บทที่ 2402 ท่าทีของชายชรา

เมื่อหลินหยางพาไป๋หนานหลีและเสิ่นเหนียนหัวจากไป ผู้คนของหมู่บ้านจิ่วไจ้ก็เริ่มเก็บข้าวของเพื่อเตรียมย้ายออก

ชายชราแยกย้ายผู้คนในหมู่บ้านที่อยู่ในเหตุการณ์

แต่ผู้อาวุโสและผู้นำของหมู่บ้านหลายคนไม่ยอมที่จะออกไปจากที่นี่

"บรรพบุรุษ ทำไมต้องยอมให้หมอเทวดาหลินด้วย?" ผู้นำรองของหมู่บ้านถามด้วยความเก็บกลั้นความโกรธ

กงซูฉีหลินเป็นผู้นำรองของหมู่บ้านและถือเป็นความภาคภูมิใจของหมู่บ้านด้วยเช่นกัน วันนี้กลับถูกหมอเทวดาหลินจัดการจนหมดสติไปอย่างน่าเวทนา รวมทั้งผู้นำได้รับบาดเจ็บสาหัส แค้นนี้จะจบลงได้ยังไง? พวกเขาแทบอยากจะฉีกเนื้อของหลินหยางออกมาเสียแต่ตอนนี้เลยด้วยซ้ำ

"ไม่รู้จักมองการณ์ไกลเอาเสียเลย!" ชายชราจ้องมองทุกคนอย่างเย็นชา "พวกเธอเป็นคนที่ฉันเลี้ยงดูมาตั้งแต่เล็กจนโต ทำไมแต่ละคนถึงโง่เขลามากถึงเพียงนี้?"

ทุกคนต่างตกใจ

"เราไม่รู้ว่าบรรพบุรุษกำลังพูดอะไร ได้โปรดอธิบายหน่อยได้ไหม" ผู้นำของหมู่บ้านถามด้วยความระมัดระวัง

"พวกเธอว่าความสามารถของหมอเทวดาหลินเป็นยังไง?" ชายชราถาม

"แน่นอนว่าไม่ธรรมดา" มีคนตอบ

"สามารถทำให้ผู้นำพ่ายแพ้ลงได้ แสดงว่าความสามารถของเขาต้องสูงกว่าเรามากแน่" ผู้นำหมู่บ้านกล่าว

"ใช่ แต่เขาอายุเท่าไร พวกเธอดูออกไหม?" ชายชรากล่าว

เมื่อพูดออกไป ทุกคนต่างมองหน้ากันและอ้าปากค้างโดยไม่พูดอะไร

ใช่ หมอเทวดาหลินอายุเท่าไรเอง?

ทุกคนต่างให้ความสนใจต่อทักษะการแพทย์ที่น่าทึ่งของเขา แต่กลับลืมอายุของเขาในตอนนี้ไปสนิทเลย!

"ฉันคิดว่าอายุของเขาน้อยกว่าฉีหลินอยู่มาก! เขาอายุน้อยขนาดนี้ แต่กลับมีความสามารถมากเช่นนี้และยังทำให้เจียงเฉินเจริญรุ่งเรืองได้มากเช่นนี้! พวกเธอลองคิดดูว่าเขาจะกล้ามีเรื่องกับคนแบบนี้เหรอ? เขาคนนี้เป็นอสูรร้ายที่ไม่มีใครเทียบได้เลยเชียว!"

ทุกคนต่างขนลุก

"แต่บรรพบุรุษ...หากท่านคิดจะฆ่าเขาก็ไม่ใช่เรื่องยากแน่นอน และเราก็ต้องลงมือช่วยเหลือแน่! เขาเพียงคนเดียว ทำไมเราจะฆ่าไม่ได้?" ผู้นำรองกล่าว