บทที่ 3705 โจมตีจนแตกเป็นเสี่ยงๆ

เย่เหยียนยังคงโจมตีกระเป๋าถือที่แยกออก แต่หลินหยางกลับไม่ได้สนใจแม้แต่น้อย เพียงแค่เปิดใช้งานแสงเลเซอร์เพื่อไปโจมตีเทพยุทธ์อั้นเทียน

เทพยุทธ์อั้นเทียนถูกหลินหยางบีบบังคับให้ไม่อาจเข้าใกล้กระเป๋าถือได้

และการกระทำอันแปลกประหลาดนี้ ทำให้ภายในใจของคนทั้งสองเกิดความงุนงง

แต่ตอนนี้พวกเขาก็ไม่มีตัวเลือกที่ดีกว่า

เมื่อเห็นว่าเทพยุทธ์อั้นเทียนเข้ามาไม่ได้ เย่เหยียนจึงตะโกนขึ้นโดยตรงว่า: "ท่านอั้นเทียน คุณถ่วงเวลาเขาเอาไว้นะ ให้เวลาฉันอีกสองนาที ฉันก็จะทำลายสิ่งนี้ได้แล้ว!"

เทพยุทธ์อั้นเทียนไม่ได้พูดจา ทำได้เพียงแค่ขับเคลื่อนพลังอันชั่วร้ายเพื่อช่วยเย่เหยียน และในขณะเดียวกันก็หลบเลี่ยงการโจมตีของหลินหยางไปด้วย

เพียงแต่สิ่งที่ทำให้เทพยุทธ์อั้นเทียนรู้สึกงุนงงก็คือ ถึงแม้หลินหยางจะขับเคลื่อนแสงเลเซอร์เพื่อโจมตีตนเอง แต่ในแต่ละครั้งที่จู่โจมเข้ามา กลับไม่ได้เล็งไปยังจุดสำคัญของเขา ในทางกลับกันก็เพียงแค่คุกคามตำแหน่งของเขาเท่านั้น ดูเหมือนว่าจะไม่ต้องการให้เขาเข้าใกล้กระเป๋าถือใบนั้น

แต่ถ้าหากทำเพื่อปกป้องกระเป๋าถือที่ชำรุดใบนั้น แล้วทำไมเขาถึงไม่สนใจไยดีเย่เหยียนเลยล่ะ?

จะต้องมีปัญหาบางอย่างอย่างแน่นอน

สายตาของเทพยุทธ์อั้นเทียนเคร่งขรึม จ้องเขม็งมองหลินหยาง และครุ่นคิดถึงจุดประสงค์ของเขา

แต่ในเวลานี้ จู่ๆ ร่างของเทพยุทธ์อั้นเทียนก็สั่นสะท้านเล็กน้อย และรู้สึกปวดแสบปวดร้อนที่บริเวณข้อศอกและมือของตนเอง

ตามหลักเหตุผลแล้ว ความเจ็บปวดธรรมดาทั่วไปจะไม่อาจส่งผลกระทบต่อเขาได้

แต่ความรู้สึกปวดแสบปวดร้อนนี้จำเพาะเจาะจงเป็นพิเศษ

คล้ายกับว่ามันเสียดแทงลงไปบนเส้นลมปราณ และรู้สึกเหมือนว่าเส้นลมปราณจะแตกสลาย

เขาจึงยกแขนขึ้นมาทันที และมองไปยังมือและข้อศอก

แต่ก็เห็นเพียงว่ามีเข็มทองอันแวววาวแทงอยู่ที่บริเวณนั้น

เมื่อเทพยุทธ์อั้นเทียนกำลังจะยื่นมือไปดึงเข็มทองเล่มนั้นออก แต่ก็ต้องพบกับความตกตะลึง เขาคาดไม่ถึงว่ามือและข้อศอกของตัวเองนั้นปรากฏรูเข็มจำนวนไม่น้อย

รูเข็มเหล่านี้ปรากฏขึ้นตั้งแต่เมื่อไรกัน?

เทพยุทธ์อั้นเทียนหายใจถี่ ในชั่วพริบตาเขาจึงตระหนักได้ว่าหลินหยางไม่ได้ลงมือสังหารตนเอง แต่เขาใช้เข็มเพื่อจัดการกับตนเองมาโดยตลอด!

เทพยุทธ์อั้นเทียนไม่กล้าเฉยเมย เขาดึงเข็มออกทันที และทำการปิดกั้นเส้นลมปราณแต่ละเส้นในร่างกายของตัวเอง เพื่อหลีกเลี่ยงไม่ให้หลินหยางกรอกพิษร้ายแรงผ่านเข็มเงินเข้าไป ในขณะเดียวกันก็ทำการปกป้องเส้นชีวิต เพื่อป้องกันไม่ให้หลินหยางใช้ประโยชน์จากมันได้

แต่เนื่องจากส่วนมากในร่างกายของเขาได้ย้ายมาจากคนอื่น ซึ่งยังไม่ได้หลอมรวมกับร่างกายของตัวเองโดยสมบูรณ์

ด้วยเหตุนี้ถึงแม้ว่าเข็มของหลินหยางจะแทงเข้ามา เขาก็ไม่อาจที่จะรู้สึกได้ในทันทีทันใด

นี่คือข้อผิดพลาดที่เกิดขึ้น

การปรับตัวเข้ากับร่างใหม่จะต้องใช้เวลา การหลอมรวมเข้ากับร่างใหม่ก็จะต้องใช้เวลาเหมือนกัน เนื้อตัวเหล่านั้นที่เอามาจากร่างของคนอื่นเดิมทีก็มีข้อเสียเป็นอย่างมาก ถึงแม้ว่าเข็มจะแทงเข้าไป เขาก็จะมารู้ตัวในภายหลัง

"หรือว่าคนคนนี้จะวางแผนที่จะลงมือกับร่างเหล่านี้ที่ฉันเคลื่อนย้ายมา?"

เทพยุทธ์อั้นเทียนกล่าวอย่างไม่พอใจ เขาจ้องเขม็งมองหลินหยาง และถอยหลังอีกครั้ง

แต่หลินหยางไม่ได้คิดที่จะปล่อยเทพยุทธ์อั้นเทียนไปโดยสิ้นเชิง และยังคงไล่คุกคามอย่างต่อเนื่อง

แสงเลเซอร์จู่โจมเข้ามาอย่างดุเดือด เข็มมังกรหงเหมิงก็หมุนวนล้อมรอบตัวเขาอย่างต่อเนื่อง

เทพยุทธ์อั้นเทียนถอยไปจนถึงมุมมุมหนึ่ง และร่างก็กระแทกเข้ากับขอบลูกบาศก์อย่างแรง และทันใดก็ถูกพลังแสงเลเซอร์โจมตีกลับมา

เขาหันหน้าไปมองทันที จากนั้นก็เห็นกำแพงแสงเลเซอร์โผล่ออกมาจากขอบลูกบาศก์นั้น