บทที่ 3476 แพ้ไม่เป็น?

การได้ยึดครอง《แผนที่หมื่นดาบ》กับฮวาเจี้ยนปี่ เป็นสิ่งที่เซียวเจี้ยนอวี้กับกองกำลังเบื้องหลังปรารถนามาโดยตลอด

เมื่อเร็วๆ นี้ ภายใต้การช่วยเหลือของกองกำลังเบื้องหลังเซียวเจี้ยนอวี้ทำให้เขาทะลุทวงผ่านดินแดน จนก้าวเข้าสู่ดินแดนเทพเซียนแห่งแผ่นดินได้ และแทบรอไม่ไหวที่จะไปสังหารตระกูลฉินเจี้ยนทันที

ถึงแม้ว่าระดับขั้นของเขาจะยังไม่สูงมากนัก แต่ทักษะดาบและขลุ่ยหยกของเขากลับสามารถยับยั้งฉินเจี้ยนหนู่ได้อย่างสมบูรณ์แบบ

ดังนั้นเขาจึงมีความมั่นใจอย่างเต็มเปี่ยม

แต่ทว่าตอนนี้ หลินได้ปรากฏตัวออกมา!

การกวัดแกว่งดาบของหลินหยางไม่ได้เร็วมาก แต่พลังของมันรุนแรงเป็นอย่างยิ่ง และดาบแต่ละเล่มก็เต็มไปด้วยพลังแห่งสวรรค์อันทรงพลัง

เซียวเจี้ยนอวี้คิดที่จะถอย แต่มันสายไปแล้ว

ไม่มีทางหลีกเลี่ยง เขาทำได้เพียงกัดฟัน ยกดาบขึ้นมาต้านทาน

ชิ้ง! ชิ้ง! ชิ้ง! ชิ้ง.....

ดาบปะทะกันอีกครั้ง พลังทำลายล้างอันน่าสะพรึงกลัวราวกับระลอกคลื่นที่ซัดสาดก็ไม่ปาน

ฉินฉวี่เพียวปั๋วและคนอื่นๆ รวบรวมพละกำลังเพื่อสลายมันทันที เพื่อลีกเลี่ยงไม่ให้พละกำลังที่ปล่อยออกมานี้จะทำให้บ้านพังทลาย

หลังจากที่ปะทะกันหลายครั้ง แขนของเซียวเจี้ยนอวี้ก็ชาไปหมด ร่างกายซวนเซถอยหลังไม่หยุด และแทบจะยืนไม่มั่นคง

ไม่ได้การแล้ว!

หากเป็นเช่นนี้ต่อไป เขาจะต้องพ่ายแพ้อย่างแน่นอน!

ในแววตาของเซียวเจี้ยนอวี้มีความสับสนอลหม่าน

ดูเหมือนว่าหลินหยางการเปลี่ยนแปลงทางความคิดของเขา จึงได้เพิ่มพละกำลังขึ้นไปอีกสองสามระดับ

ชิ้ง!

เสียงระเบิดออกดังทอดออกมา

เซียวเจี้ยนอวี้มีสีหน้าตกตะลึง จึงถอนดาบและถอยหลังออกมาทันที

ดาบยาวนั้นถูกหั่นเป็นชิ้นๆ ด้วยดาบเทียนเซิงของหลินหยาง

พลังดาบสาดใส่ร่างของเซียวเจี้ยนอวี้อย่างแรง

ทันใดนั้นเสื้อของเซียวเจี้ยนอวี้ก็ถูกฉีกออก รอยดาบอันโหดเหี้ยมประทับอยู่บนเนื้องหนังที่เต็มไปด้วยเหงื่อ

"คุณชาย!"

ทุกคนต่างมีสีหน้าตื่นตกใจ

ชายชรามีสีหน้าเคร่งขรึม เขาแอบรวบรวมพละกำลังอย่างเงียบๆ ดูเหมือนว่าเตรียมที่จะโจมตี

"หื๊ม?"

ฉินฮว่าเพียวปั๋วเงยหน้าขึ้นทันที สายตาอันน่าเกรงขามจับจ้องไปที่ชายชรา

ชายชราขมวดคิ้วแน่น แต่ไม่กล้าก่อความวุ่นวาย

ถ้าเขาลงมือ สภาพก็คงไม่ต่างกัน

แต่ในสถานการณ์ที่ล่อแหลมเช่นนี้ เขาจะมองดูเซียวเจี้ยนอวี้เกิดเรื่องอย่างตาปริบๆ ได้อย่างไร?

ชายชราคิดไตร่ตรองสักครู่หนึ่ง จึงตะโกนกล่าวว่า : "ท่านชาย อย่าสู้ด้วยดาบเลย ใช้สิ่งที่คุณชำนาญสิ!"

"สิ่งที่ชำนาญ?"

เซียวเจี้ยนอวี้ตกตะลึง และได้สติกลับมา เขาถอยหลังทันที ถอยไปจนถึงด้านนอกประตู จากนั้นก็สะบัดมือออก และหยิบขลุ่ยหยกขึ้นมา และเป่ามันโดยตรง

คลื่นเสียงที่ราวกับการจู่โจมได้กระแทกเข้าไปที่หลินหยางทันที

หลินหยางปรารถนาที่จะโจมตีจึงยกดาบขึ้นเพื่อต้านทาน

แต่คลื่นเสียงนี้คาดไม่ถึงว่าจะทะลวงผ่านมาบเทียนเซิง และส่งผลต่อร่างกายของหลินหยางโดยตรง

ร่างกายของหลินหยางซวนเซ รู้สึกเจ็บปวดเส้นประสาทอย่างรุนแรง การไหลเวียนของชี่และชีพจรได้รับผลกระทบ

เป็นการโจมตีที่แปลกประหลาดจริงๆ!

ถึงแม้ว่าวิธีการมันจะเหมือนกับพิณและดาบของฉินเจี้ยนหนู่ แต่อานุภาพของมันแข็งแกร่งกว่ามาก

หลินหยางต้องการป้องกันการรุกราน และยึดมั่นในจิตใจ แต่เมื่อเตรียมจะทำเช่นนั้น เขาก็ต้องยอมแพ้

การป้องกันเช่นนี้จะถูกเซียวเจี้ยนอวี้ทำให้สูญเสียพละกำลังไป ท้ายที่สุดพลังจะหมดสิ้นและตายไปในที่สุด

การแก้ปัญหาเฉพาะหน้า ก็คือการป้องกันที่ดีที่สุดคือการรุกที่ดีที่สุด เพื่อจัดการเซียวเจี้ยนอวี้ได้อย่างสมบูรณ์แบบ

เขาจับดาบเทียนเซิง เดินไปข้างหน้าทีละก้าวๆ

เซียวเจี้ยนอวี้เห็นเช่นนั้น ก็เพิ่มพละกำลังมากขึ้น