บทที่ 180 ทักษะเข็มซวนเฟิง!

"ไคฉี๋ ผมจะให้โอกาสคุณเป็นครั้งสุดท้าย ฟังนะ ครั้งสุดท้าย รีบเรียกคนตระกูลไคที่ส่งไปเจียงเฉินกลับมาให้หมด ไม่งั้น...คุณจะเสียทุกอย่าง" หลินหยางพูดอย่างสงบนิ่ง

น้ำเสียงของเขาโหดร้ายและอาฆาตแค้น

ดวงตาของไคฉี๋เย็นชา ใบหน้าของเขาไม่มีอารมณ์ใดๆ เขาจ้องมองหลินหยางเงียบๆ

ใบหน้าของหลินหยางทำให้คนตกใจ เหวี่ยงไคเจียงออกไปด้วยมือข้างเดียว อีกทั้งยังจัดการชายร่างใหญ่สามคนได้ในพริบตา เห็นได้ชัดว่าหลินหยางได้รับการฝึกฝนมา

แต่สำหรับผู้ฝึกศิลปะการต่อสู้นั้น เขาไม่กลัวเลย แม้ว่าจะร้ายกาจเพียงใด แต่สามารถรับมือกับกระสุนได้หรอ?

ไคฉี๋ไม่พูดและไม่ขยับใดๆ

แต่ไม่สามารถตอบรับหลินหยางได้ เพราะตามเหตุผลแล้ว เขาไม่ได้กลัวหลินหยาง

"โอเค"

หลินหยางพยักหน้า แต่ดวงตาของเขาเปล่งประกายด้วยความตื่นเต้นและความเย็นชา: "ถ้าอย่างงั้น ก็จะมาโทษผมว่าไม่ให้โอกาสตระกูลไคไม่ได้"

"สับเขาแล้วให้เป็นอาหารสุนัข!" เสียงของไคฉี๋ตะโกนออกมา

คนรอบๆ หลายสิบคนล้อมเข้ามา พวกเขาถือมีดยาวมีดสั้นและพุ่งมาทางหลินหยางโดยตรง แต่ละคนพยายามจะฟันหลินหยาง

อย่างไรก็ตามเมื่อพวกเขาเข้าใกล้หลินหยาง หลินหยางก็เร็วกว่าพวกเขาหนึ่งก้าว

เขายกมือขึ้นอย่างทันทีและหยิบตะเกียบสองอันบนโต๊ะและขว้างไปทางคนตระกูลไคที่ใกล้ที่สุดสองคน

ฉึบ!

ฉึบ!

ตะเกียบทั้งสองอันนั้นเหมือนกับมีดสองเล่ม พวกมันก็พุ่งเข้าใส่หน้าอกของชายทั้งสองโดยตรง

ทั้งสองคนล้มลงกับพื้น

"อ๊า?"

"หั่นมัน!"

ความตื่นตระหนกและเสียงคำรามสลับกันไปมา

มีดตกลงมาจากทุกทิศ

แต่หลินหยางมีสายตาและมือที่ว่องไวหมุนนิ้วด้วยมือข้างหนึ่ง และกดที่ข้อมือของคนที่ถือมีดที่เข้ามาใกล้ที่สุด

นิ้วของคนที่ถือมีดนั้นปล่อยออก หลินหยางจับมันเอาไว้ จากนั้นก็หมุนด้วยความเร็วเกินธรรมชาติ รุนแรงและมหัศจรรย์

เสียงที่ชัดเจนดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง

เพ้ง เพ้ง เพ้ง เพ้ง...!

มีดทั้งหมดที่พุ่งเข้ามาทางหลินหยางทุกอันก็ร่วงลงในทันที

เมื่อมองเข้าไปใกล้ ๆ ปรากฏว่าข้อมือของพวกเขาถูกตัดไปหมดแล้ว...

"อะไรกัน?"

ทุกคนตกตะลึง

ไม่มีใครเชื่อสิ่งที่เห็น

คนเหล่านี้ไม่เห็นจุนปู๊ป้ายขยับมีดเลย...

อย่างไรก็ตาม ยังไม่จบ ข้อมือของชายร่างใหญ่เหล่านั้นถูกตัดออก แต่หลินหยางก็แทงพวกเขาด้วยมีดด้วย

การกระทำนั้นโหดร้ายและไหลลื่น

เขาเจาะหน้าอกของชายร่างใหญ่ทุกคนเป็นรู และเลือดก็ไหลในทันที และทั้งหมดก็ร่วงลงสู่พื้น

ในพริบตา คนตระกูลไคถูกหลินหยางจัดการทั้งหมด

โจมตีแค่ครั้งเดียว!

คนอื่นๆ ที่คิดจะพุ่งเข้ามาเห็นทุกอย่างแล้วก็หยุดลง มองฉากด้านหน้าด้วยความตกใจ

"ผู้ฝึกวิทยายุทธ!"

อาวุโสข้างๆ คุณชายตู้ลดเสียงพูด: "ทั้งยังมีทักษะที่สูงด้วย!"

"ยังหนุ่มแต่มีความสามารถเช่นนี้ หลินหยางนี้ไม่ธรรมดาจริงๆ! ท่าน! พวกเราตระกูลไคหาเรื่องใหญ่แล้ว!" ทางด้านตระกูลไค มีชายที่ผอมอ่อนแอและเตี้ยเดินออกมา ชายคนนี้มีเคราะแพะ อายุประมาณ 45 46 นี่แหละ แต่เขากลับดูแก่อย่างมากเหมือนคนติดยา

"ถ้าเกิดคุณจัดการเขาไม่ได้ ผมทำได้แค่ทุบให้เขาเละเท่านั้น" ไคฉี๋พูดอย่างเรียบเฉย สีหน้าของเขาเคร่งขรึมอย่างมาก

"สบายใจได้ท่าน จะไม่ทำให้คุณผิดหวัง แต่คุณเตรียมพร้อมสักหน่อย ผมเกรงว่าเจ้านี่จะหนี!"

"ทำร้ายคนตระกูลไคตั้งมากมาย ถ้าผมปล่อยให้เขาหนี วันเวลาหลังจากนี้ของตระกูลไคจะอยู่ยังไง?" ไคฉี๋โบกมือ ไคเหิงด้านหลังกัดฟันถอยออกไป

ไม่นาน คนตระกูลไคในชุดสู้ก็ปรากฏตัวขึ้น พวกเขาเอามือวางไว้ด้านในสูท ทุกคนจ้องมาทางหลินหยางและเตรียมพร้อมที่จะพุ่งเข้าไป

คุณชายตู้และคนอื่นๆ ได้รับเชิญไปที่ห้องโถงด้านข้างเพื่อหลีกเลี่ยงการบาดเจ็บจากอุบัติเหตุ

หลินหยางถูกรายล้อมไปด้วยคนต่างๆ นาๆ

"เจ้าหนู มาลองกันสักสองกระบวนท่าเถอะ!"

ชายร่างผอมเอ่ยปาก

"ผู้ฝึกวิทยายุทธมีท่าทางแบบนี้หรอ? ดูเหมือนว่าคุณน่าจะผ่านอะไรผิดๆ มา"

หลินหยางกวาดสายตามองคนที่เข้ามา

"ศิลปะการต่อสู้ไม่มีอะไรผิด ตราบใดที่มันสามารถเอาชนะผู้คนได้ มันคือศิลปะการต่อสู้ที่ดี ให้ผมดูฝีมือคุณหน่อยละกัน!"

ชายร่างผมพูดอย่างเรียบเฉย จู่ๆ เขาก็เงยหน้าขึ้นมาอย่างกะทันหัน งอขาของเขาและพุ่งเข้ามาหาหลินหยางอย่างรวดเร็ว ชกต่อยเหมือนนกอินทรีจับกระต่ายที่หน้าท้องของหลินหยาง

ถ้าเกิดโดนกรงเล็บนี้ของเขาเข้า ท้องของหลินหยางต้องถูกดึงออกมาอย่างแน่นอน

แต่หลินหยางไม่ได้หวาดกลัวอะไร เขาสวนกลับด้วยฝ่ามือ พยายามกระแทกกรงเล็บนั้นออกไป