บทที่ 2017 จุดอ่อน

ได้ยินที่หลินหยางพูด คนลัทธิปีศาจสวรรค์ก็เงียบไม่ส่งเสียง ดวงตาสิ้นหวังและจนปัญญา

มีผลลัพธ์แบบนี้พวกเขาก็จนปัญญาแล้ว

ถึงอย่างไรพวกเขาก็คือคนลัทธิปีศาจสวรรค์ที่ก่อกรรมทำชั่ว

เลือกเส้นทางนี้ ความจริงไม่มีหนทางกลับตัวได้แล้ว

ความตายอาจจะเป็นเส้นทางเดียวของพวกเขา

“เหล่าพี่น้อง ในเมื่อหมอเทวดาหลินลำบากใจ พวกเราก็ไม่จำเป็นต้องอ้อนวอน ถึงอย่างไรพวกเราก็มีชีวิตรอดอยู่ได้ไม่นานแล้ว ดีกว่าป่วยทุกข์ทรมานตาย หรือถูกเจ้าลัทธิจับกุม และทรมานฆ่าตาย แบบนี้ไม่สู้พวกเราฆ่าตัวตายจัดการตัวเอง จะได้ตายอย่างสบายขึ้นมาหน่อยหรอกนะ!”

เวลานี้ มีปีศาจคนหนึ่งเดินออกมา พูดด้วยน้ำเสียงแหบแห้งว่า”เมื่อเป็นแบบนี้ อย่างนั้นฉันจะขอตัวลงมือก่อนนะ!”

พูดจบ ก็ยกมือหันไปทางหัวใจของตัวเองและตบ หมายจะฆ่าตัวตาย

คนอื่นมองอยู่เงียบๆ ไม่ได้พูดอะไร ไม่ได้ห้ามด้วย

ตรงกันข้าม พวกเขารวมพลังอ่อนแอ หมายจะไปทำตามคนผู้นี้เพื่อฆ่าตัวตายเช่นกัน

ตายอยู่ที่นี่ อย่างน้อย…ก็ดีกว่าบ้าง

แต่ตอนที่ฝ่ามือของคนลัทธิปีศาจสวรรค์จะทำลายหัวใจของตัวเอง

ฟิ้ว!

เข็มเล่มหนึ่งก็ปักที่หลังมือของเขา

มือข้างนั้นแข็งทื่อทันที

“หมอเทวดาหลิน?”ปีศาจคนนั้นตะลึง

“คำพูดของผมเมื่อครู่นี้ เป็นคำพูดของผมในฐานะที่เป็นผู้นำของหยางหัว สำหรับการเป็นหมอคนหนึ่ง ช่วยคนล้มป่วยได้รับบาดเจ็บเป็นหน้าที่ของผม ผมจะต้องเคารพปณิธานแรกสุดของตัวเอง”หลินหยางพูดอย่างราบเรียบ

ทุกคนหายใจถี่ยิบ

“อย่างนั้นหมอเทวดา_ คุณหมายความว่า….”