บทที่ 1224 วิชาเซียน

เห็นเจ้าสำนักหงเหยียนลอยผ่านอากาศเข้ามาเหมือนเซียนที่กำลังบินอยู่ จากนั้นก็ร่อนลงด้านหน้าของพวกธิดาศักดิ์สิทธิ์ จ้องมองหลินหยางด้วยสองดวงตาที่เย็นชา

"เคารพเจ้าสำนัก!"

"เคารพเจ้าสำนัก!"

ทุกคนคุกเข่าและตะโกนออกมา

ธิดาศักดิ์สิทธิ์เช่นกัน

"อาจารย์ ศิษย์ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของคนนี้ ทำให้อาจารย์ผิดหวัง โปรดลงโทษด้วย" ธิดาศักดิ์สิทธิ์กล่าวด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความรู้สึกผิด

เจ้าสำนักหงเหยียนมองธิดาศักดิ์สิทธิ์และกระแทกเสียง: "พรสวรรค์ของเธอสูงที่สุดในหุบเขา ฉันสั่งสอนมาด้วยตัวเอง วันนี้น่าอายมากจริงๆ น่าผิดหวังจริงๆ!"

"ขอโทษ อาจารย์" ธิดาศักดิ์สิทธิ์หรี่ลงเล็กน้อย

"เอาเถอะ เหมือนว่าถ้าเธอไม่ได้เจอกับประสบการณ์แบบนี้ ก็คงไม่เติบโต! หลังจากเรื่องนี้ผ่านไป เธอก็เข้าไปด้านในเถอะ" เจ้าสำนักหงเหยียนพูด

ลมหายใจของธิดาศักดิ์สิทธิ์กระชับ หน้าซีด แต่เธอไม่กล้าพูดอะไร เพียงแค่โขกหัว: "ทุกอย่าง...จะเป็นไปตามที่อาจารย์สั่ง!"

"ไปรักษาบาดแผลเถอะ"

เจ้าสำนักหงเหยียนพูดอย่างเรียบเฉย

ธิดาศักดิ์สิทธิ์เคารพอีกครั้ง จากนั้นคนก็พยุงเธอออกไป

คนสำนักหงเหยียนที่เหลือชักกระบี่ออกมาและล้อมรอบหลินหยาง

เจ้าสำนักหงเหยียนกวาดสายตามองหลินหยางอีกครั้ง

"เหมือนว่าคุณจะร่วมมือกับศิษย์พี่ของฉันสินะ" เธอพูดอย่างสงบและโบกมือ

คนด้านหลังรีบลากคนแปลกประหลาดออกมาทันที

ในเวลานี้คนแปลกประหลาดแขนขาหัก เขาไม่เหมือนกับมนุษย์อีกต่อไป ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยเลือด เหลือเพียงลมหายใจ

เกรงว่าคงไม่มีคนเชื่อว่านี่เป็นน้องชายสุดที่รักของเจ้าสำนักหงเหยียน

"คุณโหดร้ายจริงๆ" หลินหยางพูด

"ฉันโหดร้ายหรอ? คงเทียบคุณไม่ได้มั้ง? กลิ่นเลือดที่รุนแรงบนร่างของคุณอย่างน้อยคงต้องหลอมรวมจากเลือดที่หลั่งไหลมาจากคนตายนับหมื่น! เท่านี้ก็เพียงพอที่จะพิสูจน์ทั้งหมดได้แล้วว่าคุณฆ่าคนไปเป็นจำนวนมาก! อีกทั้งคุณยังฝึกฝนกับศพของพวกเขาอีก ใช่ไหม?" เจ้าสำนักหงเหยียนเอ่ยปาก

"เหอะ คุณเข้าใจผิดแล้ว! ผมไม่ได้ฆ่าใครเลย สำนักหงเหยียนของพวกคุณนั่นแหละฆ่าคนไปนับหมื่น" หลินหยางพูดด้วยรอยยิ้ม

"คุณหมายความว่าอะไร?"

"พวกคุณยังไม่เข้าใจอีกหรอว่ากลิ่นเลือดที่หนาแน่นบนร่างของผมมาจากไหน?" หลินหยางส่ายหน้า

ด้านฮัวซวนขมวดคิ้วและร้องเสียงหลง: "หรือว่า...มาจากน้ำแห่งการเกิดใหม่?"

"ใช่! ก็มาจากน้ำแห่งการเกิดใหม่นั่นแหละ" หลินหยางพูดอย่างสงบ: "สำนักหงเหยียนของพวกคุณบังคับให้คนเข้าไปในน้ำแห่งการเกิดใหม่เพื่อรับคนเข้ามาในสำนัก แต่ร่างกายของพวกเธอไม่สามารถต้านทานผลของน้ำแห่งการเกิดใหม่ได้และตายอย่างอนาถเมื่อเข้าไปในบ่อน้ำนั้น! ในช่วงหลายปีที่ผ่านมามีคนตายในบ่อน้ำแห่งการเกิดใหม่นี้มากกว่าหนึ่งหมื่นคน จากนั้นเลือดของพวกเธอก็หลอมรวมเข้าไปในบ่อน้ำ ร่างกายของผมจึงมีกลิ่นเลือดมหาศาลของพวกเธอ!"

เมื่อคำพูดนี้ดังขึ้น ลมหายใจของทุกคนก็สั่นไหว ยากที่จะเหลือเชื่อ

"คุณดูดซับน้ำแห่งการเกิดใหม่นั้นหรอ?" ความเย็นลึกแวบผ่านดวงตาของเจ้าสำนักหงเหยียน: "ดังนั้นน้ำศักดิ์สิทธิ์ของสำนักฉัน...คุณเป็นคนทำลายใช่ไหม?"

"ใช่ ผมทำเอง แต่ไม่ใช่แค่น้ำศักดิ์สิทธิ์ของคุณ!" หลินหยางพูดอย่างเฉยเมย

"ไอพวกโง่! ถ้าอย่างงั้น ฉันจะฆ่าคุณก่อนละกัน!"

เจ้าสำนักหงเหยียนรู้สึกรำคาญ กระแทกเสียง และยกฝ่ามือขึ้นเพื่อกระแทกไปทางหลินหยาง

ตูม!

ร่างกายของหลินหยางถูกปกคลุมไปด้วยออร่าที่รุนแรงในทันที

หิน อาคาร และต้นไม้รอบๆ ตัวเขาถูกฉีกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย

วังหงเหยียนถูกฉีกเป็นชินๆ และพังทลายลง

แต่...

หลินหยางยังคงยืนอยู่ที่เดิม ไม่เคลื่อนไหวและปลอดภัย

"อะไรกัน?" ศิษย์สำนักหงเหยียนสีหน้าเปลี่ยน

เจ้าสำนักหงเหยียนเองก็ขมวดคิ้ว

"ทำไม? เจ้าสำนักหงเหยียนมีความแข็งแกร่งแค่นี้เองหรอ?" หลินหยางเอ่ยปาก

"เหมือนว่าหลังจากได้น้ำแห่งการเกิดใหม่ของสำนักของฉันแล้ว ความแข็งแกร่งของคุณจะไม่ธรรมดา! เอาเถอะ ฉันจะเอาจริงละ ไม่งั้นคุณจะดูถูกฉันได้!"

เจ้าสำนักหงเหยียนพยักหน้า จู่ๆ ก็ยกแขนขึ้นไปในอากาศ

ลำแสงสีน้ำเงินพุ่งออกมาจากปลายนิ้วของเธอ ทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้าและขยายตัวในทันที

ในเวลาเพียงสามหรือสี่วินาที ลูกบอลพลังงานสีน้ำเงินขนาดใหญ่ก็ปรากฏขึ้นเหนือศีรษะของเจ้าสำนักหงเหยียน

รัศมีแห่งการทำลายล้างและพลังทำลายล้างที่รุนแรงหมุนวนไปรอบๆ ลูกบอลพลังงานสีน้ำเงิน

ผู้คนต่างเงยหน้าขึ้นมองตกใจและหวาดกลัว

หลินหยางอดไม่ได้ที่จะจ้องมอง

"หมอเทวดาหลิน!" เจ้าสำนักหงเหยียนตะโกน

หลินหยางมองไปทางเธอ

"คุณ...เคยเห็นวิชาของเซียนไหม?"

วิชาเซียนหรอ?

หลินหยางไม่เคยเห็นมาก่อน

บนโลกนี้จะมีเซียนได้ยังไง?

"ทำไม? คุณคิดว่าวิธีการของคุณคือวิชาของเซียนหรอ?" หลินหยางถาม