บทที่ 2401 โยกย้าย

การยืนหยัดตามเส้นทางที่ตัวเองเลือกของชายชรา ทำให้ทุกคนในตระกูลพันแซ่เข้าใจได้ยาก

แม้แต่ชาวเมืองจิ่วไจ้ก็ยังรู้สึกได้

แต่สถานะของชายชราในตระกูลพันแซ่นั้นไม่ธรรมดา เขาสามารถขับไล่หัวหน้าเผ่าด้วยคำเดียว ใครจะกล้าไม่ยอมรับ?

“ในเมื่อท่านผู้เฒ่าจริงใจเช่นนี้ ถ้าฉันแซ่หลินไม่ให้หน้า ก็รู้สึกไม่ดีนัก เรื่องนี้... ช่างมันเถอะ!” หลินหยางพูดอย่างใจเย็น

“สวนยาสามารถเก็บเกี่ยวได้ทุกๆ สามเดือน หมอเทวดาหลินสามารถไปที่สวนยาเพื่อเช็คยาได้ คุณเป็นคนที่เข้าใจเรื่องยา รู้ว่าเมื่อใดควรเลือกเก็บยาตัวไหน หลังจากเก็บเกี่ยวได้มาแล้ว ฉันจะสั่งให้คนนำยาไปส่งยังเมืองเจียงเฉิน หมอเทวดาหลินสามารถตรวจเช็คได้ด้วยตัวเอง แต่ฉันอยากขอร้องให้หมอเทวดาหลิน มอบยาทั่วไปที่ตระกูลพันแซ่เราใช้ ทุกเดือนหลังจากได้รับยา เพื่อให้แน่ใจว่าตระกูลพันแซ่เรามีสุขภาพที่ดี ไม่ทราบว่าได้หรือไม่?” ชายชราพูดพร้อมกับโค้งตัวเล็กน้อย

ท่าทียังคงจริงใจ

แต่หลินหยางมองเห็นจุดประสงค์ของชายชรา

เงียบไปครู่หนึ่ง จากนั้นพยักหน้าเล็กน้อย: "ได้!"

ชายชราถอนหายใจด้วยความโล่งอกทันที

“ไม่มีใครอยากให้เรื่องแบบนี้เกิดขึ้น แต่เรื่องก็จบลงด้วยดีแล้ว สิ่งที่ควรทำตอนนี้คือจัดการกับคนเจ็บให้เร็วที่สุด” ชายชรากล่าว

หลินหยางหยิบผงยาออกมาหนึ่งห่อ แล้วส่งให้ชายชรา

“ทำซุปจินอิ๋นฮวาและหญ้าหนานเว่ย จากนั้นโรยยานี้ลงไป หลังจากต้มครึ่งชั่วโมงแล้วให้แต่ละคนทานหนึ่งคำซึ่งจะช่วยให้พวกเขาหายจากบาดแผลภายนอกได้ สำหรับผู้บาดเจ็บสาหัสให้รักษาอาการบาดเจ็บภายในก่อน แล้วค่อยทานยานี้ ทานยานี้จนกว่าจะหายขาด” หลินหยางพูดอย่างใจเย็น

"ครับ ครับ ขอบคุณหมอเทวดาหลิน มานี่ รีบไปปรุงยาเร็วเข้า!" ชายชราดูมีความสุขและหันศีรษะไปทันที

ทันใดนั้น คนจากตระกูลพันแซ่ก็วิ่งเข้ามารับยาด้วยความเคารพ จากนั้นหันหลังจากไป

“ตอนนี้ ชาวหมู่บ้านจิ่วไจ้ควรจัดการอย่างไรดี” หลินหยางชำเลืองมองไปยังชาวจิ่วไจ้ที่บาดเจ็บมากมาย แล้วถาม

ชาวจิ่วไจ้มองหน้ากัน ไม่สามารถตัดสินใจได้

“เรื่องมาถึงขั้นนี้แล้ว เกรงว่าหมู่บ้านจิ่วไจ้อาจยากที่จะตั้งหลักในตระกูลพันแซ่แล้ว”

หญิงชราไป๋ก้าวไปข้างหน้ามองไปที่ชายชรา คำนับแล้วพูดว่า "ท่านบรรพบุรุษ ฉันตั้งใจแน่วแน่ที่จะย้ายหมู่บ้านจิ่วไจ้ ออกจากตระกูลพันแซ่"

ทันทีที่คำพูดออกมา ทุกคนก็อยู่ใน ความโกลาหล

แม้ว่าหญิงชราไป๋จะดูแก่ แต่จริงๆ แล้วเธออายุน้อยกว่าชายชราอย่างน้อยห้าสิบปี

ผู้คนต่างมองหน้ากันด้วยความประหลาดใจ

“ตั้งแต่ฉันออกหน้า เรื่องนี้ก็ได้รับการแก้ไขแล้ว หมู่บ้านจิ่วไจ้สามารถอยู่ในตระกูลพันแซ่ต่อไปได้ แล้วทำไมต้องจากไปด้วย” ชายชราขมวดคิ้วและพูด

“แต่ใจของคนไม่ยอมรับนี่นา” หญิงชราไป๋พูดด้วยรอยยิ้มขมขื่น