ตอนที่ 3540
บทที่ 3544 มหัศจรรย์
October 21, 2026
เมื่อได้ยินคำพูดนี้ ทุกคนต่างมองไปทางหลินหยางด้วยความตกตะลึง
ก็รวมถึงฉางหลานฟู้กับอั้นหมิงเยว่ด้วย
คนเหล่านี้แม้ว่าหลายคนจะไม่เคยเห็นฉางหลานฟู้ แต่พอคุณชายที่นั่งอยู่ตรงนั้นพูดออกมา ทุกคนก็รู้ทันทีว่าผู้ชายคนนี้คือลูกนอกสมรสของเทพยุทธ์ฉางหลานผู้มีชื่อเสียงโด่งดัง
คนที่มาอยู่ระดับชั้นเทพยุทธ์ ไม่รู้ว่าถูกผู้หญิงตั้งเท่าไหร่เอาอกเอาใจ การมีลูกนอกสมรสถือว่าปกติมาก
แต่ลูกนอกสมรสยังไงก็คือลูกนอกสมรส ไม่ได้รับการยอมรับจากเทพยุทธ์
ด้วยเหตุนี้ใครต่างก็รู้ ฉางหลานฟู้ไม่ได้รับการสืบทอดเทพยุทธ์หรอก
ให้คนแบบเขาไปท้าสู้กับอั้นหมิงเยว่ผู้ที่จะรับช่วงต่อเทพยุทธ์…
นี่ไม่ใช่คนโง่พูดเฟ้อฝันเหรอ?”
“น่าสนใจ!”
ชายที่นั่งอยู่ติดกันหรี่ตาจ้องมองหลินหยาง ไม่รู้เพราะอะไร เขาถึงรู้สึกว่าคุ้นหูคุ้นตาคนนี้มาก แต่ก็ไม่รู้ว่าเคยเห็นที่ไหน
“ยังจะส่งคนไปตาย น่าตลกสิ้นดี”
คนที่นั่งข้างๆยิ้มพูดว่า: “ต่อให้อั้นหมิงเยว่ไม่ไหวยังไง ก็คงไม่ใช่ว่าจะจัดการลูกนอกสมรสคนนี้ไม่ได้หรอก!”
“คนอื่นจะพึ่งพาอะไรได้เหรอ? ดูเรื่องสนุกก็จบแล้ว!”
ฝ่ายชายมองอย่างไม่ยี่หระ
ทุกคนยิ้มและมองไป
อั้นหมิงเยว่ดวงตาอึมครึม พูดขึ้นว่า: “ตอนนี้คุณกำลังดูถูกฉันหรือเปล่า?”
“ใช่เหรอ?”
“ให้คนแบบนี้มาท้าสู้ฉัน? ทำไม? คุณดูถูกฉันใช่ไหม?”
“ฉางหลานฟู้ไม่มีคุณสมบัติเหรอ?”
“คุณอยากให้เขาตายขนาดนั้นเหรอ?”
“คุณกลัวฆ่าเขาไม่ตาย!”
“สารเลว!”
อั้นหมิงเยว่โกรธมาก
แม้ว่าเธอจะหวาดกลัวหลินหยาง แต่ก็ไม่ยอมให้ฝ่ายตรงข้ามทำให้ตัวเองอับอายแบบนี้หรอก
“ในเมื่อคุณต้องการให้เขาตาย งั้นก็อย่ามาโทษฉัน!”
อั้นหมิงเยว่ดึงดาบของคนที่อยู่ด้านข้างออกมา และโยนไปทางฉางหลานฟู้
ฉางหลานฟู้ยื่นมือข้างหนึ่งไปรับ
อั้นหมิงเยว่ชักดาบออกมาอีกครั้ง เธอยกมือขึ้นมาเล็กน้อย และเล็งเป้าใส่ฉางหลานฟู้
ฉางหลานฟู้ขมวดคิ้วเป็นปม เอียงหน้าพูดด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำว่า: “อาจารย์ ทำไมทำแบบนี้?”
“ผมอยากจะดูว่าที่ชี้แนะคุณในป่าโลกยมบาลก่อนหน้านี้ คุณยึดกุมมันได้แค่ไหน”
หลินหยางพูดขึ้น
“โอ้ย…อาจารย์ ถ้าคุณต้องการทดสอบผม ไม่จำเป็นต้องเอาอั้นหมิงเยว่มาทดสอบไหม? อีกอย่าง…เธอแขนขาดไปแล้วข้างหนึ่ง….”
ฉางหลานฟู้พูดด้วยความลังเลใจ
“แบบนี้ดี”
หลินหยางพูดขึ้น จากนั้นยกมือฟาดหันไปทางแขนซ้ายของฉางหลานฟู้
ฮูลา!
แขนของฉางหลานฟู้ถูกตัดไปข้างหนึ่ง
“หือ….”
ฉางหลานฟู้เจ็บปวดทรมาน เหงื่อไหลไม่หยุด
เขาหันหน้ามามองหลินหยางด้วยความประหลาดใจ
“แขนขาด รักษาไม่ยาก ตอนนี้ คุณกับอั้นหมิงเยว่ถือว่าเท่าเทียมยุติธรรมกันแล้ว?”
หลินหยางหยิบเข็มจำนวนหนึ่งออกมาห้ามเลือด พูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบ
ฉางหลานฟู้หัวใจเต้นแรงตกตะลึง แต่ก็พยักหน้าเงียบๆ
เขาเคยเห็นวิธีการรักษาของหลินหยาง เลยไม่สนใจอาการบาดเจ็บที่แขนมากมาย
แต่ในเมื่อหลินหยางอยากเห็นความเข้าใจของเขา เขาก็ไม่อะไร
“อั้นหมิงเยว่ ถึงแม้ก่อนหน้านี้พวกเราจะเคยสู้กัน แต่นั่นไม่ใช่หนึ่งต่อหนึ่ง ตอนนี้ ทำให้ผมเห็นฝีมือของคุณเถอะ!”
ฉางหลานฟู้ยกดาบขึ้นและพูดด้วยน้ำเสียงอึมครึม
“คนมาท้าสู้ฉันเยอะแยะ แต่คุณคือระดับที่ต่ำที่สุด ฉันไม่มีทางออมมือเพียงเพราะว่าคุณคือลูกของเทพยุทธ์ฉางหลานหรอกนะ อีกอย่าง ลูกนอกสมรสตายคนหนึ่ง เทพยุทธ์ฉางหลานไม่ตำหนิฉันหรอก!”
อั้นหมิงเยว่พูดอย่างอำมหิต
“ลงมือเถอะ!”
“รนหาที่ตาย!”
อั้นหมิงเยว่ตะโกนเสียงดัง ดาบสั่นไหวเล็กน้อย
ฟิ้ว!
ปราณดาบกระเพื่อมแสงตรงดิ่งไปทางฉางหลานฟู้
ปราณดาบของประณีตมหัศจรรย์!
คนของโรงน้ำชาทยอยถอยหนี ตาสองข้างส่องแสงเปล่งประกาย
“สมกับเป็นผู้สืบทอดเทพยุทธ์ แค่มือเดียว พลังของเธอก็เพียงพออย่างเห็นได้ชัด!”
ชายที่นั่งข้างๆอดไม่ได้ที่จะชื่นชมขึ้นมา