บทที่ 2117 ไล่ล่าฆ่าฟัน

บรรยากาศเป็นไปอย่างโกลาหล

ทุกคนต่างพากันตกใจจนเหม่อลอย

คนของหมู่บ้านกู่เจี้ยนต่างพากันขยี้ตาและมองไปที่ดาบยาวที่มีเปลวไฟสีขาวหิมะห่อหุ้มเอาไว้ด้วยความรู้สึกว่าตัวเองตาฝาดไป

"ความร้อนของเปลวไฟนี้...เกือบจะถึงหมื่นองศา!" หญิงชรากล่าวด้วยน้ำเสียงสั่น

เปลวไฟที่มีความร้อนกว่าหมื่นองศาสามารถหลอมดาบเซวียนจิงได้ทันที

ดาบเซวียนจิงซึ่งเดิมมีความใสอยู่แล้ว กลับเปล่งประกายและสว่างยิ่งขึ้น และคมมีดก็บางกว่าเดิม

หลังจากที่เปลวไฟค่อยๆ หายไป ดาบเซวียนจิงเล่มใหม่เอี่ยมก็ปรากฏขึ้นสู่สายตาทุกคน

ดาบนี้คมกว่า น่าเกรงขามและน่าสะพรึงกว่าเดิมมาก!

ผู้คนต่างพูดไม่ออก

"แบบนี้นี่เอง! เป็นแบบนี้นี่เอง! ดูเหมือนว่าคุณจะมีความสามารถเพิ่มขึ้นอีกหนึ่ง!" ปรมาจารย์อาวุโสเจี้ยนฉือแสดงสีหน้าเคร่งเครียดและดวงตาของเธอกะพริบอย่างเย็นชา

เธอพบว่าเธอประเมินชายคนนี้ต่ำเกินไปมาโดยตลอด

"มาเลย"

หลินหยางกล่าว

"ดาบเฟิงหวง!"

ปรมาจารย์อาวุโสเจี้ยนฉือตะโกนออกไปพร้อมกับกระโดดขึ้นสูง จากนั้นพลังดาบที่เสมือนเปลวไฟก็ปะทะออกมาจากร่างกายพร้อมกับพุ่งไปยังหลินหยางอย่างไม่รีรอ

หนึ่งคนหนึ่งดาบลอยอยู่บนอากาศราวกับนกฟีนิกซ์ที่แสดงอำนาจอยู่บนท้องฟ้า!

ซึ่งดูแล้วงดงามอย่างมาก

หลินหยางพลิกมือจับดาบพร้อมกับฟันไปในอากาศ!

แกร๊ง!

ดาบทั้งสองปะทะกันอีกครั้ง!

"กำจัด!"

ปรมาจารย์อาวุโสเจี้ยนฉือตะโกนเสียงดัง และพลังออร่าบนดาบก็พุ่งขึ้นกว่าสี่สิบเท่าอีกครั้ง เพื่อหวังที่จะทำลายดาบเซวียนจิง

แต่คราวนี้ความแข็งแกร่งของดาบเซวียนจิงนั้นน่ากลัวกว่าก่อนมากและปรมาจารย์อาวุโสเจี้ยนฉือไม่สามารถฉีกมันเป็นชิ้นๆ ด้วยแรงทั้งหมดของเธอ

"ทำลาย! ทำลาย! ทำลาย!"

ปรมาจารย์อาวุโสเจี้ยนฉือกัดฟันกรอดพร้อมกับตะโกนออกไปสามครั้ง

พลังออร่าของดาบปะทะเดือดขึ้นอีกครั้ง

หลังจากผ่านการเพิ่มระดับมาถึงสามครั้ง ในที่สุดมันก็แข็งแกร่งขั้นกว่าหนึ่งร้อยสามสิบเท่า

คลิก!