บทที่ 2939 ตกตะลึง

คนที่อีกสี่คนต่างยืนมองสิ่งที่เกิดขึ้นอย่างเหม่อลอยและต่างไม่เชื่อในสิ่งที่ตัวเองเห็น

ใครคนหนึ่งที่กำลังจะพัฒนากลายเป็นเทพเซียนแห่งแผ่นดิน ทว่ากลับถูกหมัดของหลินหยางทำร้ายอย่างหนักหน่วง?

จริงหรือเนี่ย?

"เป็นไปไม่ได้...ไม่มีทาง..."

"การโจมตีของเรา ทำไมถึงทำอะไรเขาไม่ได้เลย?"

"แม้ว่าเขามีร่างเทพยุทธอยู่ แต่ก็สามารถทำให้เขาถูกโจมตีได้ทั้งเป็น ทว่าเขากลับเมินเฉยต่อการจู่โจมของเรา? หรือว่า...เราคนนี้จะเป็นเทพเซียนที่มีร่างเทพยุทธอยู่?"

"เขาคนนี้แปลกมาก! ทุกคนต้องระมัดระวังให้มาก...อย่าประมาท..."

ทั้งสี่ต่างตกตะลึงและสูญเสียความมั่นใจก่อนหน้านี้ไปอย่างสิ้นเชิง

เมื่อเห็นการลงมือที่ร้ายกาจของหลินหยาง ทำให้ผู้คนของเกาะบูรพาศักดิ์สิทธิ์ต่างพากันมีกำลังใจที่ดีขึ้นมา

ทว่าทั้งสี่กลับไม่ถอยไปไหนและยังคงกัดฟันสู้ หนึ่งในนั้นคำรามออกมาด้วยความโกรธ "ปล่อยพลังออกมาให้หมด ฆ่า!"

ทั้งสี่ร่วมกันลงมืออีกครั้ง

"พลังปกคลุมท้องฟ้า!"

ใครคนหนึ่งปลดปล่อยพลังกระแสพลังทั้งหมดออกมาและโบกไปบนท้องฟ้า

ทันใดนั้นเอง พลังอันเดือดพล่านก็ตกลงมาจากท้องฟ้าถล่มทำลายเกาะตะวันตก

ทำให้เกาะตะวันตกสั่นสะเทือนไม่หยุด

คนของเกาะบูรพาศักดิ์สิทธิ์ทั้งหมดต่างถูกพลังนี้กดทับจนลุกขึ้นได้อย่างยากลำบาก

"ดีมาก! คอยดูผมนะ!"

อีกคนตะโกนคำรามและพุ่งเข้าใส่หลินหยางอย่างรวดเร็ว

หลินหยางขมวดคิ้วและพบว่ารอบตัวเขามีเงาวิญญาณอันชั่วร้ายจำนวนมาก

เงาวิญญาณอันชั่วร้ายเหล่านี้มีพลังที่โหดเหี้ยมพร้อมกับพุ่งโจมตีใส่เขา

เพียงชั่วพริบตา รอบตัวของหลินหยางก็ปรากฏเงาวิญญาณชั่วร้าย ทำให้อดไม่ได้ที่จะสูญเสียพลังจำนวนมากในการต่อต้าน

"เยี่ยมมาก! สุดยอดไปเลย!"

"เราร่วมมือกัน มาส่งเขาไปตายกันเถอะ!"

"ตกลง!"

คนที่เหลือทั้งสองต่างดีใจพร้อมกับกระตุ้นพลังแห่งสวรรค์เพื่อรวมกำลังให้เป็นหนึ่งเดียวกับตัวเอง เสมือนกับต้องการลงมือกระทำอะไรบางอย่างที่น่าทึ่ง

จากนั้นก็เห็นทั้งสองยกมือขึ้นไปทางอีกฝ่ายและระหว่างฝ่ามือของทั้งสองก็ปรากฏดาบเล่มเล็กที่เกิดจากการกระตุ้นพลังแห่งสวรรค์

หลังจากที่ดาบสีฟ้าขนาดเล็กนี้ปรากฏขึ้นก็หมุนวนอย่างรวดเร็วในขณะที่ทุกคนต่างรวบรวมพลังแห่งสวรรค์เข้าด้วยกัน

ไม่นานทั้งเกาะตะวันตกก็ถูกปกคลุมห่อหุ้มไปด้วยพลังของดาบอันน่าสะพรึงนี้

ภายใต้การปรากฏขึ้นของดาบเล่มนี้ ทำให้สิ่งมีชีวิตทั้งหมดเปรียบเสมือนเม็ดทรายที่ไร้ค่า

ประชาชนนับหมื่นของเกาะตะวันตกต่างตัวสั่นสะท้าน

แม้แต่ผู้นำเกาะบูรพาศักดิ์สิทธิ์เองก็ไม่ต่างกัน

เขาพยายามเงยหน้าขึ้นและมองไปที่ดาบขนาดเล็กระหว่างกลางของชายทั้งสองที่ได้เปลี่ยนขนาดให้ยาวประมาณแขนด้วยสีหน้าตื่นตระหนก

"ผู้บัญชาการหลิน ระวัง!"

ผู้นำเกาะร้องตะโกนสุดเสียงและยังคิดจะพยายามลุกขึ้นไปช่วยหลินหยาง

ทว่าเขาถูกพลังที่รุนแรงนี้กดทับอยู่ ทำให้แม้แต่ลุกขึ้นยืนก็เป็นเรื่องยาก ฉะนั้นเขาจะเอาแรงที่ไหนไปช่วยหลินหยางได้?

แววตาของหลินหยางเยือกเย็นพร้อมกับเพิกเฉยต่อคนที่พยายามโจมตีเขาและเดินเข้าไปหาชายสองคนนั้นเพื่อคิดจะหยุดเขา

"อย่าคิดว่าจะทำสำเร็จเลย!"

อีกคนหัวเราะชอบใจและถล่มพลังทั้งหมดที่มีใส่หลินหยาง

ทำให้การเคลื่อนไหวไปข้างหน้าของหลินหยางช้าลงไม่น้อย

การคิดจะหยุดยั้งอีกฝ่ายตอนนี้นั้นถือว่าช้าไปเสียแล้ว!

แต่ในช่วงวิกฤตินี้เอง