บทที่ 3806 แสร้งทำเป็นจากไป

"อะไรนะ?"

หลงซวีแทบไม่อยากจะเชื่อในสิ่งที่ตนเองได้ยิน

เดิมทีเย่เหยียนตระหนักได้นานแล้วว่าตนเองจะต้องพ่ายแพ้ ดังนั้นจึงได้หนีลอยนวลไป.....

"หยุด.....หยุดนะ.....แกจะฆ่าฉันไม่ได้นะ.....ฉัน.....ฉันเป็นประธานที่ปรึกษาของตระกูลมังกร! ฉัน.....ฉันเป็นนายท่านของตระกูลมังกร! ถ้าแกฆ่าฉัน ตระกูลมังกรก็จะไม่ปล่อยแกไป....."

หลงซวีตะโกนอย่างสั่นเทา และยังพยายามที่จะข่มขู่หลินหยาง

แต่หลินหยางในเวลานี้ไม่ได้สนใจสิ่งเหล่านั้นเลย

เขาออกแรงอย่างฉับพลัน พลังแห่งหัวใจมังกรอันบริสุทธิ์ได้ระเบิดออกมาจากฝ่ามือของเขา ทะลุผ่านคอของเขาโดยตรง

หลงซวีสั่นไปทั้งตัว จากนั้นร่างกายที่ดิ้นรนก็แข็งทื่อ

อย่างช้าๆ ศีรษะของเขาก็ค่อยๆ หลุดออกจากคอ ร่วงหล่นลงบนพื้นโดยตรง และกลิ้งไปรอบๆ พร้อมกับเลือดสดๆ ที่พวยพุ่งออกมา

หลินหยางเห็นเช่นนั้น ก็โบกมือเล็กน้อย ร่างกายของหลงซวีก็ถูกโยนไปอยู่ข้างๆ

ชิวอั้นและคนอื่นๆ อกสั่นขวัญแขวน

ไม่มีใครจินตนาการได้เลยว่า หลินหยางจะฆ่าหลงซวีได้อย่างง่ายดายเช่นนี้!

นี่มันช่างน่ากลัวเหลือเกิน.....

"ท่านหลินมีความสามารถล้ำเลิศน่าเกรงขาม พวกเรา.....พวกเราเลื่อมใสจริงๆ!"

ชิวอั้นและคนอื่นๆ คุกเข่าลงบนพื้นและตะโกนกล่าวอย่างตัวสั่นงันงก

หลินหยางในขณะนี้แข็งแกร่งอย่างมากในสายตาของพวกเขา ซึ่งไม่มีใครสามารถเทียบเทียมได้เลย

หากหลินหยางต้องการจะฆ่าพวกเขาจริงๆ พวกเขาก็คงจะตกที่นั่งลำบาก ไม่มีคนช่วยเหลือ และทำได้เพียงรอความตายอย่างเชื่อฟังเท่านั้น

หลินหยางเหลือบมองพวกเขา จากนั้นก็เดินไปข้างหน้า กระตุ้นพลังมังกร กลายเป็นเข็มลมปราณ แทงลงไปบนตัวของพวกเขา

"ห๊ะ!"

ทุกๆ คนร้องออกมาด้วยความตกใจ เนื้อตัวสั่นเทาอย่างบ้าคลั่งราวกับตะแกรง

แต่ไม่นานพวกเขาก็รู้สึกเหมือนเดิม

หลังจากที่เข็มเหล่านี้แทงลงมาบนร่างกาย มันราวกับมีกระแสความอุ่นไหลผ่านร่างกาย ทำให้รู้สึกสบายอย่างมาก....

"นี่คือ....."

ชิวอั้นมองอย่างตกตะลึง

ครั้งนี้พวกคุณทำได้ดีมาก สามารถยืดเวลาให้ฉัน ทำให้ฉันดูดซับพลังแห่งหัวใจมังกรได้ ไม่อย่างนั้นพวกเราต้องจบเห่แน่นอน ไปกับฉันเถอะ ฉันจะปฏิบัติต่อพวกคุณอย่างยุติธรรม!"

หลินหยางกล่าวอย่างเย็นชา

ชิวอั้นได้ยินเช่นนั้น เขาก็น้ำตาคลอด้วยความตื้นตันใจ

"ขอบพระคุณท่านหลิน ขอบพระคุณท่านหลิน.....ฮือๆๆ ....."

ทุกๆ คนรอดพ้นจากเหตุการณ์อันเลวร้าย และยังได้รับการปฏิบัติเช่นนี้ของหลินหยางอีกด้วย จึงรู้สึกตื้นตันใจมากยิ่งขึ้น และซาบซึ้งในบุญคุณของหลินหยาง

"นายท่าน เราจะออกไปจากที่นี่ก็เหรอครับ?"

ชิวอั้นมองดูกลไกที่ถูกถอดออก และอดไม่ได้ที่จะถาม

"เดิมทีฉันคิดที่จะกลไกในสถานที่นี้มาจัดการหลงซวี แต่ตอนนี้หลงซวีได้ตายแล้ว และฉันก็ได้รับพลังแห่งหัวใจมังกรแล้ว กลไกได้สูญเสียหัวใจมังกรไปแล้ว จนกลายเป็นเศษเหล็ก ไม่มีประโยชน์แม้แต่น้อย หากไม่ไปแล้วจะอยู่ที่นี่ไปทำไม่กัน?"

หลินหยางกล่าว

ชิวอั้นพยักหน้า

กลุ่มคนได้ติดตามหลินหยางออกไปทันที

ไม่นาน หลินหยางและคนอื่นๆ ก็ออกมาจากชั้นล่างสุด และขึ้นยังชั้นบน

แต่ทว่าเมื่อกลุ่มของหลินหยางออกไปได้ไม่นาน เงาร่างหนึ่งก็เดินเข้ามายังประตูใหญ่ชั้นใต้ดินอย่างเงียบๆ

นั่นก็คือเย่เหยียนที่จากไป

เย่เหยียนจ้องมองศพไร้ศีรษะที่นอนอยู่บนพื้นด้วยดวงตาเป็นประกาย เขารีบเดินไปข้างหน้า และชักกริชออกมาจากตัว และเริ่มชำแหละศพของหลงซวี

"หลินหยางนะหลินหยาง ขอบคุณจริงๆ หลงซวีอยู่ในตระกูลมังกรก็ถือว่าเป็นการมีอยู่ที่ไม่ธรรมดาเลย หากได้รับศพของเขา วันข้างหน้าการดูดซับพลังมังกรของฉัน มันจะเป็นตัวช่วยที่ดีมากเลย!"

ดวงตาทั้งคู่ของเย่เหยียนร้อนผ่าวขึ้นมา การกระทำในมือเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็ว

"ไม่ต้องขอบคุณหรอก!"

ในเวลานี้ อยู่ดีๆ ก็มีเสียงดังขึ้นมาจากด้านหลังของเย่เหยียน

เย่เหยียนตัวสั่นเทา หันหลังกลับมองไปทางประตูใหญ่ทันที

เขาจึงเห็นหลินหยางและคนอื่นๆ ที่จากไปก่อนหน้านี้ คาดไม่ถึงว่าจะย้อนกลับมา

เย่เหยียนตกตะลึง และตระหนักได้ถึงอะไรบางอย่าง