บทที่ 3475 คุณทำได้แค่หลบเหรอ?

ทุกคนมองด้วยความตกตะลึง

ทักษะดาบของเซียวเจี้ยนอวี้นั้นเก่งกาจมาก ด้วยองศาอันหลักแหลม กระบวนท่าที่อันตราย ราวกับงูพิษที่ล็อกเป้าหลินหยางเอาไว้

แต่หลินหยางกลับเคลื่อนไหวหลบหลีกได้อย่างง่ายดาย ภายใต้เงาดาบของเซียวเจี้ยนอวี้ที่ราวกับปีศาจ

ฉากนี้ค่อนข้างเกินความคาดหมายจริงๆ

"ถึงแม้ว่าคนคนนี้จะเป็นคนคอยจับผิดคนอื่น และสังหารหลงเสวี่ยหวงตอนที่อ่อนแอ แต่ก็ถูกฉิงเอ๋อร์เรียกให้ไปล้อมปราบหลงเสวี่ยหวงไม่ใช่เหรอ แล้วจะเป็นคนธรรมดาได้อย่างไรกัน? การจะจัดการกับเซียวเจี้ยนอวี้ ก็น่าจะยังพอมีโอกาสชนะอยู่บ้างนะ!"

ฉินฮว่าไห่กล่าวด้วยใบหน้าเปื้อนรอยยิ้ม

"อืม"

ฉินฮว่าเพียวปั๋วพยักหน้า แต่ในแววตาปรากฏแสงอันแปลกประหลาด

การโจมตีครั้งแล้วครั้งเล่าก็ยังทำอะไรหลินหยางไม่ได้ เซียวเจี้ยนอวี่จึงค่อนข้างร้อนใจ

"ทำไม? คุณทำได้แค่หลบเหรอ?"

เขาคำรามใส่

"หรือว่าห้ามหลบล่ะ?"

หลินหยางกล่าวถามอย่างสงบนิ่ง

อันที่จริงศักยภาพของเซียวเจี้ยนอวี้ไม่เลวเลย ในการเผชิญหน้าแบบตัวต่อตัวตามปกติ หลินหยางยังคงต้องการความพยายามอย่างมากในการเอาชนะเซียวเจี้ยนอวี้

แต่ตอนนี้เซียวเจี้ยนอวี้มีจุดอ่อนเป็นอย่างมาก

พลังงานทางกายภาพของเขา ถูกใช้ไปอย่างมหาศาล

หลังจากการต่อสู้กับสมาชิกจำนวนมากของตระกูลฉินเจี้ยนติดต่อกัน จากนั้นต่อสู้กับฉินเจี้ยนหนู่อีก ความแข็งแกร่งทางกายภาพของเขาก็น่าจะเหลือน้อยกว่าสี่สิบเปอร์เซ็นต์

แม้ว่าเซียวเจี้ยนอวี้จะเชื่ออย่างแน่วแน่ว่าเขาสามารถทำลายหลินหยางได้ด้วยความแข็งแกร่งเพียงสี่สิบเปอร์เซ็นต์ แต่เขาก็ไม่เคยคาดหวังว่าความแข็งแกร่งของหลินหยางจะน่ากลัวยิ่งกว่าเขา

"ก็ได้ ในเมื่อคุณไม่อยากให้ฉันหลบ เช่นนั้นพวกเราก็มาเผชิญหน้าต่อสู้กันเถอะ!"

หลินหยางกล่าวอย่างนิ่งๆ ทันใดก็หยุดฝีเท้าลง และทำร่างกายให้มั่นคง

เซียวเจี้ยนอวี้ดีใจมาก จึงยกดาบขึ้นมาทันที และจู่โจมไปที่หว่างคิ้วของหลินหยาง

พลังอันพลุ่งพล่านทะยานเข้ามาพร้อมกับดาบ ราวกับกระสุนปืนที่พุ่งเข้าจู่โจม

ตราบใดที่เส้นผมของหลินหยางสัมผัสกับใบมีด พลังทะยานอันน่าสะพรึงกลัวจากใบมีดจะแพร่กระจายไปทั่วร่างกายของหลินหยางผ่านทางเส้นผมทันที ทำให้ร่างของเขาแยกออกจากกันโดยสิ้นเชิง!

แต่ในช่วงเวลาที่เป็นฟางเส้นสุดท้ายนี้

ชิ้ง!

เสียงอันใสกังวานได้ดังขึ้นมา

หลังจากนั้น ดาบยาวสีขาวหิมะก็ขวางอยู่ตรงหน้าหลินหยาง และต่อต้านเซียวเจี้ยนอวี้ได้อย่างแม่นยำ