บทที่ 3679 ชี้แนะเทพยุทธ์

"อะไรนะ?"

ทุกคนตกตะลึง และมองไปยังผู้อาวุโสตามๆ กัน จากนั้นใบหน้าของแต่ละคนก็เต็มไปด้วยความไม่อยากจะเชื่อ

"คุณลุงของเทพยุทธ์ไท่เทียน? หรือว่าจะเป็น...."

ผู้จัดการเถาก็ตัวสั่นสะท้าน จากนั้นเขาก็รีบเดินเข้าไป แล้วคารวะ: "ที่แท้ก็เป็นท่านไท่ซ่างซ่านนี่เอง ข้าน้อย ขอคารวะท่านไท่ซ่างซ่านครับ!"

"ไท่ซ่างซ่าน? คนคนนั้นที่เล่าสืบต่อกันมาอย่างนั้นเหรอ?"

"พระเจ้า คือเขาจริงๆ เหรอ?"

"เป็นไปไม่ได้หรอกมั้ง?"

ฉางหานฟู้ เม่ยเมิ่ง อวี่ปี้หงและคนอื่นๆ ต่างก็ตกตะลึงตาค้าง แต่ละคนต่างไม่อยากจะเชื่อหูของตัวเอง

"ไท่ซ่างซ่านคือใครเหรอ?"

หลินหยางขมวดคิ้วขึ้นมาทันที และเอียงหน้าไปกระซิบเพื่อซักถาม

"นายท่าน ไท่ซ่างซ่านท่านนี้ คือว่าที่เทพยุทธ์เมื่อร้อยปีก่อน!"

"เพียงแค่ว่าที่เทพยุทธ์เหรอ?"

"ถึงแม้จะเป็นว่าที่เทพยุทธ์ แต่ในความเป็นจริงมีบางคนบอกว่าเขาได้ทะลวงผ่านพันธนาการ และก้าวเข้าสู่ดินแดนเทพยุทธ์แล้ว แต่ข่าวลือนี้ไม่เคยได้รับการพิสูจน์และยืนยัน!"

"เช่นนี้เองเหรอ....ถ้าหากเป็นเช่นนี้ ทำไมพวกคุณถึงต้องตกใจกันขนาดนี้ด้วยล่ะ?"

หลินหยางอดไม่ได้ที่จะกล่าวถาม

"ที่พวกเราตกใจ ก็เพราะว่าคนคนนี้เคยให้การชี้แนะศิลปะการต่อสู้แก่เทพยุทธ์ทั้งสามท่าน!"

อวี่ปี้หงกล่าวกระซิบว่า: "ว่ากันว่าเทพยุทธ์ไท่เทียน เทพยุทธ์ฉางหลานรวมทั้งเทพยุทธ์เจิ้นอวี้ ต่างก็เคยได้รับการชี้แนะจากท่านไท่ซ่างซ่านท่านนี้ทั้งสิ้น!"

"ที่แท้ก็เป็นเช่นนี้เอง...."

หลินหยางเข้าใจในทันที

ทั้งชีพจรมังกรใต้ดิน จะมีสักกี่คนที่มีคุณสมบัติที่จะชี้แนะเทพยุทธ์? อีกทั้งยังชี้แนะเทพยุทธ์ถึงสามท่านในเวลาเดียวกันอีก?

ด้วยวิธีการนี้เพียงอย่างเดียว ก็เพียงพอที่จะพิสูจน์แล้วว่าการมีอยู่ของอีกฝ่ายนั้นน่าสะพรึงกลัวพอๆ กับเทพยุทธ์

อีกทั้งคนคนนี้ยังเป็นคุณอาของเทพยุทธ์ไท่เทียนอีกด้วย สถานะของเขาจึงไม่จำเป็นต้องพูดอะไรมาก!

ทุกคนมองด้วยความตกตะลึง ใครๆ ต่างก็ไม่อยากจะเชื่อว่าลิ่งหูหยู่จะเชิญปรมาจารย์ผู้มีความสามารถล้ำเลิศท่านนี้เข้ามา

"ผู้จัดการเถาใช่ไหม? ช่วงนี้ อาหยู่ฝึกฝนศักยภาพอยู่ในภูเขาหยางไท่โดยตลอด และไม่ได้เดินทางมาที่เมืองหลงซินเลย ฉันคิดว่าเรื่องราวของอาคารมอบรางวัลนำจับ น่าจะไม่เกี่ยวข้องกันกับเขาหรอก คุณกรุณาแจ้งให้เบื้องบนสองสามท่านนั้นทราบด้วยว่า อย่าเข้าใจผิดคนดีๆ เลย โอเคไหม?"

ชายชราเอ่ยปากอย่างช้าๆ

น้ำเสียงอันแหบพร่ามีความน่าเกรงขามอย่างที่ไม่อาจอธิบายได้

ไหนเลยเถาเฉิงจะยังกล้าโต้แย้ง? เขาจึงรีบคารวะด้วยความรู้สึกประหม่าเป็นอย่างยิ่ง

"ครับ ครับ ท่านไท่ซ่างซ่านวางใจได้ครับ ฉันจะไปอธิบายกับเบื้องบนสองสามท่านนั้นทันที และจะทำการตรวจสอบเรื่องนี้ให้ชัดเจนครับ!"

"ตรวจสอบชัดเจนหรือไม่นั้น มันไม่ได้เกี่ยวข้องกับพวกเราแล้ว ฉันเพียงแค่อยากจะบอกคุณว่า ลิ่งหูหยู่ ไม่เกี่ยวข้องกับเรื่องนี้! เข้าใจไหม?"

ชายชราขมวดคิ้วเล็กน้อย และน้ำเสียงก็ค่อยๆ เผด็จการขึ้นมา

เถาเฉิงตกใจ จึงรีบคารวะอีกครั้ง: "ครับๆๆ นายท่านพูดถูก คุณชายหยู่ไม่เกี่ยวข้องกับเรื่องนี้ ไม่เกี่ยวข้องกับเรื่องนี้....."

"เช่นนั้นก็โอเค"

ชายชราไม่พูดอะไรอีก จากนั้นเขาก็ไม่เคลื่อนไหวอีก ราวกับรูปปั้น

ลิ่งหูหยู่ยิ้มอย่างเย็นชา และลุกขึ้นยืนโดยตรง: "ในเมื่อความจริงได้กระจ่างแล้ว เช่นนั้นก็ไม่ต้องพูดสาระกันแล้ว ผู้จัดการเถา ท่านค่อยๆ ตรวจสอบไปก็แล้วกัน พวกเราไปก่อนล่ะ!"

"ครับ ครับ....."

สีหน้าของเถาเฉิงไม่เป็นธรรมชาติอย่างยิ่ง

ถึงแม้ว่าเขาจะไม่เชื่อว่าเรื่องนี้จะไม่เกี่ยวข้องกับลิ่งหูหยู่ แต่ในเมื่อเขามีไท่ซ่างซ่านคอยหนุนหลัง เขาจึงทำได้เพียงล้มเลิกไป

"เออใช่"

ทันใดในขณะที่ลิ่งหูหยู่กำลังจะจากไป จู่ๆ เขาก็นึกอะไรขึ้นได้ และกล่าวกับหลินหยางทันทีว่า: "หมอเทวดาหลินใช่ไหม? คุณกรุณารวบรวมคนที่เป็นลูกน้องของคุณและตามพวกเราไปเดี๋ยวนี้เลย!"

"ไป? ไปไหน?"

หลินหยางขมวดคิ้วแล้วกล่าวถาม

"ภูเขาปู้เยว"

ลิ่งหูหยู่ยิ้มเล็กน้อยแล้วกล่าว: "ฉันคิดว่าคุณน่าจะได้รับข่าวแล้วใช่ไหม? ว่าเทพยุทธ์อั้นเทียนอาจจะซ่อนตัวอยู่ในภูเขาปู้เยว และท่านเทพยุทธ์ไท่เทียนกับท่านเทพยุทธ์ฉางหลานกำลังไล่ตามไปทางด้านนั้น เมื่อไปถึงภูเขาปู้เยว่ พวกเราก็จะต้องดำเนินการล้อมปราบเทพยุทธ์อั้นเทียน! เข้าใจไหม?"

หลินหยางขมวดคิ้วแน่น รู้สึกว่ามันมีบางอย่างที่แปลกๆ

แต่เขาในเวลานี้ไม่มีทางเลือกโดยสิ้นเชิง

"ทำไม? ดูเหมือนว่าหมอเทวดาหลินจะไม่ค่อยเต็มใจที่จะไปอย่างนั้นเหรอ?"

ลิ่งหูหยู่ยิ้มอย่างเยือกเย็น: "คุณร่วมมือกับอาจารย์ของฉัน เพื่อร่วมกันจัดการเทพยุทธ์อั้นเทียนไม่ใช่เหรอ? บัดนี้พวกเราพบที่อยู่ของเทพยุทธ์อั้นเทียนแล้ว ทำไมคุณถึงยังปฏิเสธที่จะดำเนินการล่ะ? หรือว่าคุณกำลังล้อเล่นกับอาจารย์ของฉัน? ฉันจะบอกคุณให้นะ ที่อาจารย์ของฉันยอมทนต่อการกระทำที่ไม่เคารพของคุณ ไม่ใช่เพราะว่าเกรงกลัวคุณ แต่เขาคาดหวังว่าคุณจะสามารถช่วยจัดการกับเทพยุทธ์อั้นเทียนได้ ถ้าหากกระทั่งสิ่งนี้คุณก็ยังไม่คิดที่จะช่วย ฉันคิดว่าอาจารย์คงจะไม่สนใจจัดการเทพยุทธ์อั้นเทียนแต่เขาคงจะทำลายคุณเสียก่อน!"

พูดถึงตรงนี้ ไท่ซ่างซ่านที่อยู่ทางด้านนั้นก็กวาดสายตามองมายังหลินหยางโดยตรง

เพียงแต่สายตานั้น ทำให้หลินหยางรู้สึกว่าบนไหล่ของตนเองถูกกดทับด้วยภูเขาลูกมหึมาในชั่วพริบตา

ช่างน่าสะพรึงกลัวเป็นอย่างยิ่ง!

ไท่ซ่างซ่านผู้นี้ ถึงแม้จะไม่ใช่เทพยุทธ์ ก็เกรงว่าจะไม่ได้แตกต่างอะไรกับเทพยุทธ์มากนัก

。

ทุกคนต่างก็มองอย่างตกตะลึง แต่ละคนตึงเครียดเป็นอย่างมาก จนทำอะไรไม่ถูก

"เช่นนั้นก็ไปกันเถอะ"

หลินหยางครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วกล่าวด้วยเสียงอันแหบพร่าว่า: "เพียงแต่คนเหล่านี้ของฉันพวกเขาไม่มีกำลังรบแต่อย่างใด พวกเขาไม่จำเป็นต้องไปหรอก ฉันจะตามพวกคุณไปเองก็แล้วกัน"

"พวกเขา?"

ลิ่งหูหยู่กวาดสายตามองอวี่ปี้หงและคนอื่นๆ จากนั้นก็หัวเราะเบาๆ : "ก็จริง พวกสวะกลุ่มนี้ไปก็เหมือนกับส่งไปตาย อย่างนั้นก็อยู่ที่นี่ไปก่อนก็แล้วกัน"

"ออกเดินทางเมื่อไร?"

"ฉันบอกไปแล้วไม่ใช่เหรอ? ก็ตอนนี้ไง!"

"เช่นนั้นฉันขอเตรียมความพร้อมสักเล็กน้อย"

หลินหยางกลาวอย่างนิ่งๆ

"ได้ ฉันให้เวลาคุณ 10 นาที จำเอาไว้ว่า มีเวลาเพียงแค่ 10 นาทีเท่านั้น ไม่เช่นนั้นหากปล่อยให้พวกเรารอนาน ฉันเองอาจจะไม่ได้ถือสาอะไร แต่ถ้าผู้อาวุโสไท่ซ่างซ่านไม่พอใจ เช่นนั้นก็คงจะลำบากแล้ว"

ลิ่งหูหยู่หรี่ตาเล็กน้อย

หลินหยางไม่พูดอะไร เขาหันหลังกลับและเดินจากไป

เม่ยเมิ่ง ฉางหลานฟู้และคนอื่นๆ ต่างก็โมโหจนตัวสั่น

"อาจารย์!"

ฉางหลานฟู้ตามออกมาทันที และคนอื่นๆ ก็ตามหลังเขามาเช่นเดียวกัน

"อาจารย์ ฉันจะไปกับคุณด้วย!"

ฉางหลานฟู้กล่าวอย่างเด็ดเดี่ยวแน่วแน่

"การเดินทางในครั้งนี้ค่อนข้างอันตรายมาก พวกคุณอยู่ที่นี่จะดีกว่า ถ้าหากพวกคุณตามไปด้วยกันกับฉัน แล้วเกิดเหตุไม่คาดฝันอะไรขึ้นมา มันก็คงยากที่ฉันจะปกป้องดูแลพวกคุณได้!"

。