บทที่ 2651 นายจะทำอะไรฉันได้?

สถานที่นั้นเงียบสนิท

ทุกคนมองที่โต๊ะด้วยสายตาเบิกกว้าง

เห็นเพียงพวกหนานเฟิงนั่งล้อมโต๊ะ เนื่องจากโต๊ะมีลักษณะกลม ดังนั้นทุกคนจึงหันหลังให้คนของภูเขาคุนเผิง

เมื่อมองไปที่มุมที่ชายจากภูเขาคุนเผิงยืนอยู่ มันคงเป็นไปไม่ได้ที่จะทำให้เขาออกจากตำแหน่งนั้น เว้นแต่หนานเฟิงและคนอื่นๆ จะหันกลับมา

แต่ถ้าเขาหันกลับมา ไม่เพียงแต่การเคลื่อนไหวจะใหญ่โตเท่านั้น แต่คนจำนวนมากยังมองเห็นได้ และเป็นไปไม่ได้ที่อีกฝ่ายจะไม่รู้ว่าใครเป็นคนทำให้เขาสะดุด

จากนี้จะเห็นได้ว่า ทั้งหมดนี้เป็นเพียงเรื่องโกหกของชาวภูเขาคุนเผิง

“นายช่วยแสดงการถูกคนหันหลังให้นายสะดุดขานายให้พวกเราดูได้ไหม?” หลินหยางถาม จ้องมองไปที่ชายคนนั้น

"ฉัน...ฉัน..."

ชายคนนั้นอ้าปากละพูดไม่ออกชั่วขณะ

“โหวซาน!”

ตู๋กูหวยตะโกนด้วยใบหน้ามืดมน

“คุณชายหวย!”

โหวซานสั่นสะท้านไปทั้งตัว รีบก้าวไปข้างหน้าเรียกอย่างเสียงเบา

"กลายเป็นว่าคนของแกเป็นคนสร้างปัญหา! โหวซาน! พวกแกกล้าดีมาก! พวกแกยังมาสร้างปัญหาที่นี่โดยที่รู้ว่าตระกูลตู๋กูของเราได้ตั้งรกรากในเมืองเซวียนฮวา! ทำไม? พวกแกคือดูถูกตระกูลตู๋กูของเรางั้นหรือ?" ตู๋กูหวยพูดอย่างเย็นชา

"คุณชายหวย ความจริงแล้วฉันก็ไม่รู้ ฉันก็ไม่เห็นว่าเรื่องมันเป็นมายังไง ต้องเป็นคนๆ นี้ที่จงใจยั่วยุให้สำนักชิงเซียน ถึงได้มาก่อเรื่องเช่นนี้! ฉันจะลงโทษเขาอย่างรุนแรงอย่างแน่นอน! จะลงโทษเขาอย่างรุนแรงอย่างแน่นอน!" โหวซานพูดอย่างกระวนกระวายใจ แต่โยนความผิดไปที่บุคคลนั้น

“หยุดพูดเรื่องไร้สาระ คุกเข่าลงเดี๋ยวนี้!”

ตู๋กู่หวยตะโกนด้วยความโกรธ

ทุกคนจากภูเขาคุนเผิงคุกเข่าลงบนพื้นด้วยความตกใจ ตัวสั่น ไม่กล้าพูดอะไรกลับ

"มานี่ ตบปากทุกคนคนละร้อยที จากนั้นโยนออกจากเมืองเซวียนฮวา! จากนี้ไป อย่าปล่อยให้คนพวกนี้ปรากฏตัวต่อหน้าฉันอีก มิฉะนั้นจะถูกฆ่าโดยไม่มีข้อยกเว้น! เข้าใจไหม" ตู๋กูหวยตะโกน

"ครับ!"

หลังจากพูดจบ ยอดฝีมือหลายคนจากตระกูลตู๋กูก็ก้าวมาข้างหน้าและเริ่มสะบัดตบใส่โหวซานและคนอื่นๆ

การตบหนึ่งร้อยครั้งเหล่านี้ไม่ใช่เรื่องง่าย คนที่ตบคือผู้ฝึกศิลปะการต่อสู้มาทั้งหมด พวกเขาแข็งแรงและเต็มไปด้วยพละกำลัง คนเหล่านี้ถูกตบจนฟันปลิวว่อน เลือดกระฉูด แก้มทั้งสองข้างพองขึ้น และบางคนถึงกับสลบไป ณ จุดนั้น