ตอนที่ 3599
บทที่ 3603 ดาบชั่วร้ายที่สุดแห่งยุค
October 21, 2026
เม่ยเมิ่งชะงักงัน
อั้นหมิงเยว่และคนอื่นๆที่อยู่ทางด้านนั้นก็พากันชะงักงันเหมือนกัน
เมื่อมองไปตามเสียง
สิ่งที่เห็นคือบริเวณหัวมุม จู่ๆหลินหยางก็ยื่นหน้าปรากฏตัวออกมา
“คุณคือ….คุณหลินเหรอ?”
เม่ยเมิ่งถามด้วยความตื่นตะลึง
“คุณเม่ยเมิ่ง คุณไม่เป็นไรใช่ไหม?”
หลินหยางรีบเดินมา กวาดสายตามองเม่ยเมิ่งแวบหนึ่ง ขมวดคิ้วเป็นปม พูดว่า“คุณได้รับบาดเจ็บ?”
“ไอ้หยา? คิดไม่ถึงว่าคุณจะยังไม่หนีออกไปจากตำหนักมังกร?”
อั้นหมิงเยว่ค่อนข้างมึนงง เธอยิ้มและพูดขึ้นว่า“เหอะๆ ดี ดีมาก เมื่อเป็นแบบนี้ ก็ชำระแค้นกันได้แล้ว!”
“ชำระแค้น?”
หลินหยางมองอั้นหมิงเยว่ด้วยสายตาเย็นชา“อย่างคุณนะเหรอ? เกรงว่าคุณไม่คู่ควรหรอก!”
“งั้นก็มาลองดูว่าฉันคู่ควรไหม!”
อั้นหมิงเยว่โบกสะบัดมือเบาๆ
ยอดฝีมือของเทพยุทธ์อั้นเทียนกรูมาข้างหน้า
“บอกว่าคุณไม่คู่ควรก็คือไม่คู่ควร ทำไม? คุณไม่ยอมรับ?”
เวลานี้ จู่ๆหลางหยาก็เดินออกมาจากมุมหนึ่ง
ทุกคนยกดาบขึ้น รังสีอำมหิตแผ่ซ่านยืนอยู่ด้านหลังหลินหยาง
คนของเทพยุทธ์อั้นเทียนชะงักงันฝีเท้า แต่ละคนมองไปทางพวกหลางเย๋ด้วยความแปลกใจ สีหน้ากลืนไม่เข้าคายไม่ออกขึ้นมากันทันที
“หลางหยา? คิดไม่ถึงว่าพวกคุณก็อยู่ที่นี่ด้วย?”
อั้นหมิงเยว่ชะงักงัน จู่ๆเธอก็เหมือนนึกอะไรขึ้นมาได้ มองไปทางสองคนในกลุ่มที่ดูอิดโรยทันที จากนั้นพูดด้วยความตื่นตะลึงว่า“สองคนนี้ไม่ใช่ว่าถูกพี่เย่จัดการแล้วเหรอ? ทำไม….ยังมีชีวิตอยู่?”
“เย่เหยียนนี่อะไรกัน? อยากจะฆ่าพวกเราเหรอ? ตลกมาก!”
หลางหยาพูดด้วยน้ำเสียงเหยียดหยาม
อั้นหมิงเยว่ขมวดคิ้วเป็นปม
พวกหลางหยาแปดคน บวกกับฉางหลานฟู้และฉินเจี้ยนหนู่ และยังมีหลินหยางอีก
พละกำลังนี้ มองข้ามไม่ได้เด็ดขาด
แต่เธอไม่ลุกลี้ลุกลนแม้แต่น้อย
“ดี ดีมาก! ในเมื่อพวกคุณไม่หนี งั้นก็ดี แบบนี้ เรื่องของตำหนักมังกร ก็แพร่ออกไปไม่ได้แล้ว!”
อั้นหมิงเยว่สูดหายใจเข้า ยกดาบสาวเท้าเดินมา
“แบบนี้ ฉันก็จะส่งพวกคุณไปลงนรกซะ!”
“ผู้หญิงชั่ว อย่ากำเริบเสิบสาน! ฉันจะแก้แค้นให้พี่น้องของฉัน!”
หลางหยาดวงตาแดงก่ำ หมายจะพุ่งโจมตี
“ท่านช้าก่อน ปล่อยให้ผมจัดการเธอเถอะ!”
ฉางหลานฟู้ยกดาบเข้าหาอั้นหมิงเยว่ด้วยความร้อนใจ
เขาต้องการยั่วยุอั้นหมิงเยว่ อยากจะทำให้เธอพ่ายด้วยมือตัวเอง เพื่อพิสูจน์ตัวเอง
ตอนนี้มีโอกาส เขาจะปล่อยไปได้ยังไง?
หลางหยากับฉางหลานฟู้ลงมือช่วยกัน คนของเทพอั้นเทียนจะอยู่เฉยได้ยังไง?
“ฆ่า!”
“ฆ่า!”
คนทั้งสองฝ่ายห้ำหั่นโรมรันกันขึ้นมา
หลินหยางเดินมาถึงตัวเม่ยเมิ่งที่ยืนอึ้งอยู่ จากนั้นดึงเธอออกมา
“คุณเม่ยเมิ่ง ไม่เป็นไรใช่ไหม?”
หลินหยางเอายาอายุวัฒนะออกมา เขายื่นให้แล้วถามขึ้น
“ฉัน…ฉันไม่เป็นไรค่ะ”
เม่ยเมิ่งรับยามา จู่ๆเหมือนนึกอะไรขึ้นมาได้ จึงรีบพูดขึ้นว่า“คุณหลิน รีบเรียกพวกเขากลับมา พวกเราต้องรีบออกไปจากที่นี่ อย่าประลองฝีมือเด็ดขาด คนกลุ่มนี้ ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของอั้นหมิงเยว่!”
“หมายความว่ายังไง?”
หลินหยางถามขึ้น
“คุณไม่รู้เหรอ ในมือของอั้นหมิงเยว่มีของพิเศษ มันเป็นดาบชั่วร้ายของเทพยุทธ์อั้นเทียน?”
เม่ยเมิ่งเบิกตาโพลงกว้าง พูดด้วยความปวดร้าวว่า“ฉันร่วมมือกับคนตระกูลชี หมายจะทะลายการปิดล้อมของคนเทพยุทธ์อั้นเทียน และหนีออกไป แต่กลับถูกพลังของอั้นหมิงเยว่ขัดขวางไว้! ยอดฝีมือทั้งเจ็ดของตระกูลชีถูกอั้นหมิงเยว่ห้ำหั่น คนของพวกเราเองก็ยากที่จะรับมือกับเธอได้!”
“อ้อ? ดาบนี้…เก่งขนาดนี้เลย?”
หลินหยางแปลกประหลาดใจพูดขึ้น
“ถ้าไม่หนี ก็จะไม่ทันแล้ว!”
เม่ยเมิ่งพูดด้วยความสิ้นหวัง
เมื่อเห็นความหวาดกลัวและความเศร้าโศกในแววตาของเม่ยเมิ่ง หลินหยางก็พอเข้าใจ
มันคือดาบพกของเทพยุทธ์อั้นเทียน พลานุภาพจะธรรมดาได้ยังไง?
แต่หลินหยางไม่ได้แสดงท่าทีอะไร เขาเพียงแค่หันไปมองการสผู้รบที่อยู่ตรงหน้าด้วยความสงบ
“คุณหลิน?”
เม่ยเมิ่งร้อนใจ รีบตะโกนขึ้น
แต่หลินหยางไม่พูดอะไร
เม่ยเมิ่งเหมือนจะเป็นบ้าแล้ว
เธอมองไปทางกลุ่มคนที่กำลังห้ำหั่นกันอย่างช่วยไม่ได้ จากนั้นเตรียมที่จะตะโกนขึ้น บอกให้พวกเขารีบหนีไป
ถ้าคนเหล่านี้ไม่ฟังที่เธอเกลี้ยกล่อม เม่ยเมิ่งก็จะหนีไปจากที่นี่เอง
ไม่ใช่ว่าเธอไม่มีความเมตตา แต่เธอเคยเห็นฝีมือของอั้นหมิงเยว่แล้ว
เธอรู้ถึงความน่ากลัวของดาบชั่วร้ายนั่น
คนเหล่านี้ ไม่สามารถต้านทานพลังของดาบชั่วร้ายนี้ได้หรอก!
แต่เมื่อเม่ยเมิ่งเบนสายตามองไปทางด้านหลัง จู่ๆก็ไม่สามารถเปล่งคำพูดออกมาได้
เธอมองการต่อสู้ทางด้านนั้นด้วยความตื่นตะลึง สีหน้าค่อยๆเปล่งประกายขึ้นมา
ฉางหลานฟู้ที่กำลังต่อสู้กับอั้นหมิงเยว่อยู่ คิดไม่ถึงว่าจะสามารถต้านทานความน่ากลัวของอั้นหมิงเยว่ได้
ถึงแม้เขาจะต่อสู้อย่างเหน็ดเหนื่อย แต่กลับยังไม่พ่ายแพ้
“เป็นไปได้ยังไง?”
เม่ยเมิ่งตะลึงงัน เหมือนไม่อยากจะเชื่อสิ่งที่ตัวเองเห็น
สิ่งที่ยิ่งทำให้เธอตื่นตะลึง คิดไม่ถึงว่าคนของเทพยุทธ์ไท่เทียนทางด้านนี้จะสู้กับคนของเทพยุทธ์อั้นเทียนด้วย
พวกเสวียนทงเหมือนเสือลงจากภูเขา วิ่งไล่ล่าคนของเทพยุทธ์อั้นเทียนและโจมตีอย่างดุเดือด
การกระทำของพวกเขาคล่องแคล่วว่องไว มีดดาบปล่อยออกมารัวๆอย่างบ้าคลั่ง
คนของเทพยุทธ์อั้นเทียนตกตะลึง ไม่รู้จริงๆว่าทำไมจู่ๆฝีมือของพวกเสวียนทงถึงได้เปลี่ยนเป็นดุดันแบบนี้?