บทที่ 3828 ทำไมพูดแบบนี้?

“ถ้ำมังกร?”

ทุกคนต่างพากันหอบหายใจถี่กระชั้นและค่อยสอดสายตามองไปที่ขั้นบันได

“ไปกันเถอะ！”

เหอเหล่าพูดด้วยน้ำเสียงที่ราบเรียบ จากนั้นเขาก็เดินไปที่ขั้นบันได

และไม่นาน ร่างของเหอเหล่าก็หายไปจากขั้นบันได

คนอื่นที่เหลือก็ำากันมองหน้ากัน และสุดท้ายก็ตัดสินใจที่จะเดินเข้าไปด้านใน

และทันทีที่ขาก้าวถึงขั้นบันได ความรู้สึกที่แสนคุ้นเคยอย่างบอกไม่ถูกก็พุ่งเข้ามาในใจทันที

หลินหยางจับเข้าที่หน้าอกของตัวเองโดยอัตโนมัติ

หัวใจของมังกร!

หรือเป็นไปได้ว่าสิ่งที่ถูกฝังไว้ที่สุสานมังกรแห่งนี้จะเป็นศพของมังกรศักดิ์สิทธิ์จริงๆ

แล้วศพของมังกรศักดิ์สิทธิ์ตัวนี้มีความเกี่ยวพันธ์กับหัวใจของเขาหรือไม่?

แววตาของหลินหยางขรึมขึ้นแต่ก็ยังแอบรู้สึกตื่นเต้นอยู่เล็กน้อย แต่ทว่าหัวใจของเขากลับเต้นแรงอย่างช่วยไม่ได้

แต่เดินๆไป หลินหยางรู้สึกถึงความผิดปกติ

“เอ๊ะ? ข้างล่างเท้าพวกเรา…”

ไม่รู้ว่าเเหล่งที่มาของเสียงนั้นเป็นใคร

หลินหยางรีบก้มลงไปมองที่เท้าของตัวเอง

แต่กลับเห็นเพียงเท้าที่อยู่ขั้นบันไดเพียงเท่านั้น ไม่รู้เมื่อไหร่จากหินสีดำกลับกลายเป็ณกระดูกสีขาว

“เหมือนว่านี่จะเป็น…กระดูก?”

“กระดูกอะไรน่ะ? ทำไมใหญ่ขนาดนี้?”

“เอ่อ…เหมือนว่าจะเป็นกระดูกมังกรไหม?”

“อะไรนะ? กระดูกมังกร?”

ทุกคนต่างพากันตกตะลึงเเละไม่อยากจะเชื่อสายตาของตัวเอง

โดยเฉพาะคนตระกูลมังกรท่พากันตาเบิกโพลงกันถ้วนหน้า

มีอีหลายคนที่ไม่เคยเห็นสิ่งที่เรียกว่ามังกรมาก่อนตั้งแต่เกิดมา

แต่วันนี้ พวกเขาได้มาเห็นศพของมังกรด้วยตาของตัวเอง

พรึ่บ！

และในขณะนั้นเอง จู่ๆก็มีเปลวไฟลุกพรึบขึ้นจนทำให้สว่างไปทั่วสุสานมังกร

ทุกคนในโลกต่าพากันตะลึงและตกใจ จากนั้นก็ค่อยๆหันไปมอง

และภาพที่น่าตกตะลึงยิ่งกว่าก็ปรากฏแก่สายตาของทุกคน

สิ่งที่เห็นคือพื้นที่เปิดโล่งขนาดใหญ่ตรงหน้าเขา

อีกทั้งในพื้นที่โล่งและใหญ่ก็ปรากฏให้เห็นศพของมังกรที่ลอยอยู่เหนือพื้นดิน

ทุกคนเดินลงมาจากหางของศพมังกร ค่อยๆไต่กรดูกสีขาวนั้นลงมาอย่างระมัดระวัง

และกระดูกส่วนหัวของศพมังกรก็ปรากฏแก่สายตาของทุกคนบนโลก

“บนโลกนี้…มีเทพมังกรจริงๆเหรอ?”

จิ่วอวี้ที่เดินตามหลังพูดออกมาพูดด้วยน้ำเสียงที่เลื่อนลอย

หลินหยางเองก็ไม่อยากจะเชื่อ

แต่ทว่ากลับรู้สึกไม่ปกติอย่างรวดเร็ว

ศพของมังกรตัวนี้ ใหญ่เกินไปหรือเปล่า?

หากจะบอกว่าหัวใจมังกรของตัวเองเป็นหัวใจของศพมังกรตัวนี้ งั้นถ้าลองคำนวนดู หัวใจที่อยู่ในร่างกายของเขานั้นก็คงจะเล็กเกินไป…

ในตอนนี้เอง จู่ๆก็มีชายชราคนหนึ่งกระโดดลงมาจากกระดูกของมังกรแล้วไปยืนอยู่ตรงตำเเหน่งส่วนหัวของมังกรแทน

ดวงตาทั้งคู่ของเขานั้นแดงก่ำ และมีน้ำตารื้นออกมาจากดวงตาที่แดงก่ำทั้งสอง จากนั้นเขาก็คุกเข่าลงและก้มลงกราบศพของมังกรตัวใหญ่นี้ด้วยความเคารพ

และการกระทำของชายชรานั้นก็ทำให้คนอื่นๆเกิดความประหลาดใจ

“คุณเป็นคนตระกูลมังกร เมื่อได้เห็นบรรพบุรุษทำไมไม่พากันคุกเข่าลงแล้วทำความเคารพต่อบรรพบุรุษ?”

เหอเหล่าเอี้ยวหน้ามาพร้อมกับพูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่เย็นชา

คนตระกูลมังกรถึงกับตกตะลึง จากนั้นก็พากันวิ่งเข้ามาพร้อมกับกราบหัวมังกร

“พวกเรา…พวกเราเป็นลูกหลานเทพมังกรจริงเหรอ?”

“ฮ่าๆๆ ฉันว่าแล้ว พวกเราคนตระกูลมังกรไม่ธรรมดา!”

“ที่แท้เรื่องก็เป็นจริง!”

“ในร่างกายของพวกเราต้องมีพลังมังกรอยู่แน่ๆ!”

ทุกคนพากันตื่นเต้น

แต่หลงเสี้ยวกลับรู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ