บทที่ 3758 เทียนเหริน

ปัง!

พร้อมกับเสียงระเบิดที่ดังอย่างรุนแรง

ชั้นบนสุดของอาคารมอบรางวัลนำจับได้ระเบิดออกมา

เศษซากจำนวนนับไม่ถ้วนได้กระเด็นไปทุกทิศทุกทาง

อาคารใหญ่สั่นสะเทือน โยกไปโยกมา

คนเหล่านั้นที่กำลังต่อสู้อยู่ในอาคารใหญ่ก็มีสีหน้าเปลี่ยนไป และพากันหันหลังกลับวิ่งออกจากอาคารใหญ่ เพื่อหนีเอาชีวิตรอด

คนด้านนอกอาคารเงยหน้าขึ้นมอง

พวกเขาเห็นเงาร่างที่ลอยออกมาจากชั้นบนสุด และตกลงบนพื้นโดยตรง

เมื่อมองดู เขาไม่ใช่ใครอื่น ก็คือเทพยุทธ์เสี้ยวเทียนนั่นเอง!

ตึง!

เทพยุทธ์เสี้ยวเทียนกระแทกลงบนพื้น

ทั่วทั้งเมืองหลงซินสั่นไหวไปมา

ผู้คนล้วนตกตะลึง

และที่นอกเมืองหลงซิน มีเงาร่างสองสามร่างกำลังจ้องมองมาทางนี้

"มู่หรงซงบุกทะลวงได้สำเร็จแล้วเหรอ?"

เย่เหยียนพูดออกมาอย่างประหลาดใจ

"พละกำลังนี้.....มีกลิ่นอายของเทพยุทธ์เหล่านั้น ดูเหมือนว่ามู่หรงซงจะได้ซึมซับการสืบทอดของเทพยุทธ์เหล่านั้นแล้ว!"

ผู้หญิงผมขาวเดินเข้ามาข้างๆ มองไปยังอาคารมอบรางวัลนำจับอย่างครุ่นคิด : "เย่เหยียน การปฏิบัติการของคุณในครั้งนี้ เกรงว่าจะไม่ง่ายอย่างที่คิดเอาไว้ซะแล้ว!"

"ฉันคาดเดาเทพยุทธ์เสี้ยวเทียนกับมู่หรงซงต่ำไปจริงๆ เพียงแต่สถานการณ์ในตอนนี้ยังคงเอื้ออำนวยอย่างมาก"

เย่เหยียนกล่าวอย่างใจเย็น : "ตอนนี้ฉันทำได้เพียงรอพวกเขาต่อสู้กันจนตายไปข้างหนึ่ง หรือบาดเจ็บด้วยกันทั้งสองฝ่าย ฉันก็ค่อยไปหาผลประโยชน์อีกทีหนึ่ง!"

"หึ เป็นวิธีการที่งุ่มง่าม แต่ก็ใช้ได้อยู่"

ผู้หญิงคนนั้นส่ายหัวและกล่าวด้วยรอยยิ้ม : "สองคนนี้ถูกผลประโยชน์ปิดบังสายตา เดิมทีจึงไม่ได้สังเกตเห็นภัยคุกคามในที่มืด ช่างน่าขบขันและน่าเศร้าใจจริงๆ"

"เพียงแต่ฉันแปลกใจอย่างมาก ว่ามู่หรงซงจะใช้วิธีการใด มาซึมซับการสืบทอดทั้งหมดของเทพยุทธ์มากมายขนาดนั้นได้?"

เย่เหยียนกล่าวอย่างครุ่นคิด

"อาคารมอบรางวัลนำจับสั่งสมมาจนถึงตอนนี้ ก็มีสิ่งของพิลึกกึกกือมากมาย รอให้คุณฆ่ามู่หรงซงได้ ก็จะต้องทราบอย่างแน่นอน"

ผู้หญิงคนนั้นกล่าวด้วยรอยยิ้มจางๆ

เย่เหยียนไม่พูดอะไร

แต่ทว่าในเวลานี้ ชายร่างกำยำก็เดินมาข้างๆ เย่เหยียนกับผู้หญิงคนนั้น

แต่สายตาของเขาไม่ได้จับจ้องไปที่ชั้นบนสุดของอาคารมอบรางวัลนำจับ แต่เขากลับจ้องมองไปบนพื้นของอาคารมอบรางวัลนำจับ และเหมือนว่ากำลังคิดอะไรอยู่

"คุณมองอะไรเหรอ?"

ผู้หญิงคนนั้นเอ่ยถามอย่างไม่ใส่ใจ

"ใต้ดินตรงนั้น.....ดูเหมือนว่ามีสิ่งที่น่ากลัวกำลังเคลื่อนไหวอยู่?"

ชายคนนั้นกล่าวด้วยน้ำเสียงแหบพร่า

"สิ่งที่น่ากลัวเหรอ?"

เย่เหยียนเอ่ยถามอย่างเคร่งขรึม : "มันคืออะไรเหรอ?"

"ฉันไม่รู้....."

ชายคนนั้นกล่าวด้วยน้ำเสียงแหบพร่า : "ต้องระมัดระวังหน่อย ใต้ดินตรงนั้น บางทีอาจจะมีภัยคุกคามอะไรซ่อนอยู่ก็ได้"

"จริงเหรอ?"

ผู้หญิงคนนั้นมองไปที่เย่เหยียน และกล่าวว่า : "นี่ถือว่าเป็นบททดสอบของคุณ หากครั้งนี้คุณทำไม่สำเร็จ คุณก็ไม่มีคุณสมบัติที่จะเข้าร่วมทีมได้อีกตลอดไป"

"วางใจเถอะ หลินหยางตายแล้ว เจ็ดเทพยุทธ์ผู้ยิ่งใหญ่ก็เหี่ยวเฉาโรยราไปจนเกือบหมดแล้ว ชีพจรมังกรใต้ดินไม่มีใครมาขวางฉันได้อีกแล้ว"

เย่เหยียนกล่าวอย่างสงบนิ่ง

"ฉันชอบท่าทีที่เชื่อมั่นเช่นนี้ของคุณจริงๆ"

ผู้หญิงคนนั้นเลียริมฝีปาก และใช้สายตามองไปยังเมืองหลงซิน

แต่ในวินาทีต่อมา

คว้าง!

ในเมืองหลงซินก็ได้ระเบิดแสงแห่งเทพขึ้นมาอีกครั้ง

จากนั้นลำแสงหลากสีสันก็เปล่งประกายอยู่ด้านบนสุดของอาคารมอบรางวัลนำจับ และพุ่งตรงไปที่ชั้นหินสูงสุด

"นี่คือ.....แสงแห่งเทียนเหริน!"

เย่เหยียนกล่าวด้วยน้ำเสียงแหบพร่า : "ดูเหมือนว่ามู่หรงซงจะเป็นหนึ่งเดียวกันกับระดับเทียนเหรินแล้ว....."

"เทียนเหรินเหรอ? น่าสนใจจริงๆ!"

ผู้คนเงยหน้าขึ้นมองอย่างตกตะลึง

เทพยุทธ์เสี้ยวเทียนกำหมัดแน่น จ้องมองไปยังคนบนท้องฟ้า