ตอนที่ 3727
บทที่ 3731 สังหารเทพยุทธ์?
October 21, 2026
การเคลื่อนไหวแบบนี้ทำให้คนอื่นๆไม่ได้ป้องกันอะไรเลย
เเววตาของเทพยุทธ์เสว่ถูนั้นเย็นยะเยือก เขายกมือขึ้นทำท่าป้องกันในทันที
ปัง!
สองหมัดปะทะกันทำให้พลังที่ปล่อยออกมานั้นเกิดระเบิดขึ้นและเสียงดังอึดทึกคึกโครม
แต่ในเสี้ยววินาที โซ่เหล็กที่เเข็งแรงและทรงพลังก็พุ่งทะลุเสื้อของเทพยุทธ์เจิ้นอวี้ออกมาจากนั้นโซ่เหล็กนั้นก็พุ่งไปที่เทพยุทธ์เสว่ถู
สีหน้าของเทพยุทธ์เสว่ถูถึงกับเปลี่ยนสี จากนั้นปลปล่อยพลังโลหิตออกมาทันทีและจงใจให้เทพยุทธ์เจิ้นอวี้ถอยกลับ
แต่ผลลัพธ์กลับไม่เป็นอย่างที่คิดเอาไว้
“ไม่ต้องพากันตกใจไป ฉันมาช่วยพวกคุณ!”
เทพยุทธืเปินเหลยตะโกนขึ้นพร้อมกับชูมือขึ้นกลางอากาศ จากนั้นบนฝ่ามือของเขาก็ปรากฏลูกศรสายฟ้าขึ้นจากนั้นเขาก็เหวี่ยงลูกศรนั้นไปที่เทพยุทธ์เจิ้นอวี้
ฉึก！
ลูกศรสายฟ้าปักลงบนร่างของเทพยุทธ์เจิ้นอวี้อย่างรุนแรงจากนั้นก็ระเบิดทันที
เทพยุทธ์เจิ้นอวี้ได้รับเเรงระเบิดจนร่างกายถูกผลักลอยออกไปแบบอัตโนมัติ
“ระเบิดโลหิต!”
เทพยุทธ์เสว่ถูรีบคว้าทันที
หวืดๆๆๆ…
บนร่างของเทพยุทธ์เจิ้นอวี้ตอนนี้เต็มไปด้วยเลือดสีเเดงสด จากนั้นเขารีบพันร่องรอยบาดแผลนั้นทันทีจนทำให้ตอนนี้เขาดูเหมือนตัวไหม
ต่อจากนั้น
ปัง!
ร่างที่เหมือนตัวไหมเมื่อครู่ก็ระเบิดออกอีกครั้ง
เทพยุทธืเจิ้นอวี้หล่นตุ๊บลงมาจากบนฟ้าพร้อมกับบาดแผลที่ฟกช้ำไปทั้งตัว
เหล่าคนที่แอบอยู่ในมุมมืดต่างพากันมองเป็นตาเดียวด้วยความตกใจ
ทำไมเทพยุทธ์เจิ้นอวี้ ถึงไม่สามารถโจมตีได้?
“ก็ไม่เท่าไหร่นี่！”
เทพยุทธ์เปินเสวี่ยหัวเราะเย็น จากนั้นก็แบมืออกอีกครั้ง ทันใดนั้นก็เกิดเมฆหนาอยู่เหนือศีรษะ
จากนั้นเทพยุทธ์เปินเหลยก็เริ่มร่ายเวทมนต์ ไม่นานเสียงฟ้าร้องก็คำรามลั่นพร้อมกับสายฟ้าที่ผ่าลงมาซึ่งสายฟ้านั้นผ่าลงไปที่เทพยุทธ์เจิ้นอวี้ทันที
“อย่าดูถูกคนอื่น!”
เทพยุทธ์เจิ้นอวี้คำรามเสียงต่ำ
มือทั้งสองข้างยกขึ้นเหนือศีรษะเพื่อสร้างม่านป้องกันไว้เพื่อต้านเเรงจากสายฟ้าที่กำลังผ่าลงมา
“เจิ้นอวี้ ถึงแม้ว่านายจะเป็นคนที่แข็งแกร่งและมีประสบการณ์มากที่สุด แต่นายไม่สามารถที่จะต้านทานการโจมตีของเทพเจ้าทั้งสองได้หรอกนะ! ฉันเองก็ไม่รู้หรอกนะว่านายน่ะไปเอาความกล้าบ้าบิ่นนี้มาจากไหน กล้าที่จะเป็นไม้กระดาน ตอนนี้ถึงเวลาแล้วที่นายจะได้ตายสมใจ!”
ดวงตาทั้งสองของเทพยุทธ์เสว่ถูนั้นแดงก่ำ จากนั้นฝ่ามือของเขาก็คว่ำลงแล้วชูขึ้นอีกครั้ง
“โลหิตฟ้าดินคำราม!”
ตู้ม! ตู้ม! ตู้ม! ตู้ม! ตู้ม…
จู่ๆหนามโลหิตก็พุ่งขึ้นมาจากใต้ดินเหมือนกับตะปูที่โผล่ขึ้นมาจากดิน ทั้งแหลมคมและน่ากลัว
เทพยุทธ์เจิ้นอวี้ทำได้เพียงต้านพลังของสายฟ้าที่ฟาดลงมาจากท้องฟ้า ส่วนการโจมตีด้านล่างนั้นไม่ทันที่จะได้เตรียมการป้องกันใดๆ
ฉึบ!
ได้ยินเพียงเสียงเนื้อที่โดนหนามแหลมนั้นทิ่มเเทง
หนามแหลมนั้นเจาะจงพุ่งไปแทงที่บริเวณหน้าอกของเทพยุทธ์เจิ้นอวี้ เพียงไม่นานเลือดสีเเดงสดก็ไหลทะลักออกมาจนน่ากลัว
เลือดทะลักออกจากปากของเขา ส่วนหน้าอกที่โดนหนามเมื่อครู่ก็เกิดเป็นรูให้เห็น ด้วยร่างกายที่บาดเจ็บสาหัสส่งผลให้ม่านพลังป้องกันทลายลง
สายฟ้าที่ลงมาจากท้องฟ้านั้นฟาดลงที่เขาอย่างจัง ทำให้เนื้อของเขาถูกตัดเป็นชิ้นๆ
“อะไรน่ะ?”
หลายคนต่างตกใจกับภาพที่เห็น
เหล่าสมาชิกของตระกูลดาบโลหิที่กำลังต่อสู้อยู่ด้านข้างของประตูเองก็ยังตกใจ
แต่ทว่าเหตุการณ์ต่อมานั้นน่ากลัวกว่าเมื่อครู่
เทพยุทธ์เสว่ถูที่ลอยอยู่บนอากาศได้เปรียบกว่าจนทำให้เทพยุทธ์นั้นไม่มีโอกาศที่จะตอบโต้ เเละเมื่อสองมือประกบกัน พลังโลหิตก็พุ่งกระจายออกมาจากกลางฝ่ามือของเขา จากนั้นกลายเป็นดาบโลหิต ต่อมาร่างทั้งร่างก็ทยานลงมาแล้วพุ่งเข้าโจมตีไปที่เทพยุทธ์เจิ้นอวี้
ฉึบ!
คมดาบที่เปื้อนเลือดสะบัดขึ้นลง จากนั้นดาบคมเเทงเข้าที่คอของเทพยุทธ์เจิ้นอวี้จนทะลุ
เทพยุทธ์เจิ้นอวี้ดิ้นพล่าน และไม่นานแขนขาของเขาก็หมดเเรงลง
“อ๊ะ？”
ทุกคนตะลึง
แม้แต่เทพยุทธ์เสี้ยวเทียนที่มองดูการต่อสู้อยู่ก็ถึงกับตะลึง
ใครก็คาดไม่ถึง เทพยุทธ์เสว่ถูและเทพยุทธ์เปินเหลยจะสามารถฆ่าเทพยุทธ์เจิ้นอวี้ได้อย่างสบายๆแบบนี้
ยืนมองดูเลือดที่พุ่งออกมาพร้อมกับหัวที่กำลังจะหลุดออกจากบ่า ทุกคนบนโลกนี้ต่างก็ไม่อยากจะเชื่อ
“ตายแล้วเหรอ? ตายแล้ว! ฮ่าๆๆ มันตายเเล้ว!”
เทพยุทธ์เปินเสวี่ยที่ตกอยู่ในห้วงของอาการตกใจเมื่อครู่ พอเรียกสติกลับมาได้ก็หัวเราะเสียงดัง
“ฮ่าๆๆๆๆ ตอนนี้เทพยุทธ์มีสามาร่าง ทุกคน พวกเราก็สามารถแยกกันคนละร่างได้แล้ว! ฮ่าๆๆๆๆ…”
เทพยุทธ์เสว่ถูหัวเราะอย่างสะใจและเเววตาของเขานั้นเต็มไปด้วยความฮึกเหิม
การตายของเทพยุทธ์เจิ้นอวี้ทำให้สมองของทุกคนชะงักไป
ทุกคนต่างพากันยืนมองอ้าปากค้างและสายตาที่ไม่อยากจะเชื่อ
คนของตระกูลดาบโลหิตพากันอึ้ง
หลางหยา ฉินเจี้ยวหนู่ ฉางหลาฟู้และอีกลายคนที่ซ่อนตัวอยู่ในมุมมืดก็ต่างพากันตกตะลึงและไม่อยากจะเชื่อกับภาพที่เห็น
“พี่หลิน!”
วิทยุสื่อสารที่เหน็บตรงเอวของหลินหยางที่กำลังนั่งจิบน้ำชาก็ส่งเสียงขึ้นด้วยน้ำเสียงที่สั่นเทา
เพื่อสะดวกต่อการติดต่อสื่อสารและสะดวกต่อหารพกพา หลินหยางได้นำอุปกรณ์นี้มาจากดินแดนแห่งความเงียบและความตาย
“เทพยุทธ์เจิ้นอวี้…ตายแล้ว…”
เสียงที่ดังออกมาจากวิทยุสื่อสารคือเสียงของฉินเจี้ยนหนู่
“ไม่ต้องสนใจ พวกเธอรอยู่ตรงนั้นเงียบๆ รอเเค่คำสั่งจากฉันก็พอ!”
หลินหยางพูดเสียงเรียบ
“ค่ะ…ค่ะ…”
หลินหยางจุดบุหรี่พร้อมกับเเววตาที่เเข็งกร้าว
“ทำได้ดีมาก เสว่ถู!”
เปินเหลยหัวเราะร่า จากนั้นก็ลอยไปหาเสว่ถู
“เหอะ คิดไม่ถึงเลยว่าเจ้าคนนี้จะอ่อนแอได้ขนาดนี้ ดูท่าแล้วพลังเทพยุทธ์อะไรนี่ก็เป็นแค่ชื่อเสียงเเละพลังจอมปลอมก็เท่านั้น!”
เทพยุทธ์เสว่ถูหัวเราะเบาๆ
“ดูท่าแล้วเจ็ดเทพยุทธ์ผู้ยิ่งใหญ่ ควรได้รับการตัดสินใจจากพวกคุณทั้งสองแล้วล่ะ!”
เทพยุทธ์เสี้ยวเทียนพอเรียกสติกลับมาได้ก็ยิ้ม จากนั้นก็ลอยไปหาเทพยุทธ์เสว่ถู
เทพยุทธ์เสว่ถูเหลือบมองไปที่เทพยุทธ์เสี้ยวเทียนและกำลังจะอ้าปากพูด
ทันใดนั้น เหมือนเขารู้สึกถึงอะไรบางอย่างที่ผิดปกติ สีหน้าของเขาเปลี่ยนไปทันที จากนั้นเขาก็ตะโกนขึ้นเสียงดัง “เปินเหลย ระวัง!”
เทพยุทธ์เปินเหลยถึงกับหน้าถอดสี จากนั้นก็เปิดใช้พลังเทพแห่งสวรรค์ทันที กระเเสไฟฟ้าระเบิดทั่วร่างของเขา