ตอนที่ 1222
บทที่ 1223 มีปีศาจบนโลกหรอ?
October 21, 2026
ทุกคนตกใจ
"เกิดเรื่องอะไรขึ้น?" ธิดาศักดิ์สิทธิ์อุทานออกมา
"เจ้าสำนัก ธิดาศักดิ์สิทธิ์ดูเหมือนว่าเสียงจะมาจากทิศทางของวังหงเหยียน!" ศิษย์คนหนึ่งตะโกนออกมา
"วังหงเหยียนหรอ?" ธิดาศักดิ์สิทธิ์สีหน้าเปลี่ยนไป: "ไม่ดีแล้ว หรือว่าเกิดเรื่องที่วังหงเหยียน?"
"ศิษย์ รีบไปดูเร็ว ไม่ว่าจะเป็นใครก็จับเอาไว้ ถ้าต่อต้านก็เด็ดหัวออกมาให้ฉัน!" เจ้าสำนักหงเหยียนพูดอย่างเรียบเฉย
"รับทราบ! อาจารย์!"
ธิดาศักดิ์สิทธิ์เคารพและรีบนำคนกลุ่มหนึ่งไปยังวังหงเหยียนทันที
เจ้าสำนักหงเหยียนโยนคนแปลกประหลาดคนนั้นไว้บนพื้นและกดลงไป
ปัง!
ร่างของคนแปลกประหลาดถูกแรงบดขยี้โจมตี กระดูกหักไปทั่วร่างกาย เขาไม่สามารถลุกขึ้นได้แล้ว
"คือผู้ร่วมมือของคุณใช่ไหม?" เจ้าสำนักหงเหยียนพูดอย่างเฉยเมย
คนแปลกหน้าหายใจหอบ ไม่ตอบอะไร
"เหอะ คุณหนีออกไปจากแดนต้องห้ามได้ เพราะคุณรู้ว่าคุณไม่ใช่คู่ต่อสู้ของฉัน! และที่คุณทำเช่นนี้ก็เพื่อดึงดูดความสนใจของฉัน จะได้ให้เพื่อของคุณแอบเข้าไปในวังหงเหยียน! แต่น่าเสียดายที่พวกคุณเป็นแค่พวกหนูในสายตาของฉัน! เดี๋ยวอีกสักพักฉันจะทำให้คุณได้เห็นความตายที่น่าอนาถของเพื่อนคุณ จากนั้นก็ส่งคุณไปตาย!" เจ้าสำนักหงเหยียนพูดอย่างเรียบเฉย โบกมือและก้าวเดินไปยังวังหงเหยียน
คนแปลกประหลาดถูกศิษย์สองคนหามตามมาเช่นกัน
ในเวลานี้ วังหงเหยียนพังทลายลงแล้ว
ศิษย์รอบๆ รีบวิ่งเข้ามา
ธิดาศักดิ์สิทธิ์นำกลุ่มคนยอดฝีมือเข้ามา มองดู แต่เห็นว่าประตูหลักของวังหงเหยียนทลายลงแล้ว เหลือเพียงช่องเปิดเล็กๆ
"เปิดออกเร็ว รีบเข้าไป!" ธิดาศักดิ์สิทธิ์ตะโกน
"รับทราบ ธิดาศักดิ์สิทธิ์!"
คนสำนักหงเหยียนพุ่งเข้าไปอย่างบ้าคลั่ง
สักพัก
ตูม!
ประตูถูกเปิดออก
ทุกคนพุ่งเข้าไป
อย่างไรก็ตามทันทีที่เข้าไป ศิษย์สำนักหงเหยียนทุกคนก็ตกตะลึง
ในห้องโถงวังหงเหยียน มีชายคนหนึ่งที่มีผิวสีซีดและผมยาวสีขาวราวหิมะนั่งไขว่ห้างอยู่
ชายคนนั้นถูกปกคลุมไปด้วยเส้นสีเข้มทั่วร่างกายของเขา
ดูเหมือนเขาจะนั่งสมาธิอยู่ตรงกลางโดยมีวัตถุแปลกๆ วางอยู่รอบตัวเขา
มีดอกไม้ ไม้ หิน...
สิ่งที่ไม่เหมือนกันคือ ดอกไม้ ไม้ หินเหล่านั้นดูพิเศษอย่างมาก
ดอกไม้ก็เหมือนทอง มีแสงเปล่งประกายไปทั่ว
ไม้เหมือนทำจากหยกที่สมบูรณ์แบบ
และหินก็มีความพิเศษที่อาบไปด้วยเลือดสีแดงราวกับว่าใช้เลือดเพื่อควบแน่นมันออกมา
พวกมันถูกจัดวางล้อมรอบชายคนนั้น เต็มไปด้วยโมเมนตัม ออร่าเหล่านี้จมเข้าไปในร่างของผู้ชายอย่างต่อเนื่อง เหมือนกำลังเติมเต็มอะไรสักอย่าง
จากนั้นฉันก็เห็นรอยเหมือนงูสีดำบนแขนของชายคนนั้น ซึ่งน่ากลัวมาก
"นี่...คืออะไร?"
ธิดาศักดิ์สิทธิ์เบิกตากว้างอย่างเหลือเชื่อ
"ธิดาศักดิ์สิทธิ์! !"
มีเสียงตะโกนมาจากทางด้านหลัง
เมื่อธิดาศักดิ์สิทธิ์มองออกไป ก็เห็นฮัวซวนรีบวิ่งออกมา
"ฮัวซวน มาทำอะไรที่นี่ ทำไมไม่ยืนคุ้มกันบ่อน้ำศักดิ์สิทธิ์เอาไว้?" ธิดาศักดิ์สิทธิ์ขมวดคิ้วถาม
แต่ฮัวซวนกลับพูดอย่างเร่งรีบ: "ธิดาศักดิ์สิทธิ์! ไม่มี...บ่อน้ำศักดิ์สิทธิ์แล้ว! มันหายไปแล้ว!"
"อะไรนะ?"
ธิดาศักดิ์สิทธิ์อึ้ง จ้องมองเธอ: "เธอพูดบ้าบออะไรกัน? บ่อน้ำศักดิ์สิทธิ์จะหายไปได้ยังไง? นั่นคือน้ำศักดิ์สิทธิ์ของสำนักหงเหยียนของพวกเราเลยนะ!"
น้ำศักดิ์สิทธิ์ถูกคนนั้นดูดซับไปหมดแล้ว! เพราะหมอเทวดาหลินคนนี้!" ฮัวซวนตะโกน
เธอยังไม่สามารถยอมรับสิ่งที่เธอเพิ่งเห็นได้
น้ำในบ่อตั้งมากมายขนาดนั้น...ระเหยไปหมดแล้วและแก่นแท้ทั้งหมดก็จมอยู่ในร่างของหลินหยางอย่างสมบูรณ์
เธอนึกภาพที่แก่นแท้เหล่านี้ที่จะถูกปล่อยออกมาจะน่าสะพรึงกลัวแค่ไหน เธอไม่อยากเชื่อเลยว่าจะมีคนๆ หนึ่งสามารถต้านทานแก่นแท้ของพลังงานนี้ได้...
หมอเทวดาหลินคนนี้...คือตัวประหลาดหรอ?
ธิดาศักดิ์สิทธิ์และศิษย์รอบๆ ต่างตกตะลึงอย่างมาก
"เธอจะบอกว่า...หมอเทวดาหลินขโมยแก่นแท่ของน้ำในบ่อไปหมดแล้วหรอ?"
"ใช่ บ่อศักดิ์สิทธิ์เหือดแห้งไปแล้ว หลังจากที่คนนี้ดูดซับน้ำในบ่อไปหมดก็พยายามบุกเข้าไปในวังหงเหยียน... ธิดาศักดิ์สิทธิ์ ฮัวซวนปกป้องบ่อศักดิ์สิทธิ์ไว้ไม่ได้ โปรดลงโทษ!" ฮัวซวนพูด