บทที่ 1199 อันตรายถึงชีวิต

ในตอนนั้นเอง มีผู้หญิงคนหนึ่งเดินเข้าไปในเขตของบ่อน้ำร้อน หลังจากนั้นนั่งลงบนเก้าอี้ที่อยู่ด้านหน้าของบ่อน้ำร้อน หลับตาลงพักสายตา

"ฮัวซวน?"

หลินหยางจำผู้หญิงคนนี้ได้

แต่ไม่รู้ว่าเธอกำลังทำอะไร

ในขณะเดียวกัน ก็มีลูกศิษย์อีกกลุ่มหนึ่งของสำนักหงเหยียนเดินเข้ามา

คนที่เป็นผู้นำเป็นผู้หญิงผมสั้น เธอปรบมือแล้วพูด "เอาล่ะศิษย์น้องทุกคน ช่วยเงียบก่อน! ช่วยเงียบก่อน!"

ทุกคนรีบเงียบทันที แต่ในสายตาของทุกคนกลับเต็มไปด้วยความตื่นเต้นที่ไม่สามารถควบคุม

"ศิษย์น้องทุกคน ฉันชื่อจ้าวเยว่! พวกคุณน่าจะเคยเจอกันครั้งแรก ตอนนี้ฉันเป็นคนรับผิดชอบทดสอบพวกคุณ! มีแต่คนที่ผ่านบททดสอบเท่านั้น ถึงสามารถเป็นคนของสำนักหงเหยียนอย่างเป็นทางการ!" จ้าวเยว่พูด

"ศิษย์พี่จ้าวเยว่ พวกเราจะพยายามให้เต็มที่แน่นอน!"

"ฉันต้องผ่านบททดสอบแน่นอน!"

ทุกคนทยอยกันพูดให้กำลังใจตนเอง

"พวกคุณล้วนแต่มาจากสถานที่ต่างกัน แต่ละคนมีเงื่อนไขที่แตกต่างกัน ก่อนที่พวกคุณถูกสำนักหงเหยียนเลือก เป็นเพราะเงื่อนไขของพวกคุณตรงตามมาตรฐานของสำนัก ดังนั้นฉันเชื่อว่าพวกคุณต้องผ่านทุกคนแน่นอน!" จ้าวเยว่หรี่ตาลงแล้วพูด "เอาล่ะ ตอนนี้เริ่มทำกันทดสอบได้แล้ว เชิญพวกคุณเข้าแถวให้ดี ลงไปในบ่อน้ำร้อนอย่างเป็นระเบียบ คนที่สามารถเดินผ่านทิศเหนือของบ่อน้ำร้อนไปจนถึงทิศใต้ได้อย่างราบรื่น ก็จะได้กลายเป็นลูกศิษย์ของสำนักหงเหยียนอย่างเป็นทางการ!"

"ง่ายขนาดนั้นเลยเหรอ?"

ทุกคนรู้สึกเหลือเชื่อ

"ใช่ ง่ายแบบนี้แหละ! พวกคุณเริ่มได้แล้ว!" จ้าวเยว่ยิ้มแล้วพูด

ผู้หญิงกลุ่มนี้ได้ยิน แต่ละคนกระตือรือร้นขึ้นทันที

ตอนแรกพวกเธอคิดว่าเป็นบททดสอบที่ยากมากแค่ไหนเสียอีก!

เด็กผู้หญิงคนแรกกระโดดเข้าไปในบ่อน้ำร้อนอย่างไม่ลังเล เดินไปทางอีกด้านหนึ่งของบ่อน้ำร้อน

เธอเดินไปได้ประมาณห้าถึงหกเมตรอย่างรวดเร็ว

คนที่อยู่บนบกเผยให้เห็นรอยยิ้ม

เรื่องง่ายๆแบบนี้ สามารถเรียกว่าบททดสอบด้วยเหรอ?

นี่มันเป็นบททดสอบหรือการละเล่นของเด็กกันแน่?

ในใจของทุกคนกำลังคิดแบบนี้

ทว่าหลินหยางกลับรู้สึกถึงความผิดปกติ

เขาจ้องน้ำในบ่อไม่กระพริบตา มีความรู้สึกแปลกๆ ในขณะเดียวกันก็หันไปมองผู้หญิงคนนั้น รู้สึกไม่สบายใจอย่างลึกลับ

"สำนักหงเหยียนไร้สาระมาก! บททดสอบบ้าบออะไร เห็นได้ชัดว่ากำลังเสียเวลา" หลนลั่วหนานบ่น

"ไม่ปกติ!" หลินหยางพูดเสียงเบา

"ไม่ปกติตรงไหน?" หลินลั่วหนานหันไปถาม

หลินหยางไม่พูดอะไร

หลินลั่วหนานเบ้ปาก ขี้เกียจถามแล้วเช่นกัน

แต่ตอนที่เธอหันไปมองผู้หญิงในบ่อน้ำร้อน กลับพบว่าผู้หญิงคนนั้นหยุดอยู่ตรงใจกลางบ่อย่างกะทันหัน

"เป็นอะไรไป?"

"นี่คุณ ทำไมคุณไม่เดินต่อ?"

"เกิดอะไรขึ้นเหรอ?"

"หรือว่าขาของคุณเป็นตะคริว?"

เด็กผู้หญิงที่อยู่บนบกทยอยกันพูด

แต่…ผู้หญิงที่อยู่ในบ่อน้ำร้อนราวกับไม่ได้ยิน เธอยังคงยืนอยู่ตรงนั้นไม่ขยับตัว

กระแสลมพัดผ่าน ร่างกายของผู้หญิงคนนั้นเอียงไปด้านข้าง หลังจากนั้นล้มลงไปในบ่อ จากนั้นลอยขึ้นเหนือผิวน้ำอย่างเชื่องช้า

ตายแล้ว!

"หา?"

เด็กผู้หญิงทุกคนกรีดร้อง

หลินลั่วหนานเบิกตากว้าง มองภาพนี้อย่างไม่เชื่อสายตา

"ที่แท้ก็เป็นแบบนี้นี่เอง ที่แท้ก็เป็นแบบนี้นี่เอง!"

สีหน้าของหลินหยางเย็นชาลงมาก

"ศิษย์น้องหลิน ตกลงเกิดอะไรขึ้น? ตกลงผู้หญิงคนนั้นเป็นอะไร?" หลินลั่วหนานตกใจกลัวจนแทบร้องไห้ รีบถาม

"นี่เป็นบ่อน้ำร้อนที่อันตรายถึงชีวิต! อย่าลงไปเด็ดขาด ไม่อย่างนั้น…ต้องตายอย่างไม่มีข้อสงสัย!" หลินหยางพูดด้วยน้ำเสียงที่แหบแห้ง