บทที่ 3120 เลี้ยงฉลอง

ขั้นตอนการกลั่นยากลำบากมาก

ทุกคนกัดฟัน และส่งพลังเข้าไปในเตาไม่หยุดหย่อน พวกฉินไป่ซงยากที่จะควบคุมไฟ

เตาถูกเผาจนแดงฉ่า

และด้านในห้องกลั่นปรุงยาอุณหภูมิก็สูงมาก

คนแบบพวกฉินไป่ซง เหมือนไม่มีความสามารถที่จะต้านอุณหภูมิสูงๆได้ พวกเขาเหงื่อไหลออกมาอย่างมาก หายใจหอบแฮกๆจนกลายเป็นหายใจยากลำบาก

แต่เพื่อที่จะกลั่นยาในเตา พวกเขาจึงต้องกัดฟันสู้

พวกเขายืนหยัดอยู่แบบนี้เป็นเวลาหนึ่งวันเต็มๆ

ฮู!

ด้านในเตามีเสียงผิดปกติดังออกมา

หลังจากที่ทุกคนได้ยิน ทั้งหมดก็อ่อนเปลี้ยลงบนพื้น

ฉินไป่ซงเป็นลมล้มพับไป

คนที่อยู่ด้านข้างรีบป้อนยาป้อนน้ำเขา

ผ่านไปสักพักหนึ่ง ฉินไป่ซงถึงได้ลืมตาขึ้นมา

“ไม่เป็นไรกันใช่ไหม?”

หลินหยางเช็ดเหงื่อแล้วเอ่ยปากพูดขึ้น

“ไม่เป็นไรมากครับ ….อาจารย์ รีบดูเร็วเข้าว่าสำเร็จไหม?”

ฉินไป่ซงพูดด้วยน้ำเสียงเหนื่อยล้า

หลินหยางพยักหน้า จากนั้นเปิดหม้อออก

ชั่วพริบตาเดียวก็มีควันลอยออกมา

ความหอมของกลิ่นยาตลบอบอวลไปทั่วห้อง

ทุกคนมัวเมาอยู่กับความหอมนี้

“หอมมาก!”

“กลิ่นหอมขนาดนี้ จะต้องสำเร็จแน่นอน!”

“จะต้องสำเร็จแน่นอน พวกเราออกแรงมากขนาดนี้จะไม่สำเร็จได้ยังไง?”

ทุกคนพากันพูด สายตาจับจ้องมองไปที่หลินหยาง

และหลินหยางที่ยืนอยู่ข้างเตายาสีหน้าอึมครึม ผ่านไปสักพักหนึ่ง เขาถึงได้หยิบยาเม็ดสีดำออกมาจากด้านในแล้วพิจารณาดูอย่างละเอียด

“อาจารย์ เป็นยังไงบ้าง?”

ฉินไป่ซงถามอย่างระมัดระวัง

“ไม่สำเร็จ”

หลินหยางสูดหายใจเข้าลึกๆ พูดด้วยน้ำเสียงแหบแห้ง

“อะไรนะ?”

ทุกคนอ้ำอึ้งตกตะลึง

“เป็นไปได้ยังไง? อาจารย์ ยาไม่ใช่ว่าอยู่นี่แล้วเหรอ?ทำไมถึงล้มเหลว?”

ฉินไป่ซงถามด้วยความสงสัย

“ฤทธิ์ยาของยาตัวนี้ไม่ถึง10%อย่างที่ผมคาดไว้ด้วยซ้ำ มันจะสำเร็จได้ยังไง? แต่ก็ไม่ได้ถือว่าล้มเหลวไปทั้งหมด พูดได้ว่ามันเป็นของเกรดบี!”หลินหยางส่ายหน้าพูดขึ้น

“สินค้าเกรดบี?”

ทุกคนตื่นตะลึงพรึงเพริดเล็กน้อย อ้าปากค้างพูดไม่ออกอยู่สักพักหนึ่ง

เหนื่อยมาหนึ่งวันเต็มๆ ผลกลับเป็นแบบนี้ แน่นอนว่าทุกคนเสียใจมาก