บทที่ 3169 เทพพิโรธ?

หัวใจของทุกคนสั่นไหวและดวงตาของพวกเขาก็เบิกกว้างอย่างไม่มีใครเทียบได้

พวกเขาไม่อยากจะเชื่อสิ่งที่ตาเห็น

ภายในหมอกน้ำแข็ง มีร่างหนึ่งบินออกมาและพุ่งเข้ากระแทกรูปปั้นน้ำแข็งขนาดใหญ่ที่ขอบจัตุรัส

รูปปั้นที่เป็นสัญลักษณ์ของบรรพบุรุษของตระกูลอ่าวเสวี่ยพังทลายลง

หัวหน้าตระกูลมากอำนาจนอนอยู่ท่ามกลางเศษซากบนท้องฟ้า

ทุกคนในตระกูลมากอำนาจตกตะลึงจนพูดอะไรไม่ออก

รวมถึงสมาชิกตระกูลอ่าวเสวี่ยคนอื่นๆ

ในใจของพวกเขา หัวหน้าตระกูลเป็นสิ่งมีชีวิตที่เหมือนพระเจ้า

แต่วันนี้เขาถูกโจมตีจนล้มลงจริงเหรอ?

ไม่มีใครกล้าเชื่อ นอกจากว่าพวกเขาจะเห็นด้วยตาตนเอง

แต่สิ่งที่น่าตกใจยิ่งกว่าคือพลังที่หลินหยางใช้อยู่ตอนนี้!

ดวงตานับพันคู่ต่างจ้องมองไปที่มัน

หลินหยางที่ค่อยๆยิ้มออกมาพร้อมมีโล่น้ำแข็งอยู่ในมือ

แต่พลังแห่งน้ำแข็งบนแขนของเขาแข็งแกร่งมาก และพลังเย็นที่หนาแน่นก็ลอยขึ้นอย่างช้า ๆ ตรงกันข้ามกับพลังแห่งไฟประหลาดก่อนหน้านี้!

“พลังน้ำค้างแข็ง?”

อ่าวหลีเฟิ่งที่นี่ร้องออกมาอย่างเงียบ ๆ

“อะไรน่ะ น้ำแข็ง...พลังน้ำค้างแข็ง?”

อ่าวหั่วอวิ๋นที่อยู่ข้างๆ เขาแทบจะทรุดตัวลงบนพื้น

เมื่อครู่นี้ เขาเห็นด้วยตาตัวเองว่าหลินหยางใช้ไปประหลาด เพื่อต่อสู้กับหัวหน้าตระกูลมากอำนาจ

แต่ตอนนี้เขาใช้พลังแห่งแข็งอีกครั้ง

สิ่งนี้มันหมายความว่ายังไง?

เป็นไปได้ไหมว่า...บุคคลนี้มีพลังสองอย่างที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง?

หัวหน้าตระกูลมากอำนาจค่อยๆ ยืนขึ้นท่ามกลางประติมากรรมน้ำแข็งที่แตกสลาย

เขากุมหน้าอกและแสงสีเขียวก็สว่างขึ้นบนฝ่ามือของเขา ราวกับว่าเขากำลังรักษาบาดแผลของเขา

หลังจากนั้นไม่นานแสงสีเขียวก็หายไป

หัวหน้าตระกูลมากอำนาจดูเหมือนจะหายดีแล้ว

เขาก้าวไปทางเจียงเหยียน ดวงตาของเขาค่อยๆ แสดงท่าทีจริงจัง

“เจ้าเชี่ยวชาญทั้งพลังน้ำค้างแข็งและไฟประหลาดได้ในเวลาเดียวกัน มันน่าประหลาดใจจริงๆ! หลินหยาง บอกข้ามาสิ เจ้าทำได้อย่างไร? พลังน้ำค้างแข็งของเจ้ามีได้ในผู้คนมากมายของตระกูลอ่าวเสวี่ยของเรา สมาชิกของสายตระกูลเย่ไหมเป็นคนสอนให้เจ้าเหรอ?”

“ประโยคที่จะถามอย่างชัดเจนแบบนี้ มันจะไปมีประโยชน์อะไร?”

หลินหยาง ส่ายหัวและพูดอย่างไม่แสดงอารมณ์

“มันจะไม่มีประโยชน์ได้อย่างไร? เมื่อเทียบกับเมื่อก่อน ตอนนี้เจ้ามีค่าพิเศษสำหรับข้าแล้ว คนที่สามารถทนต่อพลังทั้งสองขั้วของน้ำแข็งและไฟได้จะต้องมีร่างกายที่ไม่ธรรมดา บางทีเจ้าอาจถูกใช้เป็นสื่อการฝึกฝนเพื่อช่วยให้ข้าเลื่อนขั้นได้!” หัวหน้าตระกูลมากอำนาจกล่าว

“ช่วยให้เจ้าเลื่อนขั้น?”

ทันใดนั้นมุมปากของหลินหยางก็ยกขึ้น: "มันจะช่วยให้เจ้าบุกเลื่อนขั้นไปสู่ดินแดนเทพเซียนแห่งแผ่นดินได้ใช่ไหม?"

ทันทีที่คำพูดเหล่านี้หลุดออกมาหัวหน้าตระกูลมากอำนาจก็จ้องเม็งทันที