บทที่ 1815 พวกคุณคิดดีแล้วเหรอว่าจะทำแบบนี้?

"ผมไม่ยอม!"

เฮยหั่วไอสองสามครั้งและอาเจียนออกมาเป็นเลือด ก่อนจะคำรามออกมาด้วยความโกรธ "แต่ผมสู้ต่อไปไม่ได้แล้ว!"

"ไม่มีประโยชน์อีกต่อไปแล้ว!"

ไป๋เหยียนกล่าวเสียงแหบแห้ง "พ่อหนุ่มคนนี้หลอมรวมพลังเชื้อไฟไว้อย่างสมบูรณ์ ทำให้พลังของเชื้อไฟสามารถสังเคราะห์พลังของเปลวเพลิงได้ สิ่งที่เราฝึกฝนกันคือทักษะศิลปะแห่งเปลวเพลิง! หากไม่สามารถฆ่าเขาได้ในระยะเวลาอันสั้น เขาจะสามารถดูดซับพลังเปลวเพลิงของเราอย่างไม่จำกัดและถึงขั้นสามารถเปลี่ยนแปลงเปลวเพลิงของเราได้ ถ้าเป็นแบบนั้น เขาจะยิ่งแข็งแกร่งมากขึ้น ทว่าเราสองคนจะยิ่งอ่อนล้าลงและหากต่อสู้ต่อไปอีก เราไม่มีทางชนะอย่างแน่นอน!"

"ทำไมถึง...เป็นแบบนี้?" สีหน้าของเฮยหั่วซีดเผือดและพึมพำออกมา

"อันที่จริงเราไม่ควรแพ้กับการต่อสู้ครั้งนี้ หากเราสองคนพยายามอย่างสุดความสามารถตั้งแต่แรกและไม่ให้โอกาสเขา ก็คงไม่ทำให้เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น!" ไป๋เหยียนกล่าว

"ผมประมาทมากเกินไป!"

เฮยหั่วกล่าวอย่างไม่พอใจ

"ไม่ใช่ประมาทหรือไม่ประมาท โลกนี้ก็เป็นแบบนี้แหละ มีเพียงแค่สำเร็จและล้มเหลว ส่วนเรื่องอื่นก็เป็นเพียงคำแก้ตัวและคำพูดปลอบใจตัวเองเท่านั้น! คิดว่าคำพูดเพียงไม่กี่คำสามารถแก้ไขจุดจบได้อย่างนั้นเหรอ?"

ไป๋เหยียนกล่าว

เฮยหั่วไม่พูดอะไร

"พ่อหนุ่ม คุณชนะแล้ว คุณคงบรรลุวัตถุประสงค์ของคุณแล้วใช่ไหม? คุณและเชื้อไฟได้หลอมรวมกันเป็นหนึ่งโดยสมบูรณ์แล้ว ส่วนไฟประหลาดที่นี่ คุณก็สามารถนำกลับออกไปได้เช่นกัน!"

ไป๋เหยียนตะโกนออกไป

ต่อให้เขาไม่ยินยอมมากแค่ไหน ทว่าก็ไม่สามารถปฏิเสธได้ เพราะเขาไม่อาจพูดแล้วคืนคำได้ ถ้าเป็นแบบนั้นเขาอาจต้องเสื่อมเสียชื่อเสียง รวมถึงสุสานหลิวเหยียนแห่งนี้ก็จะเสื่อมเสียชื่อเสียงไปด้วย...

เฮยหั่วและไป๋เหยียนรู้สึกแย่อย่างมาก

เขาคิดไม่ถึงเลยว่าการที่พวกเขาสองคนร่วมมือกันจะทำให้พ่ายแพ้แก่คนที่อายุน้อยกว่าพวกเขา

หรือว่าพวกเขาจะแก่เกินไปแล้ว?

ไป๋เหยียนเอาแต่ครุ่นคิดอยู่ในใจ

หลินหยางยกเลิกการกระตุ้นพลังและเดินไปตรงกลางเกาะอย่างเหนื่อยหอบ โดยไม่เกรงใจ

อันที่จริงอาการของเขาก็ไม่สู้ดีเท่าไรนัก

แม้ว่าจะชนะ แต่เขาก็สูญเสียกำลังไปอย่างมาก รวมถึงการหลอมรวมเชื้อไฟเพื่อดูดซับพลังค่ายกลเทียนเหยียน ทำให้หลินหยางในตอนนี้ดูอ่อนล้าอย่างมาก แต่หากจะต่อสู้อีกครั้งก็ไม่เกรงกลัวไป๋เหยียนและเฮยหั่ว เพราะพวกเขาสูญเสียพลังไปมากกว่าหลินหยางเสียอีก

"ชนะแล้ว?"

"เยี่ยมไปเลย!"

"หมอเทวดาหลินสุดยอดไปเลย!"

อี้เซียนเทียนและคนอื่นๆ ต่างพากันดีอกดีใจและรีบวิ่งเข้ามา

แต่ขณะนี้เอง