บทที่ 2721 โจมตี

หนานเจิ้นอินยอมรับว่า เขาไม่ใช่เจ้าของเมืองที่มีคุณสมบัติที่เหมาะสมจริง ๆ

จริง ๆ แล้ว เมื่อหนานซิ่งเอ๋อร์เลือกที่จะเข้าร่วมการแข่งขันอวี่เจวี๋ย เขาควรจะเตรียมใจให้พร้อม ถ้าหนานซิงเอ๋อร์ตายจริง ๆ เขาก็ควรพยายามรักษาผลประโยชน์ของหนานซิ่งเอ๋อร์ด้วย

แต่เขาทําไม่ได้

เขาได้รับบาดเจ็บ เมื่อเขาตอนยังเด็กยากที่จะมีในชีวิตนี้ หนานซิ่งเอ๋อร์เป็นลูกสาวที่เขารับไว้เมื่ออายุเกือบร้อยปี จนถึงตอนนี้เขาอายุหนึ่งร้อยสามสิบปีแล้ว เขารู้ว่าถ้าเกิดอะไรขึ้นกับหนานซิ่งเอ๋อร์ เส้นสายของเขาจะสูญพันธุ์อย่างแน่นอน

นาทีนี้ ตนไม่อยากคิดอะไรเกี่ยวกับหนานหลีเฉิงอีกแล้ว เขารู้สึกว่าเขาทุ่มเทให้กับเมืองนี้มากพอแล้ว

วันนี้ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นเขาก็ขอให้หนานซิ่งเอ๋อร์มีชีวิตที่ดี

เจ้าเมืองหนานหลีเฉิงยืนอยู่นอกเต็นท์แบบนี้ รอผลการรักษาของหลินหยางอย่างเงียบ ๆ

หลายคนจ้องมองเขาด้วยสายตาแปลก ๆ

แค่นี้ คนที่รอดชีวิตเหมือนผู้คุ้มกัน

"เจ้าเมือง มีจารีตประเพณีอย่างไร"

"อย่างน้อยเจ้าเมืองหนานหลีเฉิงออกจากเมืองก็เป็นเจ้าเหนือหัว ทําไมถึงได้ขี้ขลาดเยี่ยงนี้"

หลายคนหัวเราะเยาะและพูดคุยกัน

และในเวลานี้ ขุนนางที่คนหนึ่งรีบวิ่งเข้ามา

"เจ้าเมือง แย่แล้ว เรื่องใหญ่แล้ว"

"เกิดอะไรขึ้น ข้าบอกว่าถ้าพวกเขาไม่ชอบการกระทําของข้า อยากไปก็ไป ข้าหนานเจิ้นอินจะไม่บังคับพวกเขาไว้" หนานเจิ้นอินดวงตาสีแดงและพูดด้วยเสียงที่แหบแห้ง

"เจ้าเมือง ท่านไม่สามารถพูดได้ ตอนนี้คนที่ออกไปไม่ใช่แค่สิบหรือยี่สิบคน แต่เดินเป็นกลุ่ม เป็นร้อยร้อย แม้แต่เมืองหนานหลีเฉิงยังมีคนรู้เรื่องนี้ก็จะออกไป" ขุนนางคนนั้นพูดอย่างใจจดใจจ่อ

"อะไรนะ"

เจ้าเมืองหนานหลีเฉิงตกตะลึง "ทําไมคนที่หนานหลีถึงรู้เรื่องที่นี่เร็วเยี่ยงนี้ หรือว่าคนที่กำลังจะออกไปนั้นบอก"

"ไม่ เจ้าเมือง ได้รับแจ้งจากพวกขุนนางบางคน พวกเขาใช้ประโยชน์จากเวลานี้ พวกเขากําลังรับสมัครคนของเราจำนวนมาก ขุดมุมกําแพงของเรา ผู้เชี่ยวชาญหลายคนในเมืองของเราก็ออกไป เมืองหนานหลีเฉิงกําลังจะล่มสลาย!" ขุนนางคนนั้นร้องไห้ไม่มีน้ำตา

"อะไรนะ"

เจ้าเมืองหนานหลีเฉิงมีสีหน้าเศร้าใจ

"กลุ่มไหนกําลังขุดมุมอยู่"

"ลงสนามแล้ว ตระกูลเสินกง ตระกูลตู๋กู่ เทียนเวิ่นจง ว้อเฟิงชวน พวกเขากําลังทำลายเมืองหนานหลีเฉิงของเรา"

เจ้าเมืองหนานหลีเฉิงเงียบไม่พูดอะไร

แม้ว่าเมืองหนานหลีจะเป็นเจ้าเหนือหัว แต่ความรุนแรงที่แย่ที่สุดในการรวมกลุ่มกับเจ้าเหนือหัวเหล่านี้

ตอนนี้เรื่องแบบนี้เกิดขึ้นอีกแล้ว สถานการณ์ของเมืองหนานหลีเฉิงเกินที่จะจินตนาการได้

"เรื่องมาถึงจุดนี้แล้ว ข้าไม่มีอะไรจะพูดแล้ว พวกเขาจะออกไป งั้นก็ไปเถอะ ข้าห้ามใจคนไม่ได้ แค่ถามด้วยจิตสํานึกที่ดี" เจ้าเมืองกล่าวด้วยเสียงแหบแห้ง

ขุนนางอ้าปาก ได้แต่ถอนหายใจอย่างจนใจ