บทที่ 2638 สี่ราชาสวรรค์ เจ็ดอสูร

"ข้าคิดว่าที่ข้าพูดเช่นนี้ เจ้าคงไม่เชื่อข้าอย่างแน่นอน ใช่ไหม?" ผู้นำสำนักชิงเซวียนมองไปที่หลินหยางแล้วพูด

หลินหยางไม่ได้พูดอะไร

"ที่จริง ที่เจ้าไม่เชื่อข้ามันก็ถูกต้องแล้ว แต่ข้าไม่คิดว่าเจ้าจะรู้จักผู้นำสำนักชิงเซวียนของข้าดีนัก อ้ายหร่านอาจยังไม่ได้บอกเจ้าว่า สำนักชิงเซวียนของข้าสืบทอดมากว่าหกร้อยปี เจ้าคิดว่าสำนักชิงเซวียนของข้าจะเป็นสำนักแบบใด? ให้ข้าบอกเจ้าแบบนี้ดีกว่า ที่จุดรุงโรจน์ที่สุดของสำนักชิงเซวียนของข้า ที่แห่งนี้มีผู้คนนับหมื่น และมียอดฝีมือมากมาย เป็นกองกำลังที่แข็งแกร่งที่สุดในพื้นที่นี้ จนสามารถเรียกได้ว่าเป็นเจ้าแห่งสำนัก! แม้ว่ามันจะตกต่ำในภายหลังแต่ก็ไม่ใช่สำนักธรรมดาที่ใครจะมาปรามาสได้!

ถึงอย่างนั้น ต่อหน้าตำหนักเทียนเสิน สำนักชิงเซวียนของเราก็ยังไม่มีกำลังมากพอที่จะต่อตอบโต้! นอกจากสี่ราชาสวรรค์แล้ว ยังมีเจ็ดอสูรและภูตผีปีศาจอีกสามร้อยตัวในตำหนักเทียนเสิน! ความแข็งแกร่งของยอดฝีมือเหล่านี้แต่ละคนถ้าอยู่ในสำนักชิงเซวียนของข้า พวกเขาล้วนเป็นผู้อาวุโสสูงสุด หลังจากที่ตำหนักเทียนเสินโจมตี ผู้นำสำนักชิงเซวียนของข้าแล้ว เจ็ดอสูรก็เริ่มลอบสังหารยอดผีมือของสำนักชิงเซวียน ตั้งแต่เหล่าผู้เริ่มฝึกฝนไปจนถึงผู้อาวุโสภายในสามวัน ทุกคนเสียชีวิตอย่างกะทันหัน เกรงว่าแม้แต่ข้าผู้นำสำนักชิงเซวียนจะใช้ความระมัดระวังอย่างเข้มงวด ก็ยังคงหนีไม่พ้นการลอบสังหารของพวกเขา

ในหมู่พวกเขาแล้ว การตายของหัวหน้าผู้อาวุโสของสำนักชิงเซวียนนั้นแปลกประหลาดที่สุด! เจ้ารู้ไหมว่าพวกเขาตายอย่างไร? ในตอนที่เขากำลังหารือเกี่ยวกับมาตรการตอบโต้กับผู้อาวุโสทุกคนในห้องลับของสำนักชิงเซวียนของเรา เขาก็ถูกวางยาพิษและเสียชีวิตภายใต้สายตาของพวกเราทุกคน!

ยาพิษที่เขาถูกวางยานั้นเป็นพิษที่แปลกประหลาด เราไม่มีเวลาตัดสินว่ามันเป็นพิษชนิดใด ด้วยซ้ำ ก่อนที่เราจะหาเวลาช่วยเหลือเขา ร่างของผู้อาวุโสก็ละลายลงไปกลายเป็นแอ่งน้ำสีดำ! เจ้าคิดดูสิ ว่าวิธีลอบสังหารเช่นนี้ มันไม่น่ากลัวงั้นหรือ? "

ผู้นำสำนักชิงเซวียนพูดเสียงแหบแห้ง ใบหน้าของเขาซีดเล็กน้อย ราวกับว่าเขานึกถึงสิ่งที่น่ากลัวอย่างยิ่ง

หลินหยางเองก็หวาดกลัวเช่นกัน

เจ็ดอสูรช่างน่ากลัวขนาดนั้นเลยเหรอ?

"หลังจากที่ผู้มีฝีมือชั้นสูงทั้งหมดของสำนักชิงเซวียนของเราถูกสังหารและได้รับบาดเจ็บ ผู้นำสำนักชิงเซวียนคนก่อนก็ทนไม่ไหวอีกต่อไป และตัดสินใจพาคนไปที่ตำหนักเทียนเสินเพื่อขอคำอธิบาย ถึงจะเรียกว่าเป็นการขอคำอธิบาย แต่ที่จริงมันเป็นการแก้แค้นจริงๆ ท้ายที่สุด หากยังเป็นเช่นนี้ต่อไป เหล่าศิษย์จะถูกฃพวกเขาฆ่าพวกเขาทั้งหมด แต่ก่อนที่ผู้นำสำนักชิงเซวียนของเราจะทันได้เคลื่อนไหว เขาก็... ก็ตายเช่นกัน...

คนที่ลงมือคือหยิ่นเสว่หนึ่งในสี่ราชาสวรรค์แห่งตำหนักเทียนเสิน! ผู้นำสำนักชิงเซวียนของเราเสียชีวิตในคืนก่อนการเดินทาง เขากลับไปที่บ้านเพื่อพักผ่อน และวันต่อมา ศีรษะของเขาก็ถูกแขวนไว้ที่ห้องโถงใหญ่ และเลือดก็ไหลออกมาจนหมด... หลังจากที่ผู้อาวุโสผู้ยิ่งใหญ่เสียชีวิตไปทีละคน ข้าก็รู้ได้ทันทีว่าสำนักชิงเซวียน ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของตำหนักเทียนเสิน ดังนั้น ข้าจึงรวบรวมคนที่เหลือทันทีเพื่อประกาศว่าข้าจะเลิกต่อต้านตำหนักเทียนเสิน และในขณะเดียวกันฉันก็เริ่มที่จะไม่ต่อต้าน ส่งเหล่าศิษย์อายุน้อยในสำนักกลับบ้าน กระจายข้าวของทั้งหมดของสำนักเพียงเพื่อรักษาชีวิตของพวกเขา ... "

เมื่อพูดถึงเรื่องนี้ ผู้นำสำนักชิงเซวียนก็ส่ายหัวครั้งแล้วครั้งเล่า ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความเหนื่อยล้า

หลินหยางยังคงเงียบ

ผู้นำสำนักชิงเซวียน มองเขาเบาๆ "เช้นนั้นแล้า เจ้าหนุ่ม เจ้ายังต้องการจัดการกับตำหนักเทียนเสินอีกหรือไม่? ข้าอาจจะเป็นผู้นำที่อ่อนแอที่สุดในบรรดาผู้นำในอดีตของสำนักชิงเซวียนแต่ผู้นำสำนักชิงเซวียนรุ่นก่อนๆไม่ใช่อย่างนั้นแน่นอน แต่พวกเขาทั้งหมดสามารถถูกสังหารอย่างเงียบๆ โดยสี่ราชาสวรรค์ เหตุใดเจ้าจึงยังกล้าที่จะต่อต้านอีก?"

"ข้าไม่มีทางให้ถอยแล้ว"

หลินหยางส่ายหัวและหายใจออกแรงๆ

หากตำหนักเทียนเสินน่ากลัวมากขนาดนี้ ถ้าเช่นนั้น ผู้คนที่เขายั่วยุก็น่าจะมีพลังที่แข็งแกร่งกว่าคนที่ภูเขาศักดิ์สิทธิ์หลายเท่า

แต่ถ้าหนีได้จะหนีไปที่ไหน?

สิ่งที่เขาทำได้คือเผชิญหน้ากับมันเท่านั้น