บทที่ 2916 พวกปีศาจต่างตกตะลึง

เจ้าลัทธิปีศาจสวรรค์คำรามขึ้นมาอีกครั้ง เปลวไฟสีดำก็พุ่งออกมาจากกระบี่ปีศาจ และห่อหุ้มหลินหยางไว้ทันที

ร่างของหลินหยางเริ่มละลาย ดูเหมือนว่ากระดูกเทพสูงสุดจะไม่อาจต้านทานการอบของไฟปีศาจได้

เมื่อเห็นเช่นนี้ เจ้าลัทธิปีศาจสวรรค์ตื่นเต้นจนหัวเราะลั่น

"ฮ่าๆๆ ดี! ดี! ฮ่าๆๆๆ ....หมอเทวดาหลิน! แกจบแล้ว! ในที่สุดแกก็จะต้องจบ! ฮ่าๆๆ ....."

ดวงตาสีเลือดของเขานั้นเต็มไปด้วยความตื่นเต้นและดีใจ คนก็คล้ายกับเสียสติไปแล้ว หมุนกระบี่ปีศาจอย่างบ้าคลั่ง ในขณะเดียวกันอีกมือหนึ่งก็จับไหล่ของหลินหยางเอาไว้แน่น

ทันใดไฟปีศาจก็เริ่มแพร่กระจายไปบนตัวของเจ้าลัทธิปีศาจสวรรค์ เขาก็ไม่ยอมปล่อยมือ

ด้วยท่าทางนี้ ดูเหมือนว่าจะวางแผนตายไปด้วยกันกับหลินหยาง

แต่ในช่วงที่เป็นฟางเส้นสุดท้าย

กึก!

เกล็ดหิมะได้โผล่ออกมาจากบนตัวของหลินหยาง

ในเวลานี้ ไฟปีศาจอันน่าสะพรึงกลัวได้ดับลงในชั่วพริบตา บาดแผลบนตัวของหลินหยางก็หายสนิทอย่างรวดเร็ว กระบี่ยาวที่แทงเข้าไปในร่างกายของเขาก็หักเป็นสองท่อน และหลุดออกจากร่างกายของเขาทันที

เจ้าลัทธิปีศาจสวรรค์ตกตะลึงตาค้าง และมองอย่างทึ่มทื่อ

แต่เมื่อเห็นบนมือของหลินหยาง ก็ไม่รู้ว่าถือมีดเล่มยาวสีขาวเหมือนหิมะไว้ตั้งแต่เมื่อไร......

"นี่คือ? ?"

เจ้าลัทธิปีศาจสวรรค์ยังอยากจะพูดอะไรบางอย่าง

ฉึก!

มีเสียงผิวหนังและเนื้อฉีกขาดดังขึ้น

เขาสั่นไปทั้งตัวทันที และก้มหน้าลงไปมอง

แต่ก็เห็นมือข้างหนึ่งของหลินหยาง ได้ทะลุผ่านหน้าอกของเขา และกำหัวใจของเขาเอาไว้แน่น....

ชั่วพริบตาเจ้าลัทธิปีศาจสวรรค์ก็สงบลง

เขามองหลินหยางอย่างตกตะลึง ในปากก็มีเลือดสดๆ กระอักออกมาไม่หยุด ลมหายใจของคนก็ลดน้อยลงอย่างรวดเร็ว

เขาพ่ายแพ้แล้ว

พ่ายแพ้อย่างยับเยิน

เขาไม่เคยคิดเลยว่าภายใต้สถานการณ์เช่นนี้จะสังหารหลินหยางไม่ได้

ไฟปีศาจอันน่าสะพรึงกลัวนั้น ชัดเจนว่าสามารถเผาทุกสิ่งทุกอย่างบนโลกใบนี้ได้ แต่เมื่ออยู่ตรงหน้าหลินหยาง กลับดูเหมือนว่าจะไม่มีประโยชน์แม้แต่น้อย

เพราะเหตุใดถึงเป็นเช่นนี้?

เจ้าลัทธิปีศาจสวรรค์จนปัญญาที่จะเข้าใจได้

แต่ในเวลานี้ ไม่เหลือโอกาสให้เขาไปเข้าใจแต่อย่างใด

ตูม!

หลินหยางค่อยๆ ออกแรง

หัวใจของเจ้าลัทธิปีศาจสวรรค์ระเบิดคาที่

ดวงตาทั้งคู่ของเขาก็มืดมัวลงทันที

"ทุกสิ่งทุกอย่าง ดูเหมือนจะจบสิ้นลงแล้ว"

หลินหยางกล่าวด้วยเสียงแหบพร่า