บทที่ 3717 พวกคุณคงไม่อยากจะทำให้เกิดปัญหาใช่ไหม?

เพียงเข้าไปในห้องเข้าฌาน สิ่งที่ดึงดูดสายตาของเถาเฉิงก็คือถุงดำขนาดใหญ่สองใบ

ถุงดำปรากฏเป็นรูปร่าง

เมื่อมองจากด้านนอก ก็ไม่ต้องสงสัยแม้แต่น้อยว่า นี่คือถุงที่บรรจุศพมาอย่างเห็นได้ชัด

อันที่จริงแล้วโดยทั่วไปอาคารมอบรางวัลนำจับก็ไม่ได้ทำการลงทะเบียน แต่ของสิ่งนี้ดึงดูดความสนใจของคนของอาคารมอบรางวัลนำจับ

จู่ๆ หลินหยางก็นำศพสองศพเข้ามาอาคารมอบรางวัลนำจับ โดยไม่มีเหตุผล ถ้าหากคนของอาคารมอบรางวัลนำจับไม่มีปฏิกิริยาแม้แต่น้อย เช่นนั้นพวกเขาก็ถือว่าไร้ประโยชน์จริงๆ!

แอ๊ด!

ประตูใหญ่ของห้องเข้าฌานถูกปิดลงอีกครั้ง

เถาเฉิงชำเลืองมองประตูด้านหลัง และชำเลืองมองถุงสีดำที่อยู่ด้านหน้าอีกครั้ง จากนั้นจึงกล่าวขึ้นว่า: "ด้านในนี้ คือศพเหรอ?"

"ใช่"

หลินหยางพยักหน้า

"ท่านหลินให้คนย้ายศพสองศพนี้เข้ามาทำไมกัน? หรือว่าจะทำการค้นคว้าวิจัย?"

เถาเฉิงกล่าวด้วยเสียงเบาๆ ว่า: "ทางอาคารมอบรางวัลนำจับอนุญาตให้ทำการค้นคว้าวิจัยในศพได้ แต่ศพที่จะนำมาค้นคว้าวิจัยนั้นจะต้องมีแหล่งที่มาที่ถูกต้อง และไม่เกี่ยวข้องกับความแค้น ไม่เช่นนั้น อาคารมอบรางวัลนำจับก็จะไม่อนุญาตให้เกิดเรื่องเช่นนี้ขึ้นนะครับ"

"แหล่งที่มาของพวกเขาอาจจะไม่นับว่าถูกต้องนัก แต่ฉันคิดว่ามันไม่เกี่ยวข้องกับความแค้นแต่อย่างใด!"

หลินหยางกล่าวอย่างสงบนิ่ง จากนั้นก็เดินเข้าไป และทำการเปิดถุงสีดำนั้น

ในชั่วพริบตา ใบหน้าของศพทั้งสองก็ปรากฏสู่สายตาของเถาเฉิง

"ห๊า!"

เถาเฉิงตกใจจนขาอ่อนล้มลงนั่งกับพื้นโดยตรง และสีหน้าก็ซีดเซียวราวกับกระดาษในทันที

เขาเบิกตาโพลง มองใบหน้าที่ปรากฏออกมาจากในถุงสีดำนั้นด้วยความหวาดกลัว ในสมองเกิดเสียงดังหึ่งๆ และคนก็ทึ่มทื่อไปโดยสิ้นเชิง ราวกับว่าสูญเสียสติไปแล้ว

"ผู้จัดการเถา คุณไม่เป็นไรใช่ไหม?"

หลินหยางเอ่ยปากอย่างนิ่งๆ

แต่เถาเฉิงไม่มีปฏิกิริยาตอบสนอง

"ผู้จัดการเถา?"

"ผู้จัดการเถา!"

หลินหยางค่อยๆ เพิ่มเสียงให้ดังขึ้น

"ห๊ะ?"

เถาเฉิงตัวสั่นระริก คนได้สติขึ้นมาจากอาการช็อก

"ท่าน....ท่านหลิน....นี่คือเทพยุทธ์ฉางหลานกับเทพยุทธ์ไท่เทียนเหรอ? นี่คือศีรษะของพวกเขาสองคนเหรอ?"

เสียงของเถาเฉิงสั่นสะท้าน เขากล่าวถามอย่างสะเปะสะปะ

"ใช่"

หลินหยางกล่าวอย่างสงบนิ่ง: "อาคารมอบรางวัลนำจับได้รับข่าวสารจากรอบทิศ พวกคุณก็น่าจะได้รับข่าวการสูญสิ้นของเทพยุทธ์แล้วใช่ไหม?"

"ได้....ได้รับแล้ว....เพียงแต่คนจำนวนมากยังไม่เชื่อ ตอนนี้พวกเรากำลังหาข้อพิสูจน์ความจริงกันอยู่...."

เถาเฉิงมองศพทั้งสองนั้นด้วยความหวาดกลัว และชำเลืองมองไปหน้าอันเฉยชาของหลินหยาง และความเยือกเย็นก็อดไม่ได้ที่จะวิ่งขึ้นมาจากฝ่าเท้า

"ท่าน....ท่านหลิน....เทพยุทธ์ทั้งสองท่านนี้.....ถูกท่านสังหารเหรอ?"

"ใช่"

หลินหยางพยักหน้า

เถาเฉิงได้ยินเช่นนี้ ก็คุกเข่าลงกับพื้นทันที

"ท่านหลินช่างเปรียบดั่งเทพเจ้า แม้แต่เทพยุทธ์ก็ทำการสังหารได้ ช่างเป็นคุณูปการอันยิ่งใหญ่ของชีพจรมังกรใต้ดิน ได้โปรดรับการคารวะจากเถาเฉิงด้วยเถอะครับ!"

"ผู้จัดการเถานี่คุณทำอะไรกัน? รีบลุกขึ้นเร็วเข้า!"

หลินหยางรีบประคองเถาเฉิงให้ลุกขึ้น แล้วกล่าวด้วยสีหน้าอันงุนงงว่า: "ผู้จัดการเถา! ฉันกับคุณคุ้นเคยกันเป็นอย่างดี ทำไมจะต้องสุภาพเช่นนี้ด้วยล่ะ?"

"แม้แต่เทพยุทธ์ทั้งสองท่านหลินยังสามารถสังหารได้ ช่างน่าตกตะลึงเป็นอย่างยิ่ง เถาเฉิงจึงรู้สึกเลื่อมใส! ด้วยศักยภาพของท่านหลินแล้ว ในอนาคตการก้าวเข้าสู่ดินแดนเทพยุทธ์ ก็คาดว่าจะเป็นจริงในไม่ช้า แล้วเถาเฉิงจะไม่เคารพได้อย่างไรกันครับ?"

เถาเฉิงกล่าวอย่างระมัดระวัง

"ผู้จัดการเถา! ไม่ต้องทำเช่นนี้หรอก ที่ฉันสังหารเทพยุทธ์ทั้งสอง ไม่ได้อาศัยศักยภาพของฉันหรอก แต่พวกเขาได้อ่อนระโหยโรยแรงแล้ว และร่างกายก็ได้รับบาดเจ็บสาหัส ฉะนั้นจึงถูกฉันจัดการได้อย่างง่ายดาย!"

หลินหยางส่ายหน้าแล้วยิ้มเจื่อนๆ

"ต่อให้จะจัดการได้อย่างง่ายดาย แต่ก็ไม่ใช่ว่าคนธรรมดาทั่วไปจะจัดการได้นี่ครับ"

เถาเฉิงกล่าว

""เอาล่ะ ผู้จัดการเถา อย่าไปพูดถึงเรื่องเหล่านี้เลย ถ้าหากคุณต้องการที่จะลงทะเบียน สิ่งนี้ สามารถลงทะเบียนได้ไหมล่ะ?

หลินหยางเข้าประเด็นหลัก แล้วเอ่ยปากกล่าวถามโดยตรง

"เอ่อ....."

เถาเฉิงเงียบไม่พูดจา

"ฉันคิดว่า อาคารมอบรางวัลนำจับคงจะไม่อยากทำให้เกิดปัญหาเป็นแน่ใช่ไหม?"

หลินหยางยิ้มอย่างนิ่งๆ

หอประชุม