บทที่ 3464 พวกคุณยังไม่แสดงออกถึงน้ำใจเหรอ?”

“ไม่ผิด!”

ฉินเจี้ยนหนู่เห็นหลินหยางชะงักเล็กน้อย ก้นบึ้งหัวใจรู้สึกดีใจ เหมือนหาทางรอดชีวิตได้ จึงรีบพูดว่า: “คนที่สร้างแผนที่หมื่นดาบ ก็คือฮวาเจี้ยนปี่! พ่อหนุ่มน้อย คุณน่าจะไม่รู้ ดาบทุกเล่มที่อยู่บนแผนที่หมื่นดาบนี้ ล้วนมาจากฝีมือฮวาเจี้ยนปี่! ถ้าฉันเอาแผนที่หมื่นดาบกับฮวาเจี้ยนปี่มอบให้คุณ เพื่อแลกกับชีวิตฉัน คุณจะไม่พิจารณาดูสักหน่อยเหรอ?”

“ฮวาเจี้ยนปี่อยู่ไหนเหรอ?”

หลินหยางถามอย่างอึมครึม

“อยู่ที่ตระกูลฉินเจิ้ยนของฉัน”

“ทำไม? คุณอยากให้ผมกลับไปตระกูลฉินเจิ้ยนกับพวกคุณ จากนั้นค่อยให้คนในตระกูลคุณหั่นศพผมเป็นหมื่นๆท่อนเหรอ?”

หลินหยางพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบว่า: “คุณคิดว่ามันสอดคล้องกับความเป็นจริงไหม?”

“พ่อหนุ่ม! ฉันฉินเจี้ยนหนู่ไม่ใช่คนลืมบุญคุณคนแบบนั้น! ฉันสาบานด้วยเลือดตรงนี้เลย! แค่คุณไว้ชีวิตพวกเรา ฉันจะรีบกลับไปตระกูลฉินเจี้ยนเพื่อเอาฮวาเจี้ยนปี่มาให้คุณทันที! ถ้าคุณไม่เชื่อ สามารถป้อนยาพิษให้ฉัน! ฉันเต็มใจเอาชีวิตไว้ในมือคุณ หลังจากเอาฮวาเจี้ยนปี่ไปแล้ว คุณก็ค่อยให้ยาถอนพิษฉัน!”

สายตาฉินเจี้ยนหนู่กระตือรือร้น พูดด้วยความร้อนใจ

หลินหยางเงียบอยู่สักพักหนึ่ง

ฉินเจี้ยนหนู่เห็นแบบนี้ จึงรีบหันหน้ามาตะโกนว่า: “พวกคุณยังตะลึงอะไรอยู่? ท่านผู้นี้ช่วยชีวิตพวกเรา พวกคุณไม่ควรแสดงออกถึงน้ำใจเหรอ?”

ทุกคนได้ยิน จึงได้สติกลับมา จากนั้นทยอยล้วงของล้ำค่าออกมาจากตัว

“แสดงออกเหรอ? แน่นอนว่าต้องแสดงออก! ท่าน นี่คือ‘ผลน้ำเต้าทอง’อันล้ำค่าที่ติดตัวผม！

พอเปิดปากขวดนี้ออก จะสามารถปล่อยลมพายุหมุนทำลายล้างอันน่ากลัวออกมาได้ มันเพียงพอที่จะทำลายภูเขาทะเลจนเสียหายได้!”

“ท่าน นี่คือยาอายุวัฒนะปกป้องหัวใจ หลังจากใช้มันแล้วจะทำให้ทักษะสูงขึ้น ผมทำใจไม่ได้ที่จะใช้มันมาโดยตลอด หมายจะกินยาตอนทะลวง วันนี้ผมมอบให้ท่านเลย!”

“ท่าน ยังมีของล้ำค่าของผม….”

“ท่าน ของล้ำค่านี้ของผม ขอมอบให้ท่าน….”

ทุกคนชูของล้ำค่าของตัวเองที่พกติดตัวมาขึ้น เพื่อแสดงความจริงใจ แต่ละคนสีหน้าตึงเครียด

หลินหยางเห็นสถานการณ์นี้ จึงรับของล้ำค่าแต่ละอันของทุกคนมาด้วยความใจเย็น

“ถือว่าพวกคุณรู้จักเอาตัวรอด!” จิ่วอวี่วิ่งมา แสยะยิ้มมุมปาก แล้วพูดด้วยความลำพองใจ

“รางวัลนี้ให้คุณ!”

หลินหยางเลือกของล้ำค่าออกมาสองชิ้น แล้วโยนไปให้จิ่วอวี่

จิ่วอวี่รับของมาด้วยความดีใจ เขารีบคุกเข่าลงคารวะแล้วพูดว่า: “ขอบคุณผู้นำพันธมิตร! ขอบคุณผู้นำพันธมิตร!”

ดูเหมือนว่าเขาจะคิดว่าตัวเองกลายเป็นคนของพันธมิตรชิงเซวียนเสียไปแล้ว

“ลุกขึ้นพูด”

“ครับ ผู้นำพันธมิตร!”