บทที่ 201 ความโกรธล้นฟ้า

"เธอฆ่าตัวตาย!"

หลินหยางหันหน้าไปจ้องฉินไป่ซง ถามอย่างเย็นชา: "ฉินไป่ซง เกิดอะไรขึ้น ทำไมฉินหนิงถึงฆ่าตัวตาย?"

ฉินไป่ซงร้องไห้และเล่าทุกอย่างที่เกิดขึ้นเมื่อคืนนี้

"คุณว่าอะไรนะ?"

ม่านตาของหลินหยางเปิดกว้าง การหายใจของเขาหยุดนิ่ง สองมือของเขากำแน่และดวงตาของเขาเป็นสีแดงเลือด

ผ่านไปครู่หนึ่ง เขาหัวเราะ รอยยิ้มนั้นช่างน่าสมเพชยิ่งนัก...

ฉินไป่ซงไม่เคยได้ยินเสียงหัวเราะแบบนี้ของหลินหยางเลย

การแสดงออกของเขา...โหดร้ายอย่างมาก...

"ดูเหมือนว่าผมจะผิด ผมผิดมาตลอด ผมไม่ควรปกป้องตัวเอง บางทีการตัดสินใจของแม่...ก็ไม่ได้ถูก..."

"อาจารย์..."

เธอตายไปประมาณห้าชั่วโมง ฉินไป่ซง เร็ว ไปเตรียมเข็มเงิน! มีเท่าไหร่หยิบมาให้หมด เร็ว!" หลินหยางหันหน้าทันที จ้องเข้าด้วยดวงตาแดงก่ำ

"เอาเข็มเงินมาทำอะไร?" ฉินไป่ซงผงะ

"ไปเอามาก็พอ!"

หลินหยางตะโกน

ฉินไป่ซงไม่กล้ารีรอ รีบวิ่งออกไป

หลินหยางหยิบเข็มเงินออกจากร่างกายทันที ยกแขนที่ซีดของฉินหนิง และปักลงไปทีละเข็ม....

หลังจากนั้นไม่นาน ฉินไป่ซงเดินเข้ามาพร้อมกับเข็มเงินจำนวนมาก

เมื่อเห็นหลิงหยางฝังเข็มให้กับหลินหยาง ฉินไป่ซงผงะ

"อาจารย์ หนิงเอ๋อเธอ...ยังสามารถฟื้นชีวิตขึ้นมาได้หรอ?"

"คุณเคยได้ยินเกี่ยวกับทักษะเข็มเสินหนงไหม?" หลินหยางกล่าวด้วยความดุ

"ทักษะเข็มเสินหนงหรอ? นั่นเป็นแค่ข่าวลือไม่ใช่หรอ?" ฉินไป่ซงผงะ ทันใดนั้นเขาก็หายใจรวดเร็ว: "อาจารย์ หรือว่าคุณ..."

"ออกไปก่อน ให้ผมลองก่อน" หลินหยางพูดอย่างเคร่งขรึม

ฉินไป่ซงวิ่งออกไปทันทีและปิดประตูทันที

ทักษะเซินหนงเป็นการฝังเข็มแบบโบราณ

ว่ากันว่าวิธีการฝังเข็มนี้มีผลมหัศจรรย์ในการทำให้คนตายฟื้นกลับคืนมา แน่นอนว่า หลายคนไม่เคยเห็นวิธีการฝังเข็มนี้เลยคิดว่าเป็นข่าวลือ

อันที่จริงเทคนิคเข็มเสินหนงนั้นมีอยู่จริง

แต่ไม่ได้มีผลทำให้คนตายฟื้นคืนชีพที่เกินจริงแบบนั้น

เป็นไปไม่ได้ที่จะใช้ทักษะเข็มเสินหนงให้คนตายฟื้นคืนชีพมาได้ แต่ประเด็นคือฉินหนิงยังไม่ได้ตายอย่างสมบูรณ์

แม้ว่าเธอจะไม่สูญเสียสัญญาณชีพไปแล้ว แต่เบื้องลึกของหัวใจของเธอยังมีสัญญาณชีพอยู่

ถ้าอีกหนึ่งชั่วโมง สัญญาณชีพนี้ก็คงจะหายไปก็คงไม่สามารถช่วยฉินหนิงได้แล้ว

สิ่งที่หลินหยางจะทำในตอนนี้คือใช้ทักษะเข็มเสินหนงเพื่อกระตุ้นความสัญญาณชีพนี้และใช้มันเพื่อกระตุ้นการเต้นของหัวใจของฉินหนิง

แต่ต้องใช้กระบวนการที่ยาวนาน

เข็มถูกดึงออกมา ผ่านการฆ่าเชื้อ

การแสดงออกของจดจ่อเป็นพิเศษ มือของเขาเต้นอย่างรวดเร็วหลินหยาง บีบเข็มเข้าและออกอย่างช้าๆ การเคลื่อนไหวของเขาไม่ทิ้งเงา

ทุกๆ เข็มที่ลงไป ต้องใช้พลังของเขาเป็นจำนวนมาก

การแพทย์แผนจีนให้ความสัมพันธ์กับของเหลว ลมปราณ จิตวิญญาณ การฝังเข็มก็เหมือนกัน การฝังเข็มของหลินหยางได้มาถึงระดับเข็มลมปราณแล้ว การลงไปของทุกๆ เข็มมีการส่งผ่านของพลังเป็นจำนวนมาก โดยเฉพาะทักษะเข็มเสินหนง การส่งผ่านพลังลมปราณนั้นต้องใช้จำนวนมากอย่างมาก

หลินหยางเป็นคนที่พิถีพิถันและฝังลงไปทีละเข็ม

หยาดเหงื่อไหลลงบนใบหน้าของเขา

การหายใจของเขาก็เร็วเช่นกัน

หลังจากฝังเข็มตรงเข็มจนเต็ม เขาก็ถอนชุดและฝังเข็มลงไป

ในชั่วพริบตา บนร่างของฉินหนิงมีเข็มเงินนับพัน เมื่อมองผ่านแวบเดียวก็ให้ความรู้สึกที่น่ากลัวอย่างมาก

ในเวลานี้ เข็มเหล่านี้ทั้งหมดกำลังสั่นไหว ราวกับว่าถูกลมพัดเข้ามา

หลังจากลงเข็มเงินอันสุดท้าย หลินหยางก็นั่งลงบนพื้น เขาสูญเสียพลังไปครึ่งหนึ่ง

เขาหยิบขวดเล็ก ๆ ออกมาจากกระเป๋าของเขาอย่างสั่นเทา เทยาจากขวดนั้นแล้วยัดเข้าไปในปาก

ยาเม็ดยังร้อนอยู่ เขาเพิ่งผสมยานี้ด้วยสมุนไพรหลายชนิด

หลังจากที่เม็ดยาเข้าสู่ท้องของเขา ผิวของเขาก็ดีขึ้นเล็กน้อย

หลังจากรอแบบนี้ประมาณสองชั่วโมง ฉินไป่ซงด้านนอกก็ร้อนรนแล้ว หลินหยางดึงเข็มออกมาทีละอัน จากนั้นก็ช่วยสวมเสื้อผ้าให้ฉินหนิง

"ไป่ซง คุณเข้ามาเถอะ" หลินหยางนั่งอยู่บนเก้าอี้ ตะโกนอย่างอ่อนล้า