ตอนที่ 107
บทที่ 107 เฒ่าแก่จากเจียงเฉิน
October 21, 2026
"นี่คือเปยกัง ประธานบริษัทข้ามชาติหนานเซียง!"
"อะไรนะ? ประธานเปยหรอ? เขามาที่นี่ได้ยังไง?"
"บริษัทข้ามชาติหนานเซียงหรอ? ฉันจำได้ว่าเป็นบริษัทจดทะเบียน!"
"ใช่ เป็นบริษัทที่มือชื่อเสียงมากในประเทศ!"
"บุคคลใหญ่โตคนนี้ไปรู้จักกับตระกูลจางตั้งแต่เมื่อไหร่?"
แขกทุกๆ คนต่างตกใจ
จางซงหง จางฮั่วเกอและคนอื่นๆ รู้สึกประหลาดใจ
รวมทั้งผู้เฒ่าจางด้วย
"ผู้เฒ่า ไม่รู้ว่าของเล็กน้อยเหล่านี้คุณจะชอบไหม?" เปยกังยิ้มเล็กน้อย
"ชอบ! ชอบ! ฮ่าๆๆๆ ประธานเปยห่างเหินเกินไปแล้ว" ผู้เฒ่าจางตอบสนองกลับมา หัวเราะใหญ่ แต่ในดวงตาของเขามีความสงสัย: "แค่ไม่ทราบว่าประธานเปยมาไกลจากเจียงเฉิน...มีเรื่องอะไรหรอ?"
"ฮ่าๆๆ ผู้เฒ่าคิดมากไป ผมมาที่นี่ไม่ได้มีเรื่องอื่นใด แค่อยากจะมาอวยพรผู้เฒ่าเท่านั้น! คุณเป็นปู่ของซูเหยียน ไม่ว่ายังไง ผมก็ต้องให้เกียรติคุณผู้หญิงซูเหยียนไม่ใช่หรอ? แค่หวังว่าที่ผมมาในครั้งนี้จะไม่รบกวนท่านผู้เฒ่า" เปยกังพูดด้วยรอยยิ้ม
เมื่อสิ้นเสียง แขกทุกคนก็ตกใจซ้ำแล้วซ้ำเล่า
คนตระกูลจางต่างก็ตกใจเช่นกัน
บุคคลใหญ่โตในเมืองเจียงเฉินมาที่นี่เพราะซูเหยียน
ซูเหยียนมีเกียรติมาก!
"นี่มันเรื่องอะไรกัน? ซูเหยียนไปรู้จักกับคนแบบนี้ได้ยังไง?" เฉิงผิงถามด้วยความตกใจ
"ไม่รู้ หรือว่า...คนที่ชื่อเปยกังนี่จะชอบซูเหยียน?"
"นี่อาจจะเป็นไปได้! แต่ท่านเปยกังคนนี้ทำไมถึงมาจากเจียงเฉินไกลขนาดนี้เพื่ออวยพรกับปู่หล่ะ?"
"หลินหยางที่น่าสงสาร ถูกสวมเขาแล้ว ฮ่าๆๆ..."
เฉิงผิง จางก้าน เฉิงเม้าเหนียนและคนอื่นๆ กระซิบกันและกัน ยิ้มและขำ
"อาคุน! เร็ว รีบต้อนรับประธานเปย อย่าชักช้า!" ผู้เฒ่าพูดด้วยรอยยิ้ม
"รับทราบ พ่อ" จางคุนพยักหน้าด้วยรอยยิ้ม
แต่เปยกังกลับส่ายมือ ยิ้มเล็กน้อย: "ไม่จำเป็นผู้เฒ่า ผมจะไปพร้อมกับกับซูกวง"
เมื่อพูดจบ ก็หันหน้าไปมองซูกวงที่มีสีหน้ามึนงงและเริ่มสนทนากับเขา
ผู้เฒ่าจางรู้สึกแปลกใจ แต่ไม่ได้ปฏิเสธ
คุณนายจางสับสนเล็กน้อย
"คนนี้เป็นใคร?"
"ไม่รู้ แม่ พวกเรายังต้องไล่พวกเขาไปไหม?"
คุณนายไม่ได้พูดใดๆ
ความจริงแล้วเธออยากจะไล่ไป แต่ประธานเปยนี่เป็นแขกเช่นกัน ซูกวง จางชิงหยูก็เป็นคนตระกูลของตัวเอง เธออยากจะไล่ก็ไล่ แต่คนนี้ไม่ได้ ในเมื่อเป็นแขก ถ้าไล่เขาไป งั้นชื่อเสียงของตระกูลจางจะไม่ย่อยยับหรอ? เธอก็จะกลายเป็นคนไม่ดีของตระกูลจาง
อย่างไรก็ตามในขณะที่คุณนายจางยังลังเลไม่ตัดสินใจ ไม่รู้ว่าทำไมตอนที่จะจัดการซูกวงและจางชิงหยูถึงชอบมีคนมากมาเข้ามายุ่ง
"ผู้เฒ่า! ผู้เฒ่า มีแขกมาอีกแล้ว!"
"แขกจากไหน?"
"เจียงเฉิน!"
"เจียงเฉินหรอ?"
แขกทุกคนหายใจติดขัด
ผู้เฒ่าจางขมวดคิ้ว รู้สึกแปลกๆ
แต่กลับมีรถหรูหลายคันมาจาดด้านหน้าประตู จากนั้นคนกลุ่มหนึ่งก็เดินเข้ามาพร้อมกัน เหมือนนัดกันมาอย่างดี เดินเข้ามาในห้องโถง
ห้องโถงระเบิดหลังจากการปรากฏตัวของคนเหล่านี้
"เฒ่าแก่หลู่แห่งจ่างหัวกรุ๊ปหรอ?"
"ประธานโจวแห่งตงเยว่กรุ๊ปหรอ?"
"ให้ตายเถอะ นั่นมันประธานฟางจากบริษัทยาชิงไห่ไม่ใช่หรอ?"
"คนเหล่านี้เป็นเฒ่าแก่ที่มีมูลค่าหลายพันล้าน พวกเขามาที่นี่ได้ยังไง?"
"เฒ่าแก่ทั้งหมดในเจียงเฉินมาที่นี่? ตระกูลจางมีความสามารถเช่นนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่?"
"ทั้งเมืองเจียงเฉิน! ทั้งเมืองเจียงเฉินจริงๆ!"
"หรือว่าเมืองเจียงเฉิน...จะถูกตระกูลจางครอบครองไว้แล้ว?"
แขกหลายคนไม่เชื่อ ส่งเสียงหลง เสียงดังไปทั่ว
คนตระกูลจางเองก็เช่นกัน ดวงตาพวกเขาเหมือนระฆังแดง
"ผู้เฒ่า ขอให้คุณโชคดีเหมือนทะเลตะวันออก มีชีวิตยืนยาวเหมือนเขาทางตอนใต้! ฮ่าๆ พวกเรามาโดยไม่ได้รับเชิญ มันกะทันหันจริงๆ ขอผู้เฒ่าให้อภัยด้วย!"
มีคนหนึ่งเดินออกมาเพื่อเป็นตัวแทน และพูดอวยพรผู้เฒ่า
เมื่อเห็นคนนี้ จางซงหง จางฮั่วเกอ สีหน้าของพวกเขาเปลี่ยนไป
เหวินถงกวน ประธานบริษัทบริษัทยาถงกวง คนคนนี้ไม่เพียงแค่เป็นบุคคลใหญ่โตในเมืองเจียงเฉิน แต่เป็นระดับประเทศ ไม่มีทางที่จางซงหงจะรู้จักเขาได้ แต่วันนี้ จู่ๆ เขาก็มาที่นี่เพื่ออวยพรผู้เฒ่าหรอ?
ตระกูลจางเหมือนจะไม่เคยรู้จักกับคนนี้มาก่อน?
แล้วเขามาเพราะใคร?
"ทุกท่านมาได้ เป็นเกรียรติของผม ผมจะถือโทษโกรธได้อย่างไร? มาๆๆ นั่ง นั่ง!" ผู้เฒ่าจางหัวเราะเสียงดัง แม้ว่าจะนั่งไม่คอ่ยลง แต่ก็นับว่ายังสงบได้ พูดอย่างรวดเร็ว: "ซงหง! ฮั่วเกอ! เร็ว รีบต้อนรับประธานทั้งหลาย นำไวน์อันล้ำค่ามาบริการพวกเขา เข้าใจไหม?"