บทที่ 2116 ไฟประหลาดหลากสี

"ผมไม่เข้าใจ!"

หลินหยางยืนขึ้นอย่างยากลำบากขณะเอามือกุมหน้าท้องของตัวเองพร้อมกับเช็ดคราบเลือดที่มุมปาก จากนั้นก็หยิบเข็มเงินออกมาและฝังเข็มให้กับตัวเอง

"ผมไม่รู้ทักษะวิชาดาบเลยสักนิด และผมเองก็ไม่ได้ตั้งใจที่จะศึกษาวิถีแห่งดาบ (เค็นโด) อะไรนั่นด้วย!"

หลังจากฝังเข็มไปจำนวนหนึ่ง สภาพร่างกายของหลินหยางก็ฟื้นกลับคืนมาเล็กน้อยพร้อมกับลุกขึ้นยืน

"แล้วที่คุณใช้ดาบเพื่อต่อสู้กับฉัน? ทำไมถึงไม่ต่อสู้กับสิ่งที่คุณถนัด? ฉันเคยได้ยินทักษะการแพทย์ทางการต่อสู้ ซึ่งใช้เข็มเป็นอาวุธ คุณทำแบบนี้ไม่เรียกว่าเป็นการรนหาที่ตายหรอกเหรอ?" ปรมาจารย์อาวุโสเจี้ยนฉือกล่าว

"ที่ผมใช้ดาบเพราะผมกำลังมองหาวิธีที่แตกต่างออกไป! แม้ว่าจะไม่ใช่วิถีแห่งดาบ แต่วิถีของโลกก็เปลี่ยนแปลงไปตลอดเวลา แต่ก็ยังวนเวียนเหมือนเดิม ผมกำลังมองหาความสามารถที่ผมไม่รู้มาก่อน!" หลินหยางกล่าว

"น่าขำ พูดแบบนี้ การที่คุณต่อสู้กับฉัน แสดงว่าคุณไม่ได้ใช้ความสามารถทั้งหมดที่นี่? คุณกำลังใช้ฉันเพื่อทดสอบสิ่งที่เรียกว่าวิถีของคุณอย่างนั้นเหรอ?" ปรมาจารย์อาวุโสเจี้ยนฉือหัวเราะด้วยความโกรธ

เธอรู้สึกว่าตัวเองถูกเหยียดหยาม

ไม่เคยมีใครดูถูกเธอแบบนี้มาก่อน!

นี่คือการดูถูกเหยียดหยามซึ่งหน้า!

หลินหยางไม่พูดอะไร แต่กลับค่อยๆ หยิบดาบที่ตกลงขึ้นมาพร้อมกับมองไปยังดาบที่หักลงในมือ

"ดาบเซวียนจิง...หักลงเช่นนี้เหรอ?" หญิงชราของหมู่บ้านกู่เจี้ยนกล่าวด้วยสีหน้าตกตะลึง

ทุกคนต่างเหลือเชื่อ

"ดาบเซวียนจิงถือเป็นดาบหนึ่งในดาบอันล้ำค่าของพวกเรา แต่เมื่อเทียบกับดาบที่อยู่ในมือของปรมาจารย์อาวุโสเจี้ยนฉือแล้วนั้นกลับมีความแตกต่างอย่างมาก! ปรมาจารย์อาวุโสเจี้ยนฉือเดินทางดินแดนมังกรแห่งนี้ตั้งแต่เหนือจรดใต้กว่าหลายสิบปี และแน่นอนว่าดาบที่ใช้นั้นต้องเป็นดาบที่แข็งแกร่งที่สุดในโลก ระหว่างทั้งสองนั้นยังมีความต่างกันอยู่มาก" กู่ห้าวถอนหายใจพร้อมกับส่ายหน้าและกล่าวด้วยน้ำเสียงแหบแห้ง

"ตอนนี้ดาบได้หักลงแล้ว งั้นคุณก็ควรต่อสู้กับฉันด้วยความสามารถที่แท้จริงของคุณแล้วใช่ไหม?" ปรมาจารย์อาวุโสเจี้ยนฉือหรี่ตาลงกล่าว

"ไม่! ผมจะใช้ดาบที่หักลงนี้ต่อสู้กับคุณ" หลินหยางกล่าว

"บังอาจ!"

"คิดจะใช้ดาบที่หักลงต่อสู้กับอาจารย์ของผม? คุณกำลังดูถูกอาจารย์ของผมอยู่เหรอ?"

"น่ารังเกียจ! ไม่เห็นคนอื่นในสายตาแบบนี้ ประเดี๋ยวคุณจะต้องเสียใจ!"

ลูกศิษย์ของปรมาจารย์อาวุโสเจี้ยนฉือต่างพากันตะโกนด่าทอด้วยความโกรธ

"ผมจะใช้ดาบที่หักลงต่อสู้งั้นเหรอ? ผมไม่กล้าขนาดนั้นหรอก!"

หลินหยางส่ายหน้า

"แล้วคุณจะใช้ดาบอะไร?" ปรมาจารย์อาวุโสเจี้ยนฉือถามด้วยความสงสัย

"ดาบเล่มนี้ไง! แม้มันว่าหักลงแล้ว แต่ซ่อมแซมสักหน่อยก็สามารถใช้ได้อีก"