บทที่ 2115 แกรู้ว่าอะไรคือเค็นโดวิถีแห่งดาบไหม?

อย่างที่ปรมาจารย์อาวุโสเจี้ยนฉือรู้ หลินหยางไม่รู้เรื่องวิชาดาบ

เขาเคยเรียนวิชาดาบ แต่ไม่ชำนาญ เมื่อเผชิญหน้ากับปรมาจารย์อาวุโสเจี้ยนฉือผู้ที่ชำนาญเรื่องเค็นโด วิชาดาบที่หลินหยางเรียนรู้มานั้นแตกต่างไปเลย

เพราะฉะนั้นหากอยากใช้วิชาดาบเค็นโดไปสู้ให้ฝ่ายตรงข้ามพ่ายล่ะก็ ถือว่าเป็นเรื่องที่ยาก

แต่หลินหยางยังคงเลือกที่จะใช้ดาบ ทำให้หลายคนไม่เข้าใจมาก

ดาบเซวียนจิงที่อยู่ในมือเขาราวกับสายฟ้า พุ่งออกไปสังหารอย่างรวดเร็ว

แต่วินาทีที่โจมตีออกไป คมดาบของปรมาจารย์อาวุโสได้ห้ำหั่นมาบนร่างของหลินหยางแล้ว

พลังของเขาถูกกระจายออกไปแล้ว

เหมือนร่างเทพยุทธจะยืนหยัดได้ไม่นาน

แต่พอดาบนี้พุ่งไป ยายแก่ถอยหลังไปชั่วคราว

“ฉันไม่เชื่อหรอกว่าแกจะประคองร่างเทพยุทธได้ชั่วชีวิต! พลังดาบ กระแสน้ำที่ไหลบ่า!”

ปรมาจารย์ตะคอกเสียงดัง สะบัดกวัดแกว่งเข้าหาหลินหยางอีกครั้ง

ฟุ้บๆๆๆ…..

ทุกครั้งที่สะบัดดาบออกไปโจมตีหลินหยาง ล้วนมีระลอกคลื่นราวกับกลิ่นอายพลังดาบด้วย

หลินหยางสาวเท้ามาข้างหน้า ใช้ดาบเซวียนจิงฟาดฟันระลอกคลื่น

กลิ่นอายดาบระลอกคลื่นถูกฟาดกระจุยกระจาย แต่พลังดาบที่กระเซ็นไม่ได้เลือนหาย มันลอยตัวมาทางหลินหยาง

หลินหยางขมวดคิ้วเป็นปม เข้าใจจุดนี้ จึงรีบละทิ้งการโจมตี หันเหจะไหวตัวไปทางอื่น

แต่ปรมาจารย์อาวุโสเจี้ยนฉือไม่มีทางมอบโอกาสให้เขาเคลื่อนไหวหันเหได้

“คิดจะหนีเหรอ? มันไม่ทันแล้ว! ทำลายดาบ! ลมพายุ!”

ปรมาจารย์อาวุโสเจี้ยนฉือตะคอกอีกครั้ง แล้วใช้ดาบแหลมคมกระทุ้งลงพื้น

วินาทีที่ตัวดาบแทงเข้าไปในพื้นดิน กลิ่นอายพลังดาบที่อยู่รอบกายหลินหยางคล้ายดั่งว่ามีชีวิตขึ้นมา ล้อมรอบรุมหมายจะสังหารหลินหยาง

ชั่วพริบตาเดียว พื้นที่ที่หลินหยางอยู่ตรงกลางได้ปรากฎลมพายุกลิ่นอายดาบขนาดใหญ่ขึ้นมา

ทุกอย่างที่อยู่บริเวณโดยรอบถูกฟันกระจายหมด

ก้อนกรวดปลิวว่อนเต็มท้องฟ้า

พวกกู่เหลียนและปรมาจารย์เซวียนเซินตกใจจนต้องถอยหลัง จะกล้าเข้าใกล้ที่ไหนกัน

ทุกคนจ้องมองลมพายุกลิ่นอายพลังดาบตรงกลางที่น่ากลัวนั่น

ภายใต้การต่อสู้ที่น่าสะพรึงกลัวแบบนี้ หลินหยางยังมีชีวิตอยู่ไหม?

ไม่มีใครรู้ได้เลย

ทันใดนั้น

ตึง!

กลิ่นอายพลังดาบที่น่ากลัวนั้นจู่ๆก็แตกกระจาย ตามด้วยมีเงาร่างหนึ่งกระโจนออกมาจากด้านใน!