ตอนที่ 3209
บทที่ 3213 เจ้าคิดจริงๆเหรอว่าข้าไม่ใช่คู่มือของเจ้า?
October 21, 2026
เสียงของหลินหยาง ทำให้ทุกคนในสำนักทะเลดาบตะลึงทันที
ในเวลาเดียวกัน เสียงคำรามอันโกรธเกรี้ยวของกษัตริย์ก็ดังขึ้นอีกครั้ง
“เป็นไปตามที่ข้าคาดไว้ ทะเลดาบบ้าคลั่ง! พวกเจ้ากล้าดียังไงมาใช้ประโยชน์จากดอกเทียนซวนเย่ของข้า! วันนี้ ข้าจะฝังพวกเจ้าและคนอื่นๆ ด้วยมือของข้าเอง!”
จากนั้น พลังวิญญาณก็พลุ่งพล่านเต็มไปบนอากาศราวกับน้ำท่วม
กษัตริย์และกลุ่มยอดฝีมือแห่งราชวงศ์ดาบเริ่มโจมตีด้วยดาบในมือ
“ไม่นะ !เผลอติดกับดักของไอ้เด็กคนนี้เข้าแบ้ว!”
สีหน้าของ กู้ชวีเปลี่ยนไปอย่างมาก และเขาก็ตะโกนอย่างรีบเร่ง: "เร็วเข้ารียไปแย่งดอกเทียนซวนเย่ จากมาจากเขาเขาแล้วออกไปจากที่นี่!"
เนี่ยชิงหงได้ยินเสียงและรีบวิ่งไปหาหลินหยางมันทีและเอื้อมมือไปคว้ามัน
แต่ในวินาทีต่อมา กระแสพลังบริสุทธิ์ก็โจมตีนางและผลักนางออกไป
เนี่ยชิงหงไม่มีเวลาตอบสนองเลย ก่อนที่นางจะกระเด็นลอยออกไป กระเด็นชนต้นไม้ใหญ่หลายต้น และล้มลงกับพื้นอย่างแรง
"ไอ้เวรเอ้ย!"
กู้ชวีโกรธมาก ดึงใบมีดออกมาแล้วฟันไปที่หลินหยาง
พลังงานดาบที่เย่อหยิ่งนั้นเหมือนกับคลื่นที่ถล่มทลายลงมาอย่างไม่อาจหยุดยั้งได้
ในเวลานี้ มีพลังงานดาบโจมตียาวร้อยฟุต ทำลายพลังงานดาบของกู้ชวีตรงๆ
กู้ชวี ถูกบังคับให้ถอยกลับและเงยหน้าขึ้นทันที
กษัตริย์ได้มาถึงแล้ว
"ทำสงคราม!"
กู้ชวีกัดฟันและรีบวิ่งไปพร้อมกับคนของเขา
“ไม่รู้จักดูตัวเอง!”
กษัตริย์ตะโกนอย่างเย็นชา ร่างกายที่อ้วนท้อมของเขามีความยืดหยุ่นอย่างไม่น่าเชื่อและเขาก็รีบวิ่งไปหา กู้ชวี และเริ่มต่อสู้
เกิดสงครามขึ้นในสถานที่เกิดเหตุ ดาบวาบวับและชิ้นเนื้อก็ปลิวว่อนไปทุกที่
เมื่อหลินหยางเห็นสิ่งนี้ เขาก็รีบฉวยโอกาสจากความวุ่นวายในตอนนี้และรีบหนีไป
"ห้ามไปไหนนะ!"
ผู้คนจากสำนักทะเลดาบพยายามหยุดเขา แต่ถูกขัดขวางโดยคนจากราชวงศ์ดาบ
“ปกป้องฝ่าบาท!”
“ฝ่าบาท โปรดรีบออกไปให้เร็วที่สุด พวกเราจะจัดการกับพวกโจรเหล่านี้เอง!”
ยอกฝีมือจากราชวงศ์ดาบตะโกน ขัดขวางผู้คนจากทะเลดาบด้านนอกไว้ได้โดยสิ้นเชิง
“พวกเจ้าทำหน้าที่ปกป้ององค์รัชทายาทคนนี้ได้ดี ในภายหลังองค์รัชทายาทคนนี้จะตอบแทนความดีความชอบให้พวกเจ้าแน่!”
หลินหยางตะโกน หันหลังกลับและวิ่งหนีไป
“เราปล่อยเขาไปไม่ได้! กษัตริย์ ท่านถูกหลอกแล้ว! คนนั้นแหละที่เอาดอกเทียนซวนเย่ไป! ไม่ใช่พวกเรา!”
สีหน้าของกู้ชวีดูตำที่นั่งลำบาก และรีบร้อนตะโกนออกมาเนื่องจากต้องการอธิบาย
แต่พระมหากษัตริย์จะเชื่อเรื่องนี้ได้ง่ายๆได้อย่างไร?
“หลังจากที่ข้าทำลายพวกเจ้าทั้งหมดแล้ว ข้าค่อยจับองค์รัชทายาทและตรวจสอบว่าดอกเทียนซวนเย่อยู่ที่ไหน!”
กษัตริย์กู่ร้อง พลางยกดาบขึ้นและฟาดฟันอย่างดุเดือด
แม้ว่ากู้ชวีจะเหนือกว่า แต่เขาก็สามารถต้านทานได้ด้วยความเข้มแข็งเท่านั้น
สำหรับหลินหยาง เขาได้ใช้ประโยชน์ในการต่อสู้ระหว่างทั้งสองฝ่ายเพื่อหลบหนีแล้ว
หลินหยางมองเห็นป่าเล็กๆ และรีบหนีออกไปทันที
ตี้หนี่ว์ได้วางแผนเส้นทางหลบหนีไว้ล่วงหน้า ตราบใดที่นางเดินผ่านป่าและไปตามสายหลักก็จะได้พบกับตี้หนี่ว์ แล้วก็ไปตามถนนสายหลักก็จะสามารถออกจากราชวงศ์ดาบได้
แต่ในขณะนี้เอง จู่ๆ ก็มีร่างหนึ่งปรากฎขึ้นมาขวางเส้นทางของหลินหยางไว้
เมื่อมองแวบแรกก็เห็นว่า เป็นเนี่ยชิงหง!
เนี่ยชิงหงโจมตีด้วยมีด และเงาของมีดก็แยกพื้นออก ทำให้เกิดรอยแตกลึกในพื้นดินตรงหน้าเขา!
หลินหยางหยุดกะทันหันและมองไปข้างหน้า
“มอบดอกเทียนซวนเย่มา บางทีข้าอาจจะแสดงความเมตตาและไว้ชีวิตเจ้าได้!”
เนี่ยชิงหงถือมีดยาวและพูดออกมาอย่างเย็นชา
“เกรงว่า คงจะต้องดูที่ความสามารถของเจ้าหน่อยแล้ว”
หลินหยาง ส่ายหัวและยิ้ม
“ดูความสามารถของช้างั้นเหรอ? เหอะ ไอ้สวะที่ไม่รู้จักเจียมตัว! เจ้าไม่เคยเห็นฝีมือการของข้ามาก่อนงั้นเหรอ? เจ้ามันไม่คู่ควรเป็นคู่มือข้าด้วยซ้ำ ส่งมอบดอกเทียนซวนเย่มาเร็วๆ!”
เนี่ยชิงหงตะคอกอย่างเย็นชา ด้วยสายตาดูถูกเหยียดหยาม
หลินหยาง ส่ายหัวและไม่พูดอะไร
“เชิญดื่มเหล้าไม่ดื่ม จะดื่มเหล้าลงโทษ!”
เนี่ยชิงหงขี้เกียจเกินกว่าจะพูดอะไร ดังนั้นนางจึงตะโกนและใช้มีดฟาดอากาศ
บูม!
เงาดาบสีทองปะทุออกมาจากดาบของนาง และกระทบหัวของ หลินหยางราวกับสัตว์ร้าย
บูม!
เงามีดกระทบอย่างรุนแรงหนาและส่งเสียงกึกก้อง
เงามีดเปลี่ยนเป็นพลังงานและกระจายไป
เมื่อมองไปที่ หลินหยางอีกครั้ง แต่เขากลับไม่ได้รับบาดเจ็บเลย...
"อะไร?"
เนี่ยชิงหงตกตะลึง
“ข้าเคยเห็นฝีมือของเจ้าแล้ว แต่เจ้าอาจไม่เคยเห็นฝีมือของข้า!”
หลินหยาง หยิบดาบขององค์รัชทายาทออกมาจากเอวและพูดอย่างใจเย็น: "เจ้าคิดจริงๆเหรอว่าข้าไม่ใช่คู่มือของเจ้า??"
ชิ้ง...
ดาบยาวห้อยอยู่ในแนวทแยงมุมบนพื้น และตัวดาบก็เปล่งแสงที่สว่างราวกับน้ำ
เจตนาดาบอันแข็วแกร่งพลุ่งพล่านเต็มไปทั่วทั้งป่า