บทที่ 2981 บุตรสาวเจ้าสำนัก

หยูซานสุ่ยตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่งและเข้าใจสิ่งที่ หวางอี้เซิงพูดอย่างรวดเร็ว

เขาหรี่ตาและกระซิบ: "เมื่อกี้ข้าไปสอบถามมาแล้ว นี่คือตระกูลเจ้าแห่งสำนัก คนเหล่านั้นที่เราเห็นก่อนหน้านี้เป็นเพียงลูกสมุน เราสามารถจัดการกับพวกเขาได้มากเท่าที่ต้องการ แต่กับกลุ่มตระกูลเจ้าแห่งสำนักนี้เขามีผู้แข็งแกร่งระดับเทพเซียนแห่งแผ่นดินมากกว่าหนึ่งคน หากเราอยากต่อต้าน เกรงว่าลำพังแค่พวกเราคงทำไม่ได้ และ…”

“และอะไรล่ะ?” หวางอี้เซิงถามต่อ

“ข้าได้ยินมาว่ากลุ่มตระกูลเจ้าแห่งสำนัก ไม่แน่ว่าจะมีเทพเซียนแห่งแผ่นดิน แม้ว่าพวกเขาจะไม่ปรากฏตัว แต่ความเป็นไปได้นี้ก็ไม่สามารถตัดทิ้งได้” หยูซานสุ่ยกล่าวอย่างเคร่งขรึม

หวางอี้เซิงพยักหน้า: "ข้าเองก็เคยได้ยินเรื่องนี้เหมือนกัน แต่ก็ไม่สามารถปฏิเสธได้ว่ามันเป็นข่าวลือที่ตระกูลเจ้าแห่งสำนักเหล่านี้จงใจแพร่กระจายเพื่อข่มขู่คู่ต่อสู้และ เพิ่มฐานตำแหน่งของพวกเขา เทพเซียนแห่งแผ่นดินน่าเกรงกลัวขนาดไหน แต่อย่างไรก็ตาม มันก้าวผ่านเข้าไปได้ง่ายขนาดนั้นเลยเหรอ? บนโลกนี้มีเทพเซียนแห่งแผ่นดินนับหมื่น และแทบจะเป็นไปไม่ได้เลยที่จะปรากฏตัวขึ้นซักคน แม้ว่าดินแดนแห่งความเงียบและความตายจะเป็นเขตที่มีศิลปะการต่อสู้ระดับสูง แต่สิ่งมีชีวิตที่น่ากลัวเช่นนี้ในทุ่งน้ำแข็งห้าทิศ ไม่ใช่แค่บอกว่ามีก็จะมีได้ทันทีนี่นา?”

"หวังว่าจะไม่มีตัวตนที่น่ากลัวเช่นนี้ในทุ่งน้ำแข็งห้าทิศนะ “หยูซานสุ่ยยิ้มอย่างขมขื่น

“ไม่ต้องกังวล มันคงไม่มีหรอก หากมีบุคคลที่ดุร้ายและทรงพลังเช่นนี้ ทำไมจึงต้องสร้างพันธมิตรเพื่อโจมตีตำหนักเทียนเสินด้วยล่ะ?”

"มีเหตุผล!"

ในขณะที่ทั้งสองกำลังคุยกัน หลินหยางก็เดินออกจากห้องด้านใน

“คุณหลิน!”

ทั้งสองรีบทักทายเขา

อวี่เจิ้นเทียนและคนอื่นๆ ก็เข้าร่วมด้วย

“คุณหลิน สาวน้อยของข้าเป็นยังไงบ้าง?” อวี่เจิ้นเทียน/ถามพร้อมประสานหมัดแน่น

“ไม่ต้องห่วง ข้าจัดการเรียบร้อยแล้ว หลังจากได้พักผ่อนสักหน่อยนางก็จะหายดี”

หลินหยางพูดเบา ๆ

ผู้คนต่างถอนหายใจด้วยความโล่งอก

“คุณหลิน ต้องขอขอบคุณท่านในครั้งนี้ ไม่เช่นนั้นตระกูลอวี่ของเราคงจะต้องประสบภัยพิบัติครั้งใหญ่”

อวี่เจิ้นเทียนโค้งคำนับหลินหยางอย่างสุดซึ้ง

"ไม่เป็นไรๆ"

หลินหยางพูดเบา ๆ และมองลึกไปที่อวี่เจิ้นเทียน

จากความเข้าใจของเขาเกี่ยวกับอวี่เจิ้นเทียน เมื่อเกิดเหตุการณ์เช่นนี้ขึ้นอวี่เจิ้นเทียนคงจะไม่สนับสนุนให้อ้ายหร่านแต่งงานกับส้าวปิงหยวนหรอกนะ?

ท้ายที่สุดแล้ว ส้าวปิงหยวนก็เป็นลูกชายของเจ้าแห่งสำนักที่มีอำนาจเหนือกว่า

หากอ้ายหร่านแต่งงานกับบุคคลนี้ได้ มันจะเป็นประโยชน์อย่างยิ่งต่อตระกูลอวี่

ถ้าเป็นอวี่เจิ้นเทียนเมื่อก่อน เขาคงพยายามอย่างเต็มที่ที่จะส่งอ้ายหร่านไปให้ส้าวปิงหยวน

ครั้งนี้ เหตุใดเขาจึงยึดติดกับอ้ายหร่านและปฏิเสธที่จะให้ส้าวปิงหยวนเข้ามาเกี่ยวดองละ?

หลินหยางสงสัย แต่เขาไม่ถาม

ในขณะนี้ มีเสียงดังขึ้นกะทันหันด้านนอกสถานี

จากนั้นสมาชิกในตระกูลอวี่หลายคนก็รีบไปดู ทุกคนตื่นตระหนกและเต็มไปด้วยความกลัว

“หัวหน้าตระกูล มาแล้ว! พวกเขาอยู่ที่นี่แล้ว!”

“พวกเจ้าทำตัวตื่นตระหนกขนาดนี้ได้ยังไง?”

อวี่เจิ้นเทียนด่าทอและพูดอย่างเย็นชาว่า "ใครมา?"

"ข้า!"

ก่อนที่สมาชิกในตระกูลอวี่จะทันได้พูด เสียงตะโกนอันเย็นชาก็ดังขึ้น

แต่เห็นคนกลุ่มหนึ่งเดินเข้าไปในบ้านขอตระกูลอวี่แล้ว

ผู้นำเป็นหญิงสาวผมสีเงินยาวและแต่งตัวอย่างร้อนแรง

ทำไมถึงเรียกว่าหญิงสาวน่ะเหรอ?

เพราะเธอดูเหมือนอายุประมาณ 18 หรือ 19 ปี ผิวของเธอขาวราวหิมะ แต่เสื้อคลุมบนตัวของเธอเผยให้เห็นสัดส่วน ต้นขาถูกเปิดเผย ด้วยรูปร่างที่งดงามและสง่างามของเธอเธอมีเสน่ห์มาก ริมฝีปากแดง ฟันของขาว คิ้วคมเหมือนมีด และเธอก็มีดอกพีชในดวงตากลมโตเต็มไปด้วยความโกรธ ราวกับว่าต้องการกินคนเสียให้ได้

ทันทีที่เขาเห็นหญิงสาว หลินหยางก็รู้ว่าหญิงสาวมีสถานะที่ไม่ธรรมดา

เพราะเสื้อผ้าที่ดูเปิดเผยบนร่างกายของเธอดูเหมือนจะเป็นเสื้อผ้าล้ำค่าบางอย่าง แม้ว่าการฝึกฝนของหญิงสาวจะไม่สูงนัก แต่ด้วยเสื้อผ้าล้ำค่านี้ มันคงเป็นเรื่องยากสำหรับคนธรรมดาที่จะทำร้ายเธอ

นี่ไม่ใช่สิ่งที่คนธรรมดาสามารถซื้อได้อย่างแน่นอน แม้แต่ในสายตาของหลินหยางมันก็ยังคงเป็นสมบัติล้ำค่า

“มองพอหรือยัง?”

ดูเหมือนว่าหญิงสาวจะเกลียดการที่ผู้ชายเหล่านี้มองเธอด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความปรารถนา และเธอก็ตะคอกด้วยความโกรธบนใบหน้าของเธอ

ผู้ชายบางคนที่อยู่ตรงนั้น รวมทั้งหลินหยางก็รีบมองไปทางอื่นทันที

“คุณหนู ท่านเป็นใคร?”