ตอนที่ 3528
บทที่ 3532 หงเหนียง
October 21, 2026
“มีเหตุผลที่ไหนกัน? สารเลว! สารเลวมาก!”
จิ่วอวี้อดไม่ได้ที่จะด่าทอ
เขาไม่มีทักษะ อากาศพิษของป่าโลกยมบาลแบบนั้นเขาไม่สามารถต้านทานได้หรอก แบบนี้จะไปเอาดอกไม้ไฟโลกยมบาลมาได้ยังไงเหรอ?
“เทพยุทธ์ฉางหลานต้องการให้พวกเราไปตายเป็นเพื่อนลูกชายของเขาชัดๆ!”
อวี้ปี้หงกำหมัดแน่นขนัด พร้อมกัดฟันสีเงินอย่างดุเดือด
หลินหยางสูดหายใจเข้าลึกๆ หลับตาทั้งสองข้าง และครุ่นคิดทันที
“ท่านหลิน ขอโทษจริงๆ ผมก็ไม่คิดว่าเรื่องจะกลายเป็นเช่นนี้…”
เถาเฉิงพูดด้วยความรู้สึกผิด
“ไอ้เวร แกจงใจแจ้งข่าวให้เทพยุทธ์ฉางหลาน
ส่งคนของเขามาบังคับให้พวกเรารับภารกิจใช่ไหม?”
จิ่วอวี้อารมณ์คุกรุ่น พุ่งเข้าไปคว้าและด่าเถาเฉิง
“จิ่วอวี้ ไม่ต้องมาวุ่นวาย!”
อวี่ปี้หงดึงจิ่วอวี้กลับมา และพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชาว่า: “จากตำแหน่งกับพลังของผู้ดูแลเถา ถ้าต้องบังคับพวกเราจริงๆ ไม่จำเป็นต้องทำแบบนี้หรอก!”
“งั้นตอนนี้พวกเราควรจะทำยังไงดี?”
จิ่วอวี้นั่งห่อเหี่ยวลงบนพื้น ตะโกนพูดด้วยความหมดหวัง
อวี่ปี้หงไม่เอ่ยปากพูดอะไร แต่ใบหน้าเล็กเต็มไปด้วยความหมดหวังสิ้นหวัง
“พวกคุณส่งผมไปป่าโลกยมบาลเถอะ!”
และเวลานี้ ฉางหลานฟู้ได้เงยหน้าขึ้น พูดด้วยน้ำเสียงแหบแห้ง
“ส่งคุณไปป่าโลกยมบาลเหรอ?”
อวี่ปี้หงมองเขาด้วยสายตาเย็นชา: “คุณหมายความว่ายังไง?”
“อย่าเข้าใจผิด ผมไม่คิดที่จะให้พวกคุณไปตายเป็นเพื่อนผมหรอก คนผู้นั้นต้องการให้พวกคุณตายกับผม แต่ผมจะไม่ยอมทำตามเขา พวกคุณไปกับผมถึงทางเข้าป่า จากนั้นพวกคุณก็กลับเถอะ ผมจะเข้าไปลำพัง พอผมตาย พวกคุณก็มารายงานผล แบบนี้ก็พอแล้ว!”
ฉางหลานฟู้พูดด้วยน้ำเสียงแหบแห้ง
“คือ….”
อวี่ปี้หงใบ้รับประทาน
“แบบนี้ก็โอเคนะ!”
จิ่วอวี้พูดด้วยความฮึกเหิม
“ไม่มีประโยชน์”
หลินหยางก็ส่ายหน้าไปมา พูดว่า: “คุณตายพวกเรารอด เทพยุทธ์ฉางหลานก็ไม่มีทางปล่อยพวกเราหรอก ภารกิจอันนี้ถ้าอาคารมอบรางวัลนำจับรับมา ล้มเหลวก็แค่ล้มเหลว แต่ถ้าเทพยุทธ์ฉางหลานมอบให้พวกเรา พอมันล้มเหลว ต่อให้พวกเรารอดกลับมา เขาก็ต้องทำให้พวกเราตายอยู่ดี”
“คือ…”
อวี่ปี้หงกับจิ่วอวี้ตกตะลึงอย่างมาก
เทพยุทธ์ไท่เทียนยังจัดการสะสางไม่เสร็จ ก็ทำให้เทพยุทธ์ฉางหลานไม่พอใจอีกละ…
ชีพจรมังกรใต้ดินแห่งนี้ เกรงว่าพวกเขาไม่มีที่ยืนแล้วล่ะ
ฉางหลานฟู้ฝืนยิ้มเจื่อนๆ ไม่มีเอ่ยปากพูดอะไร
แต่เวลานี้ จู่ๆเถาเฉิงก็เอ่ยปากพูดขึ้นทันทีว่า: “ทุกท่านไม่ต้องท้อแท้ใจ ผมจะไปเชิญคนคนหนึ่ง คนผู้นั้นจะติดตามพวกคุณไปป่าโลกยมบาล บางทีอาจจะเพิ่มเปอร์เซ็นต์การทำภารกิจครั้งนี้ให้สำเร็จได้!”
“ใครเหรอ?”
“นักฝึกทักษะอิสระหงเหนียง!”
…..
ในโรงน้ำชา
ผู้หญิงคนหนึ่งสวมเสื้อผ้าสีแดงรูปร่างเย้ายวนกำลังหยิบจดหมายอยู่ เธอคิ้วขมวดมองกลุ่มหลินหยางอย่างละเอียดถี่ถ้วน
จิ่วอวี้ตัวสั่นระริก อวี่ปี้หงตึงเครียด แม้แต่ฉางหลานฟู้ยังตึงเครียด
พลังปราณบารมีของผู้หญิงที่อยู่ด้านหน้านี้แข็งแกร่งมาก!
พลังของเธอ…เหมือนเทียบเคียงบ่าเคียงไหล่หลางปั๋วได้เลย!
“เถาเฉิงนั่นเลอะเทอะแล้วใช่ไหม? คิดไม่ถึงว่าจะบอกให้ฉันไปป่าโลกยมบาลกับพวกเด็กอย่างพวกคุณ?”
หงเหนียงวางจดหมายลงบนโต๊ะ พูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา
หลินหยางและคนอื่นไม่พูดอะไรสักคำ
หงเหนียงมองหลินหยางอย่างละเอียดรอบหนึ่ง ทันใดนั้นรอยยิ้มหวานกินใจบนใบหน้าเล็กก็กลายเป็นเหมือนน้ำแข็ง
“ฮ่าๆ ในเมื่อตาเฒ่าเถาเฉิงนั้นส่งจดหมายมา แน่นอนว่าฉันต้องฟัง พวกเราจะออกเดินทางเมื่อไหร่เหรอ?”
“ท่านตกลงแล้วเหรอ?”
หลินหยางมองและถามหงเหนียง
“ไม่ตกลงก็ไม่ได้ ผู้อาวุโสคนนี้เคยช่วยฉันมาก่อน ฉันบอกเขาแล้วว่าจะตอบแทนเขาเรื่องหนึ่ง ไม่ว่าเรื่องอะไรก็ตาม เหอะๆ แต่คิดไม่ถึงเลยนะว่าเขาจะให้ฉันไปป่าโลกยมบาลเป็นเพื่อนพวกคุณ…”
หงเหนียงเข้าใกล้หลินหยาง เธอจับจ้องมองเขา ปากก็พูดว่า:“ฟังนะพ่อหนุ่ม ฉันจะบอกพวกคุณให้นะ ป่าโลกยมบาลเหมือนคุก ข้างในอันตรายมากมาย ถ้าเกิดเรื่องอะไร ฉันไม่ปกป้องพวกคุณนะ ฉันจะหนีออกมาด้วยตัวเอง! สถานที่แห่งนี้ ฉันออกมาได้ พวกคุณอาจจะต้องตายอยู่นั้น เข้าใจไหม?”
“ถ้าพวกคุณกลัว ไปพูดกับเถาเฉิงตอนนี้เลย ว่าให้ยกเลิกภารกิจนี้ มันยังไม่สาย”
“ไม่จำเป็น พวกเราออกเดินทางกันตอนนี้เถอะ”
หลินหยางลุกขึ้นพูด
“เด็กน้อย หรือว่าจะรนหาที่ตายจริงๆ?”
หงเหนียงคิ้วขมวดเป็นปม
แต่หลินหยางไม่พูดอะไรสักคำ เขาเดินออกไปข้างนอกโรงน้ำชาทันที…