บทที่ 2403 ยาคุ้มครองชีวิต

หลังจากกลับมาจากตระกูลพันแซ่ หลินหยางก็รีบเข้าไปในห้องปรุงกลั่นยาพร้อมกับนำพืชสมุนไพรยาที่เขานำมาออกมาศึกษาวิจัยด้วยความตื่นเต้น

ไป๋หนานหลีและเสิ่นเหนียนหัวจ้องมองหลินหยางด้วยความสงสัยอยู่หน้าเตาเผา

"ดูเหมือนว่าที่หมอเทวดาหลินมาทักษะการแพทย์อย่างทุกวันนี้ได้ คงปฏิเสธไม่ได้ว่าเป็นเพราะความหมกมุ่นอย่างบ้าคลั่งของเขาแน่นอน" ไป๋หนานหลีกล่าวด้วยรอยยิ้ม

"จริงด้วย แต่หมอเทวดาหลินที่กำลังตั้งใจช่างดูหล่อและน่าดึงดูดอย่างมากเลย" เสิ่นเหนียนหัวจ้องมองหลินหยางด้วยสีหน้าเคลิบเคลิ้ม

ไป๋หนานหลีตกใจ "เธอคงไม่ได้ตกหลุมรักหมอเทวดาหลินเข้าแล้วสินะ?"

"ฮึ คนที่มีทักษะการแพทย์ชั้นสูงและยังหน้าตาดีอย่างหมอเทวดาหลินแบบนี้ ใครบ้างจะไม่ชอบ? แต่น่าเสียดายที่คนอย่างเขาไม่เหมาะกับคนอย่างเรา" เสิ่นเหนียนหัวถอนหายใจ "ต่อให้ฉันชอบ แต่คนอื่นก็อาจจะไม่ได้ชอบฉันก็ได้"

ไป๋หนานหลียิ้ม "เธอรู้ตัวก็ดีแล้ว ความสำเร็จของหมอเทวดาหลินที่น่าทึ่งขนาดนี้ อนาคตของเขาจะต้องยิ่งเจริญก้าวหน้ามากแน่ อนาคตเขาจะต้องเก่งกาจขึ้นเรื่อยๆ และผู้หญิงธรรมดาก็คงไม่มีทางเข้าตาเขาหรอก"

"เฮ้อ ไม่พูดเรื่องนี้ดีกว่า ปรุงกลั่นยาๆ ฝึกฝนเร็วเข้า"

เสิ่นเหนียนหัวทำการเป่าพลังปราณเพื่อควบคุมไฟอย่างหงุดหงิด

ไป๋หนานหลีเองก็รีบลงมือด้วยเช่นกัน

การเดินทางไปตระกูลพันแซ่ครั้งนี้ทำให้เขารู้สึกตกใจอย่างมาก

เขาไม่เคยคิดเลยว่าตัวเองจะสามารถเอาชนะหลานชงได้อย่างง่ายดายขนาดนี้

แม้ว่าจะพ่ายแพ้อย่างราบคาบต่อกงซูฉีหลิน แต่ก็คิดว่าตัวเองทำดีที่สุดแล้ว

ต้องรู้ว่าหากเป็นไป๋หนานหลีคนก่อน คงไม่กล้าแม้แต่จะไปยืนอยู่หน้าของกงซูฉีหลินอย่างแน่นอน!

ทว่าตอนนี้กลับสามารถต่อสู้กับเขาได้

และนี่ก็เป็นผลจากการได้รับการฝึกฝนอยู่ที่หมอเทวดาหลินมากว่าครึ่งเดือนนั่นเอง

หากทำการฝึกฝนไปีอกหนึ่งปีครึ่ง เช่นนั้นความสามารถของเขาจะเพิ่มขึ้นไปมากระดับไหน?

เกรงว่าแม้แต่กงซูฉีหลินเองก็ไม่สามารถสู้ได้ และอาจรับมือกับยอดฝีมือผู้แข็งแกร่งอันดับหนึ่งในบรรดายอดฝีมือทั้งสิบสามได้แน่ๆ

เมื่อนึกถึงตรงนี้ ไป๋หนานหลีก็รู้สึกมีกำลังใจและตั้งใจกับการควบคุมไฟขึ้นมา

"ไม่เลวๆ ดีมาก!"

ขณะนี้เอง หลินหยางก็ยิ้มและละสายตาจากเหล่าพืชสมุนไพรที่เก็บมาได้

เขาหยิบพืชสมุนไพรบางตัวขึ้นมาและเล่นกับมันสักพักหน้าหม้อขนาดใหญ่ที่สุดตรงกลางห้องเตาหลอมยา จากนั้นจึงใส่พืชสมุนไพรลงไปเป็นชุดๆ หยิบพืชสมุนไพรสองสามอย่างออกมาจากด้านล่างของกล่องและยัดเข้าไปพร้อมกันแล้วกล่าวว่า "พวกคุณสองคนหยุดก่อน"

"หมอเทวดาหลิน ทำไมเหรอ?"

ทั้งสองหยุดการกระตุ้นพลังปราณพร้อมกับเงยหน้าขึ้นมองด้วยความสงสัย

"ผมมีอะไรจะบอกพวกคุณทั้งสอง ตั้งแต่วันนี้ไปพวกคุณอาจต้องเหนื่อยหน่อย เพราะเรากำลังจะปรุงกลั่นยาที่มีจำนวนมหาศาล" หลินหยางกล่าวด้วยรอยยิ้ม

ทั้งสองมองหน้ากัน

"จำนวนมหาศาล?"

"จะมีจำนวนมหาศาลมากแค่ไหนเหรอครับ?"

"อาจจะ...ถึงขั้นที่พวกคุณอาจไม่ได้หลับได้นอนเป็นเวลากว่าสิบวันเลย" หลินหยางกล่าว

"อ๋า? ไม่ได้พักผ่อนเป็นสิบวัน?"

ไป๋หนานหลีและเสิ่นเหนียนหัวตกใจ

"ใช่ ไม่เพียงแค่พวกคุณสองคน ผมเองก็จะไม่ได้พักผ่อนด้วย"

หลินหยางหยิบขวดยาจากมาจากชั้นวางจำนวนหนึ่งพร้อมกับหยิบเข็มมังกรหงเหมิงออกมาและเอ่ย "แต่พวกคุณไม่ต้องเป็นห่วง ผมจะคอยเพิ่มพละกำลังให้พวกคุณอย่างเพียงพอ เพื่อให้พวกคุณสามารถยืนหยัดไปได้ในสิบวันนี้!"

"หมอเทวดาหลิน คุณกำลังปรุงกลั่นยาอะไรอยู่เหรอ? จำเป็นต้องลำบากขนาดนี้ด้วยเหรอ?" เสิ่นเหนียนหัวอดไม่ได้ที่จะถาม

"ยาคุ้มครองชีวิต" หลินหยางครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะกล่าวเสียงแหบแห้ง

ทั้งสองมองหน้ากันอีกครั้งด้วยความสงสัยอย่างมาก

แต่พวกเขาก็ไม่ได้พูดอะไรมาก ในเมื่อมาที่นี่แล้ว พวกเขาก็จะพยายามช่วยหลินหยางผลิตยาออกมาอย่างเต็มที่ จากนั้นก็เดินไปข้างหน้าเพื่อหยิบยาที่หลินหยางให้มากินเข้าไป