บทที่ 108 ค่อยๆ ปรากฎตัวกันมาทีละคน

นี่ไม่เหมือนกับไปชอบคนคนหนึ่ง แต่เหมือนกำลังเกรงใจ!

หม่าไห่เกรงใจซูเหยียนหรอ?

ล้อเล่นหน่ะ!

ซูเหยียนสวยก็จริง แต่คนอย่างหม่าไห่มีผู้หญิงสวยกี่คน? แบบนี้คุ้มค่าหรอ?

อีกทั้งเฒ่าแก่จำนวนมากขนาดนี้มาเพราะซูเหยียน? เป็นไปไม่ได้หรอก?

ทุกคนสงสัยอย่างมากและสับสนมากขึ้น

โดยเฉพาะคนตระกูลจาง ยังไงก็คิดไม่ออกว่าเฒ่าแก่เหล่านี้ทำไปเพื่ออะไร

มีเพียงจางเป่าชวีที่อยู่บนรถเข็ดที่สั่นไม่หยุด

เขารู้ทุกอย่าง!

"เป่าชวี่ นี่ นี่ทำยังไงดี? คุณต้องคิดวิธีจัดการ จะให้คนเหล่านี้ชุบตัวไม่ได้!" เหรินอ้ายที่อยู่ด้านหลังรีบถามลูกชายของตัวเอง

"สบายใจได้แม่...พวกเขาชุบตัวไม่ได้หรอก ไม่ว่าหลินหยางนี่จะเป็นใคร ไม่ว่าเขาจะเรียกคนมาเท่าไหร่ก็ทำไม่ได้!" จางเป่าชวี่พูดเสียงแหบ สายตาของเขาเคียดแค้น

"มีอะไรก็รีบใช้ออกมา!" เหรินอ้ายแทบจะร้องไห้

"ไม่ต้องรีบ ไม่ต้องรีบ พวกเขาน่าจะใกล้มาถึงแล้ว!" จางเป่าชวี่หลับตาลง

พวกเขา?

เหรินอ้ายประหลาดใจเล็กน้อย

แต่ในเวลานี้

เอี๊ยด!

ด้านนอกมีเสียงเบรกของรถหลายคัน

แขกหลายคนหันไปด้วยสีหน้าแปลกใจ

มีบางคนหน้าซีด บางคนได้ใจ บางคนก็มีท่าทางรอคอย

"ในที่สุดก็มาแล้ว!"

จางเม้าเหนียนโล่งอก

เฉิงผิง จางก้านและคนอื่นๆ เหมือนก้อนหินในหัวใจของพวกเขาหล่อนลง

"ผู้เฒ่า คุณยอมเถอะ!" คุณนายจางจ้องเขาและตะโกนอย่างเย็นชา

ผู้เฒ่าจางขมวดคิ้ว มองไปที่ซูกวงและเหล่าเฒ่าแก่ ใจของเขาก็โล่งใจอย่างมาก

เหมือนว่าจะประเมินครอบครัวนี้ต่ำไปจริงๆ โดยเฉพาะเจ้าเหยียน เธอต้องได้พบกับผู้สูงศักดิ์

ผู้เฒ่าคิดในใจและพูด: "วันนี้ผมมีเหตุผล ใครผิดใครถูก มาว่ากัน"

"ผู้เฒ่านี่ดื้อรั้นไม่หยุด! ตระกูลจางจะถูกทำลายก็เพราะคุณไม่ช้าก็เร็ว!" คุณนายจางกระทืบเท้า

คนตระกูลจางต่างพากันพูดกับผู้เฒ่า

หลายคนในที่นี่ทำให้ครอบครัวซูกวงขุ่นเคือง ถ้าซูกวงได้ดิบได้ดี แล้วพวกเขาจะได้มีชีวิตดีๆ หรอ?

อย่างไรก็ตามผู้เฒ่าจางไม่สนใจ

ในเวลานี้กลุ่มคนด้านนอกเดินเข้ามาอย่างเร่าร้อน

นำโดยไคเจียงหัวหน้าตระกูลที่สองของตระกูลไค

ที่เหลือคือตระกูลเยว่ ตระกูลเหมย ตระกูลเสี้ยว ตระกูลหวง

เมื่อเห็นเช่นนี้ ทุกคนในสถานที่ก็ตกใจกันอย่างต่อเนื่อง

ผู้เฒ่าจางเองก็นิ่ง ไม่ส่งเสียงใดๆ

เดิมทีเขาคิดว่าคนจากตระกูลเหล่านี้จะมาเพื่อถามหาความรับผิดชอบ แต่ตอนนี้เหมือนว่าเขาจะคิดง่ายเกินไป แม้แต่ไคเจียงแห่งตระกูลไคก็มา สถานการณ์ไม่ปกติแล้ว

คนนี้เวลาทำงานในมณฑลทำอย่างดี ในช่วงสองปีที่ผ่านมาได้มีส่วนร่วมอย่างมากและมีโอกาสมากที่เขาจะเป็นผู้นำคนต่อไป แม้ว่าหัวหน้าตระกูลจางจะไม่ใช่เขา แต่เขาก็มีน้ำหนักอย่างมากในตระกูลไค

ไม่คิดว่าคนนี้จะเคลื่อนไหวด้วยเช่นกัน

ดูแล้วเรื่องนี้ไม่ง่าย

"ผู้เฒ่า ผมมาหาคุณ!"

ใบหน้าของไคเจียงมีรอยยิ้มที่เฉยเมย เดินเข้ามาอวยพร

"เจียงไคอ๊า? ฮ่าๆ นับว่าคุณยังมีจิตใจที่ดี ยังจำลุงจางของคุณได้" ผู้เฒ่าจางยิ้มออกมา ก้าวเข้าไปเพื่อพูด

"ที่ลุงจางพูด หลานคนนี้จะไม่มาหรอ?" ไคเจียงพูดอย่างเรียบเฉย

เมื่อก่อนอาจจะเป็นคำพูดสุภาพ แน่นอน ไคเจียงยังคงให้เกียรติผู้เฒ่า สุดท้ายแล้วผู้เฒ่าก็เป็นคนที่ดูแลเขาเติบโตขึ้นมา แต่ไคเจียงวันนี้กลับไม่ใช่คนเดิม เขาให้เกียรติแก่ผู้เฒ่าเท่านั้น แต่ไม่กลัว

"มา เสี่ยวเจียง มา ดื่มกับผมหน่อย!" ผู้เฒ่าจางจับแขนของไคเจียงและเดินไปด้านใน

แต่ใช่ว่าไคเจียงจะไม่รู้ความตั้งใจของผู้เฒ่า? เขาอยากจะจับตนเองเอาไว้!

ไคเจียงปล่อยมืออย่างสงบ: "ผู้เฒ่าอยากดื่มหรอ? ไม่มีปัญหา วันนี้ไคเจียงจะทำให้ผู้เฒ่ามีความสุขที่สุด แต่ก่อนหน้านั้น ไคเจียงมีเรื่องที่ต้องทำ หวังว่าผู้เฒ่าจะให้ผมจัดการเรื่องเหล่านี้"

เมื่อสิ้นเสียง สีหน้าของผู้เฒ่าก็ซีด