์ของภรรยาพ่อของเธอ

“หึ ต่อให้คุณจะปฏิเสธยังไงก็หนีความจริงข้อนี้ไม่พ้นว่าฉันเป็นภรรยาของพ่อคุณ แล้วมินตราก็เป็นลูกสาวคนโตของตระกูลนี้ เป็นพี่สาวพ่อเดียวกันกับคุณนั่นแหละ”

“อย่าคิดจะเอาตัวมาเทียบกับแม่ของฉัน พวกแกมันก็เป็นได้แค่กาฝากที่มาเกาะพ่อของฉันกิน คอยดูเถอะฉันจะเฉดหัวแกสองแม่ลูกออกจากบ้านให้ได้”

“คุณลองคิดดูให้ดีว่าฉันกับแม่ของคุณใครกันแน่ที่มาก่อน ถ้าเทียบกันแล้วฉันต่างหากที่เป็นเมียคนแรกไม่ใช่แม่ของคุณ” มณีกานต์ยกยิ้มอย่างเหนือกว่า เพราะเธอต่างหากที่เป็นภรรยาคนแรก

“แต่ยังไงแม่ของฉันก็เป็นเมียที่ถูกต้องตามกฎหมายที่สามารถเชิดหน้าชูตาได้ไม่เหมือนเธอที่เป็นแค่เมียในที่ลับ ที่ไม่เป็นที่ยอมรับของสังคม!”

“คุณเชอรีลมันจะมากเกินไปแล้วนะคะ! ที่ผ่านมาฉันกับแม่ไปทำอะไรให้คุณนักหนาคุณถึงเอาแต่คอยหาเรื่องพวกเราแบบนี้” มินตราที่ทนเห็นหญิงสาวตรงหน้าดูถูกดูแคลนผู้เป็นแม่ไม่ได้ก็เอ่ยขึ้น ที่ผ่านมาเธอไม่คิดจะตอบโต้เชอรีลซึ่งเป็นลูกสาวอีกคนของผู้เป็นพ่อและมีศักดิ์เป็นน้องสาวต่างแม่ของเธอ แต่การที่เชอรีลมาพูดจากับแม่ของเธอแบบนี้เธอเองก็ยอมไม่ได้เช่นเดียวกัน

“อย่ามาทำเป็นใสซื่อไม่รู้เรื่อง อย่าคิดว่าฉันจะหน้าโง่เชื่อภาพลวงตาที่เธอแสดงออกมาเหมือนคนอื่น แม่เป็นยังไงลูกมันก็เป็นแบบนั้น” ดวงตาแข็งกร้าวจ้องมองเพราะเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความโกรธเกลียดสองแม่ลูกตรงหน้า

“ดะ…เดี๋ยวค่ะคุณหนู” ในระหว่างที่เชอรีลกำลังจะเดินออกไปเสียงสาวใช้ที่ยืนคุยอยู่กับมินตราก่อนหน้านี้ก็เอ่ยขึ้นอย่างกล้า ๆ กลัว ๆ

“มีอะไร?!”