บทที่ 3803 กลับคืนสู่ฉันแล้ว

"ท่านหลิน! ท่านหลิน!"

ชิวอั้นกระทืบเท้าอย่างร้อนรน และตะโกนเรียกอย่างต่อเนื่อง

แต่สุดท้ายก็ไม่ได้รับคำตอบจากหลินหยาง

"นี่....นี่....."

ศีรษะของชิวอั้นเต็มไปด้วยเหงื่อ เขาทำอะไรไม่ถูก

"ท่านชิงอั้น ตอนนี้ควรจะทำอย่างไรดีล่ะครับ?"

คนที่อยู่ข้างๆ รีบเอ่ยปากออกมาและแทบจะร้องไห้

"เร็ว รีบไปดันประตูใหญ่เอาไว้ เร็วเข้า!"

ชิวอั้นรีบตะโกน

ทุกคนรีบพุ่งตัวไปที่ประตูใหญ่ และเริ่มส่งพลังมังกรเข้าไปในประตูใหญ่

แต่ทว่าพลังมังกรเพียงเล็กน้อยนี้ของพวกเขาจะสามารถเทียบกับหลงซวีได้อย่างไรกัน?

"พลังมังกรที่อ่อนแอเช่นนี้ จะต้องเป็นพวกชิวอั้นกลุ่มคนทรยศกลุ่มนั้นอย่างแน่นอน ช่างน่าหัวเราะเป็นที่สุด ทำไมถึงกล้าเป็นศัตรูกับฉันนะ?"

หลงซวีที่อยู่ด้านนอกประตูรับรู้ได้ถึงพลังมังกรที่ปกคลุมอยู่ที่ประตูใหญ่ และบนหน้าก็แสดงความดูถูกเหยียดหยามอย่างสุดซึ้ง

แต่เย่เหยียนที่อยู่ข้างๆ จ้องมองประตูใหญ่ และขมวดคิ้วแน่น

เขากับหลินหยางรู้จักกันมาไม่น้อย และมีความคุ้นเคยกับพลังของหลินหยางไม่น้อย

แต่ทว่าเขากลับไม่พบพลังของหลินหยาง

จะต้องมีลับลมคมในอย่างแน่นอน!

"อาจารย์ ไม่อาจล่าช้าได้แล้ว รีบพังประตูเร็วเข้า!"

เย่เหยียนกล่าวขึ้นมา

"วางใจเถอะ พวกเขายืนหยัดได้ไม่นาน!"

หลงซวีกล่าวอย่างเหยียดหยาม เขายกมือขึ้นและจู่โจมเข้าไป พลังมังกรอันบริสุทธิ์ที่ทรงพลังเป็นอย่างมากได้ระเบิดออกมาจากฝ่ามือของเขา

ครืน...

ประตูใหญ่สั่นสะเทือนอย่างบ้าคลั่ง พลังมังกรด้านบนถูกโจมตีออกไปทั้งหมด และรอยแตกแยกอันน่าสะพรึงกลัวก็เริ่มปรากฏออกมา

จากนั้นประตูใหญ่ก็ค่อยๆ แตกแยก และร้าว

ในที่สุด

ตึง! ตึง! ตึง....

ประตูใหญ่ระเบิดออกโดยตรง

"อ๊าก!"

ชิวอั้นและพรรคพวกถูกสั่นสะเทือนจนลอยกระเด็นออกไป และล้มลงกับพื้นอย่างแรง แต่ละคนร้องคร่ำครวญ ด้วยความน่าสังเวช

เย่เหยียนกับหลงซวีบุกเข้าไปในชั้นสุดท้ายทันที

แต่เมื่อเห็นลักษณะของชั้นสุดท้าย คนทั้งสองต่างก็ตกตะลึง

"นี่....นี่คือกำลังทำอะไรอยู่? หรือว่าพวกคุณต้องการที่จะรื้อจักรกลทั้งหมดในตำหนักมังกร?"

หลงซวีกล่าวด้วยความประหลาดใจ

"ไม่ใช่ พวกเขาไม่ได้กำลังรื้อจักรกล แต่กำลังปรับแก้จักรกลต่างหาก!"

เย่เหยียนตระหนักได้ถึงความผิดปกติ จึงตะโกนขึ้นทันทีว่า: "อาจารย์ รีบทำลายจักรกลเหล่านี้เถอะครับ ถ้าหากจักรกลเหล่านี้ถูกหลินหยางใช้ให้เป็นประโยชน์ เพื่อดำเนินการเพิ่มระดับให้แก่เขา เช่นนั้นสถานที่แห่งนี้ก็จะกลายเป็นที่หลบภัยให้แก่เขา และหากพวกเราต้องการที่จะสังหารพวกเขาอีกครั้ง ก็เกรงว่าจะยากเป็นอย่างมาก"

"วางใจเถอะ ฉันอยู่ที่นี่ พวกเขาทำอะไรไม่ได้หรอก!"

หลงซวีคำรามออกมา จากนั้นก็รวบรวมพลัง และจู่โจมไปยังฟันเฟืองของกลไกเหล่านั้นโดยตรง

ตึงๆๆ ....

พลังมังกรอันน่าเกรงขามสั่นสะเทือนไปยังฟันเฟืองเหล่านี้ และส่งเสียงระเบิดอันน่าสะพรึงกลัวออกมา

ถึงแม้ว่าฟันเฟืองเหล่านี้จะทำมาจากเหล็กเคลือบทอง ซึ่งแข็งแกร่งเป็นอย่างยิ่ง แต่ภายใต้การโจมตีของหลงซวี ฟันเฟืองก็ยังคงคดงอ และจักรกลส่วนใหญ่ก็หยุดหมุน

ชิวอั้นและพรรคพวกตกใจจนรีบเข้าไปหาหลินหยาง

"หลินหยางอยู่ที่ไหน?"

เย่เหยียนตะโกนออกมา

แต่ก็ไม่ได้คำตอบของหลินหยาง

เขามองไปยังชิวอั้นและคนอื่นๆ แต่เห็นเพียงสิ่งที่เรืองแสงที่อยู่ด้านหลังชิวอั้นและพรรคพวกได้พูดตอบ ลมหายใจของเขาจึงอดไม่ได้ที่จะสั่นสะท้าน

"นั่นคืออะไรกัน?"

เย่เหยียนกล่าวอย่างตกตะลึง

"ดูเหมือนว่าจะเป็น.....หัวใจมังกร?"

หลงซวีนิ่งอึ้งไปครู่หนึ่ง ทันใดก็ดีอกดีใจอย่างบ้าคลั่ง

"หัวใจมังกร?"

เย่เหยียนสั่นสะท้านไปทั้งตัว ด้วยความไม่อยากจะเชื่อ

นี่คือสมบัติล้ำค่าของตระกูลมังกร หากพูดอย่างจริงจังแล้ว นี่คือสิ่งมหัศจรรย์อันล้ำเลิศในสมัยโบราณที่หลงเหลืออยู่

คาดไม่ถึงเลยว่าจะได้พบเจอที่นี่

ดวงตาของเย่เหยียนลุกเป็นไฟ และสมองก็ครุ่นคิดขึ้นมาอย่างรวดเร็ว

แต่หลงซวีอดไม่ได้ ที่จะหัวเราะเสียงดังออกมา และสาวเท้าเดินไปยังชิวอั้นและทุกคน

"คาดไม่ถึงเลยว่าจะได้รับสมบัติของตระกูลมังกรของฉันที่ไร้ผู้สืบทอดมาเป็นเวลานานในตำหนักมังกรแห่งนี้ ยอดเยี่ยม! ช่างยอดเยี่ยมจริงๆ! ฮ่าๆๆๆ ของสิ่งนี้ กลับคืนสู่ฉันแล้ว!"

พูดจบ หลงซวีก็กระโดดขึ้น และโจมตีไปยังชิวอั้นและทุกคน.....

"อ๊าก?"

เมื่อเห็นหลงซวีจู่โจมเข้ามา ชิวอั้นและคนอื่นๆ ต่างก็อกสั่นขวัญแขวน

พวกเขาไม่ใช่คู่ต่อสู้ของหลงซวีโดยสิ้นเชิง