บทที่ 1123 ดอกจูเยว่

ในตอนนั้นเอง มีผู้หญิงอีกกลุ่มหนึ่งเดินเข้ามา

ผู้หญิงกลุ่มนี้กำลังพูดคุยอย่างยิ้มแย้ม บางคนก็แสดงอาการที่ตื่นเต้น บางคนก็ดูกระตือรือร้นจนหน้าแดง

พวกเธอมองไม่เห็นศพไร้วิญญาณที่เพิ่งถูกยกออกไปเมื่อกี้

เพราะที่นี่ถูกทำความสะอาดไปแล้ว จึงมีคนชุดใหม่เข้ามา

"ที่นี่ก็คือสำนักหงเหยียนเหรอ?"

"สวยมากเลย!"

"ต่อไปฉันจะได้ใช้ชีวิตอยู่ที่นี่เหรอ?"

"ได้ยินมาว่าคนที่ออกจากสำนักหงเหยียน ล้วนแต่เป็นคนเหนือคนทั้งนั้น ต่อไปพวกเราก็จะกลายเป็นบุคคลสำคัญใช่หรือเปล่า?"

"ตระกูลของฉันต้องรู้สึกภาคภูมิใจมากแน่นอน!"

มีเสียงกระซิบกระซาบดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง

คนที่พาผู้หญิงกลุ่มนี้มาเป็นผู้หญิงที่มีโครงหน้ายาวคนหนึ่ง

มุมปากของผู้หญิงกระตุกขึ้นเล็กน้อย แววตาเผยให้เห็นความคิดเล่น ยิ้มแล้วพูด "พี่น้องทุกคน! ข้างหน้าก็คือบ่อน้ำซุป ชื่อของมันคือบ่อน้ำซุปลอกคราบเปลี่ยนกระดูก! ขอเพียงพวกคุณสามารถแค่อยู่ในบ่อน้ำซุปได้เกินหนึ่งนาทีแล้วขึ้นมา พวกคุณก็จะได้รับการชำระล้างไขกระดูก ลอกคราบเป็นคนใหม่ กลายเป็นลูกศิษย์ของสำนักหงเหยียนอย่างเป็นทางการ ได้ฝึกวิชาของสำนักหงเหยียน! ตอนนี้เชิญพวกคุณไปเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วลงไปแช่ด้านในเถอะ!"

"ซุปลอกคราบเปลี่ยนกระดูก?"

"ชำระล้างไขกระดูก? ร้ายกาจมากขนาดนั้นจริงเหรอ?"

"ฉันลองดู"

ผู้หญิงบางคนที่ใจกล้าแก้ผ้าของตนเองแล้วเดินลงไปในบ่อน้ำ

ส่วนคนที่เหลือก็ไม่รอช้า เตรียมตัวลงไปเช่นกัน

"รอก่อน!"

ฮัวซวนทนไม่ไหวจึงตะคอก

"หืม?"

ผู้หญิงที่มีโครงหน้ายาวหันไปมองฮัวซวน ยิ้มเล็กน้อยแล้วพูด "ศิษย์พี่ใหญ่มีอะไรหรือเปล่า?"

ฮัวซวนเงียบไม่พูดอะไร ผ่านไปสักพักใหญ่จึงส่ายหัว "ไม่มีอะไร…"

"ศิษย์พี่ใหญ่ ข้างหลังยังมีคนอีกสิบกลุ่ม กรุณาไปตรวจสอบด้วย"

ผู้หญิงโครงหน้ายาวยิ้มแล้วพูด

ฮัวซวนเหลือบมองบ่อน้ำ ผู้หญิงก่อนหน้านี้ได้ลงไปแช่อยู่ในบ่อน้ำอย่างร่าเริงกันเรียบร้อยแล้ว

เธอเลือกที่จะหลับตาทั้งคู่ลง

ผ่านไปประมาณสิบวินาที

"อ๊าก…"

มีเสียงร้องด้วยความเจ็บปวดดังขึ้น

หลังจากนั้นตื่นตระหนกและตกใจ

"ฉัน…ฉันรู้สึกทรมานมาก! ฉันรู้สึกเหมือนโดนมดกัดไปทั่วร่าง! เนื้อกับกระดูกของฉันแทบจะแยกออกจากกันแล้ว!"

"ฉันเป็นอะไรไป? ช่วยด้วย! ฉันหายใจไม่ออก!"

"ศิษย์พี่! ศิษย์พี่ท่านนี้ช่วยฉันด้วย! ฉัน…ฉันจะตายแล้ว…"

"ช่วยด้วย! ช่วยด้วย!"

เสียงร้องคร่ำครวญดังขึ้นไม่หยุด

ผู้หญิงที่กำลังเตรียมตัวลงไปในบ่อน้ำตกใจจนหยุดชะงักทันที

พวกเธอเบิกตากว้างมองคนที่กำลังดิ้นรนอยู่ในบ่อน้ำซุป

ผ่านไปสักพัก ผู้หญิงทั้งกลุ่มหยุดดิ้นรน ร่างของแต่ละคนลอยอยู่เหนือผิวน้ำ ไร้ลมหายใจกันหมดแล้ว

"ว๊าย! ! ! !"

เสียงกรีดร้องดังก้องไปทั่ว

ผู้หญิงกลุ่มนี้บ้าไปแล้ว หันหลังแล้วเตรียมตัววิ่งหนีทันที

ไปตรงประตู มีลูกศิษย์ของสำนักหงเหยียนกำลังยืนถือกระบี่รออยู่ตรงนั้น

"ในเมื่อพวกคุณมาสำนักหงเหยียนก็จำเป็นต้องผ่านการทดสอบนี้! ขอเพียงคนที่ได้รับการชำระล้างในบ่อแล้วไม่ตาย ก็มีสิทธิ์กลายเป็นลูกศิษย์ของสำนักหงเหยียน!"

ผู้หญิงโครงหน้ายาวพูดด้วยน้ำเสียงที่เย็นชา

"ไม่! ฉันไม่อยากเข้าสำนักหงเหยียนแล้ว!"

"ฉันจะกลับบ้าน!"

"ได้โปรดปล่อยพวกเราไปเถอะ!"

มีเสียงกรีดร้องดังขึ้นไม่หยุด

แต่ผู้หญิงโครงหน้ายาวไม่สนใจเรื่องพวกนี้ เธอโบกมือ "โดนพวกเธอเข้าไป!"

"รับทราบศิษย์พี่!"

เสียงตะคอกดังขึ้น

ผ่านไปสักพัก ผู้หญิงกลุ่มนี้ถูกโยนลงบ่อน้ำซุปทั้งหมด

แต่ละคนดิ้นรนอย่างบ้าคลั่ง หวังปีนออกมา

แต่ทันทีที่พวกเธอเพิ่งเข้าใกล้ขอบบ่อ ก็ถูกผู้หญิงโครงหน้ายาวถีบจนตกลงไป

ผู้หญิงกลุ่มนี้ทำได้แต่ปล่อยให้ร่างกายของตนเองจมลงไปอยู่ในบ่อน้ำด้วยความสิ้นหวัง

ผู้หญิงประมาณยี่สิบกว่าคน มีเพียงคนเดียวที่สามารถเดินออกมาจากบ่อน้ำ