บทที่ 3653 ระบายพลัง

หลังจากที่ข้อเสนอของเม่ยเซี่ยวถูกหักล้าง คนทั้งสองก็ดูเชื่อฟังขึ้นเล็กน้อย

ถึงอย่างไรเมื่อพวกเขาได้ฟังจากคำพูดของหลินหยางแล้ว คุณหลินคนนี้ ก็นับว่าเป็นผู้เชี่ยวชาญคนหนึ่ง

หากใช้วิธีขจัดพิษปีศาจชั่วร้ายด้วยพลังแห่งสวรรค์ไม่ได้ เช่นนั้นยังจะสามารถใช้วิธีการอะไรได้อีกล่ะ?

คนสองคนจ้องมองหลินหยาง ต้องการจะดูว่าคนคนนี้มีวิธีการที่ไม่ธรรมดาอะไร

แต่ก็เห็นหลินหยางลงเข็ม ด้วยการเคลื่อนไหวราวกับเมฆและสายน้ำไหล ด้วยการโบกมือทั้งสอง เข็มเงินหลายร้อยเล่มแทงลงไปบนจุดฝังเข็มทั่วร่างกายของท่านย่าดาบโลหิตอย่างแม่นยำ

อีกทั้งเข็มทุกเล่มก็มั่นคงเป็นอย่างมาก และไม่มีการคลาดเคลื่อนแต่อย่างใด

"เชี่ย!"

คนทั้งสองสูดลมหายใจเข้า

แม้แต่เม่ยเมิ่งก็เบิกตาโพลง

"ทักษะการฝังเข็มนี้.....ยอดเยี่ยมจริงๆ ...."

"ต้มยา!"

หลินหยางหยิบเข็มเล่มหนึ่ง แล้วแทงลงไปบนจุดไท่หยางของท่านย่าดาบโลหิต จากนั้นก็กระตุ้นเล็กน้อย และกล่าวด้วยเสียงเบาๆ

"อ้อ โอเคค่ะ!"

เม่ยเมิ่งดำเนินการขึ้นมาทันที

"ดอกเทียนล่าย 150 กรัม น้ำจินอิ๋น 25 กรัม ใช้ไฟอ่อนในการต้ม หลังจากผ่านไปสามนาทีใช้พลังแห่งสวรรค์เพื่อเร่งการต้ม จากนั้นจึงเติมซู่จือไร้รากลงไป 300 กรัม....."

หลินหยางกล่าวพลางจ้องมองเข็มเงินไปพลาง ไม่ทำอย่างลวกๆ แต่มุ่งมั่นเป็นพิเศษ

เม่ยเซี่ยวและเม่ยกั่วก็รีบลงมือจัดการทันที

ไม่นาน ก็ต้มยาน้ำออกมาหม้อหนึ่ง

"พี่หลิน...."

"ต้มจนน้ำงวดแล้วหรือยัง?"

หลินหยางกล่าวขึ้นมา

"ดูเหมือนว่าจะเหนียวข้นแล้วค่ะ"

"โอเค ใช้พลังแห่งสวรรค์ห่อหุ้มเอาไว้ แล้วกรอกยาเหล่านี้ใส่ปากของท่านย่าได้เลย"

หลินหยางกล่าวด้วยเสียงเคร่งขรึม

"อะไรนะ? กรอกเข้าไปเลยเหรอ?"

"นี่มันเหนียวเหมือนกับโคลนเลยนะ ถ้าหากกรอกเข้าไป แล้วมันไปอุดหลอดลมล่ะ ลมหายใจสุดท้ายของคุณย่าของฉันก็คงจะไม่เหลือแล้ว"

เม่ยกั่วตกใจ จึงอดไม่ได้ที่จะร้องขึ้นมา

สีหน้าของหลินหยางเคร่งขรึมขึ้นมา และหันหน้าไปจ้องมองเม่ยกั่วทันที

เม่ยกั่วถูกสายตาที่จ้องเขม็งของหลินหยางทำให้ถอยหลังไปครึ่งก้าวด้วยจิตสำนึก ภายในใจก็ค่อนข้างหวาดกลัว

"ฉันถึงบอกไงว่า ให้พวกคุณออกไปซะ พวกคุณอยู่ที่นี่ก็มีแต่จะขัดขวางการรักษาของฉัน!"

หลินหยางกล่าวอย่างนิ่งๆ : "ฟังนะ ตอนนี้ฉันมีแค่สองทางเลือกให้พวกคุณ หนึ่ง ร่วมมือกับฉันทำการรักษาอย่างเชื่อฟัง โดยห้ามพูด ห้ามรบกวนฉัน และสอง พวกคุณออกไปจากที่นี่ทั้งหมด!"

คนทั้งสามได้ยินเช่นนี้ ต่างก็ตกตะลึงไม่น้อย

เม่ยกั่วค่อนข้างโมโห ต้องการจะพูดอะไรบางอย่าง แต่ก็ถูกเม่ยเมิ่งห้ามเอาไว้

"น้องสาว อย่าโมโหไปเลย เชื่อฟังคุณหลินเถอะ!"

เม่ยเมิ่งกล่าวด้วยสีหน้าเคร่งขรึม

"แต่ว่า....."

"เชื่อฟังเถอะ ยกเว้นว่า พวกคุณจะรับประกันได้ว่าจะช่วยชีวิตคุณย่าได้!"

สายตาของเม่ยเมิ่งเคร่งขรึม และเอ่ยปากออกมาอย่างไร้ข้อกังขา

เม่ยกั่วทอดถอนใจ ทำได้เพียงแค่รับปาก

ภายใต้การร่วมแรงของคนสองสามคน หลินหยางได้นำยาที่ต้มจนข้นกรอกเข้าไปในร่างกายของท่านย่าดาบโลหิต

จากนั้น หลินหยางก็ยกมือขึ้นทันที และไปกดที่บริเวณท้องของท่านย่าดาบโลหิต

ปุดๆๆ ....

เห็นเพียงแค่ลำแสงที่ส่งออกมาจากฝ่ามือของเขา มวลของสสารสีดำได้โผล่ออกมาจากใต้ผิวหนังที่ไร้สีเลือดของท่านย่าดาบโลหิต

ทันใดนั้น

ตึง!

คาดไม่ถึงว่าภายในร่างกายของท่านย่าดาบโลหิตจะมีเสียงอันอัดแน่นดังออกมา

จากนั้นก็เห็นมวลสสารสีดำในร่างกายได้ระเบิดออกมาโดยตรง และแพร่กระจายไปยังทุกส่วนของร่างกาย

ไม่นาน ร่างกายของท่านย่าดาบโลหิตก็กลายเป็นสีดำคล้ำเป็นอย่างมาก คล้ายกับการถูกพิษร้ายแรง

"ห๊า?"

คนทั้งสามต่างก็มีสีหน้าเปลี่ยนไป

"เตรียมพร้อมแล้ว!"

ในเวลานี้ จู่ๆ หลินหยางก็ตะโกนขึ้นมา

คนทั้งสามต่างก็สั่นสะท้าน

เห็นเพียงแค่หลินหยางนำเข็มเหล่านั้นที่จับเอาไว้แน่นดึงออกในทันที

ฟู่!

พลังสีขาวพุ่งออกมาจากรูที่ดึงเข็มเงินออกมา และกระจายไปทั่วทั้งห้องในชั่วพริบตา

"ระวัง!"

คนทั้งสามรีบนำพลังแห่งสวรรค์ไปต้านทานเอาไว้

แต่ทว่าการป้องกันที่พวกเขาใช้พลังแห่งสวรรค์สร้างขึ้นได้ถูกกัดกร่อนอย่างรวดเร็ว

พวกเขาไม่มีทางเลือก จึงใช้พลังแห่งสวรรค์ต้านทานอย่างบ้าคลั่ง

ครั้งแล้วครั้งเล่า

ในที่สุด